เลือกหุ้นสไตล์ Warren Buffett: Part III การประเมินราคาหุ้น

เลือกหุ้นสไตล์ Warren Buffett: Part III การประเมินราคาหุ้น

ที่มา http://settalk.blogspot.com/2012/01/warren-buffett-part-iii.html

วันจันทร์, มกราคม 23, 2555  Matt  

(คลิกที่นี่เพื่ออ่าน Part II)

Part III การประเมินราคาหุ้นในอนาคต

Mary Buffett ในหนังสือ The Warren Buffett Stock Portfolio กล่าวถึง หุ้นที่ Warren Buffett ถืออยู่ จำนวน17หลักทรัพย์ คือ

American Express, The Bank of New York Mellon, Coca-Cola, Conoco Phillips, Costco Wholesale Corp, GlaxoSmithKline, Johnson & Johnson, Kraft Foods, Moody's Corp, Procter & Gamble, Sanofi S.A., Torchmark Corp, Union Pacific Corp, U.S. Barncorp, Wal-Mart Stores, Washington Post, Wells Fargo

ในที่นี้ เราจะเลือกหุ้นมาเพียงหนึ่งบริษัท คือ Procter & Gamble เพื่ออธิบายถึงการประเมินราคาหุ้นในอนาคตตามสไตล์ Buffett ตลอดจนเหตุผลที่เขาเลือกซื้อหุ้นนี้ (อะไรคือ competitive advantage ของบริษัทนี้) เพื่อเป็นตัวอย่างให้ท่านที่สนใจ ลองนำไปประยุกต์ใช้ในการลงทุนของตนเอง

ข้อมูลบริษัท Procter & Gamble Company

สำนักงานใหญ่: Cincinnati, USA

อุตสาหกรรม: สินค้าอุปโภค บริโภค

ข้อมูลสำคัญ

ก่อตั้งปี ค.ศ. 1837

ยอดขายต่อปี (2011)     : $82,000 ล้าน

กำไรสุทธิ (2011)          : $11,900 ล้าน

กำไรสุทธิต่อหุ้น (EPS)  : $3.98

อัตราการเติบโตของ EPS (2001-2011): 9.82% ต่อปี

ผลตอบแทนเงินปันผล (2011): $2.10 ต่อหุ้น = 3.3% ของราคาหุ้น

ปีที่ Berkshire ซื้อ               : 2005

จำนวนหุ้นรวมที่ซื้อ               : 72,391,036 หุ้น

ราคาเฉลี่ยที่ Berkshire ซื้อ   : $6.40 ต่อหุ้น

ราคาในเดือนธันวาคม 2011  : $61 ต่อหุ้น

กำไรรวม (Unrealized gain)  : $3,900 ล้าน

อัตราผลตอบแทนเฉลี่ยต่อปี (ไม่รวมเงินปันผล) : 45.6%

P&G เป็นผู้ผลิตและจำหน่าย สินค้าอุปโภค บริโภค ที่ใช้ในครัวเรือนจำนวนมากมายหลายชนิด ตัวอย่างสินค้าที่ท่านอาจใช้อยู่ในปัจจุบัน คือ

Oral B - ยาสีฟัน และแปรงสีฟัน

Duracell - ถ่านแบตเตอรี่สำหรับเครื่องใช้ไฟฟ้า

Gillette - มีดโกนหนวด และโฟม

Head & Shoulders - แชมพูขจัดรังแค

Olay – เครื่องสำอางประทินผิวสตรี

Pampers - ผ้าอ้อมสำเร็จรูป

Tide - ผงซักฟอก

ความได้เปรียบด้านการแข่งขัน (competitive advantage)

• มีแบรนด์ที่แข็งแกร่ง (ลูกค้ามีความภักดีต่อแบรนด์สูง) ซึ่งดูได้จาก ส่วนแบ่งการตลาด (market share) ที่อยู่อันดับต้นๆของแต่ละผลิตภัณฑ์ และอัตรากำไรต่อยอดขายที่สูงกว่าคู่แข่ง

• สินค้าของP&G ครอบ คลุมวิถีชีวิตประจำวันของคนทั่วไป ตั้งแต่ตื่นนอน ถึงเข้านอน และเป็นสินค้าที่ใช้หมดไปในเวลาอันสั้น ต้องมีการซื้อทดแทนบ่อยๆ

• P&G มีบริษัทในเครือกระจายอยู่ทั่วโลก กำไรสะสม(retained earnings ) ประมาณ 42% ที่ ปรากฏอยู่ในงบดุล เป็นกำไรจากสาขาที่อยู่นอกสหรัฐฯ ไม่ต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลของประเทศสหรัฐฯ (ตราบเท่าที่ไม่มีการโอนกำไรดังกล่าวกลับประเทศสหรัฐฯ) สิ่งนี้เป็นข้อได้เปรียบของบริษัทที่มียอดขาย และกำไรในสัดส่วนที่สูงจากบริษัทลูกที่อยู่ในต่างประเทศ

ความได้เปรียบด้านการแข่งขันนี้ได้สะท้อนอยู่ใน กำไรสุทธิต่อหุ้น(EPS) ที่มีอัตราการเติบโตสะสม (compound annual growth rate) เฉลี่ยปีละ 9.82% ในช่วง 10 ปี ที่ผ่านมา แม้ต้องเผชิญกับภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจในช่วงปี 2008-2009

การประเมินราคาหุ้น (Valuation) ใน10 ปีข้างหน้า

1.) หาอัตราการเติบโตของกำไรสุทธิต่อหุ้น (EPS) ที่ผ่านมาในอดีต 

Buffett นิยมใช้ข้อมูลย้อนหลังอย่างน้อย10 ปี แต่ในกรณีที่ท่านหาข้อมูลของหุ้นที่ท่านพิจารณาอยู่ ได้ไม่ถึง10 ปี สัก5-7ปีก็ยังดีครับ

ข้อสังเกต คือ EPS ของP&Gมีการเพิ่มขึ้นค่อนข้างสม่ำเสมอยกเว้นในช่วงปี 2009-2010 ซึ่งเกิดจากผลกระทบในทางลบจาก Hamburger Crisis

อัตราการเติบโตของ EPS ในช่วง10ปีที่ผ่านมาคำนวณให้จากสูตร

อัตราการเติบโตต่อปี = [((EPS ปีสุดท้าย/ EPS ปีแรก)^(1/n)) - 1] * 100%

โดย n = จำนวนปี

ในที่นี้ n = 10 (เริ่มต้นจากสิ้นปี 2001 สิ้นสุดที่ สิ้นปี 2011)

ดังนั้นอัตราการเติบโตต่อปีของEPS = [ ((3.98/1.56)^(1/10)) - 1 ] * 100%

                                                   = [ ((2.551)^(1/10)) -1 ] * 100%

                                                   =  9.82 %

2.) ประมาณการกำไรสุทธิต่อหุ้น (EPS) ใน 10 ปีข้างหน้า

โดยใช้สูตร

EPS ในอนาคต = (EPS ปัจจุบัน) * ( 1 + (อัตราการเติบโตต่อปีของEPS /100))^n

โดย n = จำนวนปี

ในที่นี้ n = 10 (เราอยากทราบว่าEPS ใน10 ปีข้างหน้ามีค่าเท่าไร)

อัตราการเติบโตต่อปีของEPS = 9.82 % (จากการคำนวณในข้อ 1 )

EPS ใน 10 ปีข้างหน้า = (3.98) * (1.0982)^(10)

                                 = (3.98) * (2.55)

                                 = 10.16

3.) คำนวณราคาหุ้นในอนาคต โดยใช้สูตร

Price per share = (Price per share/Earning per share) * Earning per share

                         = P/E ratio * EPS

ในขั้นตอนที่ 2 เราคำนวณ EPS ใน10ปีข้างหน้าได้เท่ากับ $10.16 คำถามคือ เราจะใช้P/E ratio เท่าไรในการคำนวณ เราอาจใช้P/E ratio เฉลี่ยในช่วงที่ผ่านมา หรือ P/E ratio ของปีที่ต่ำที่สุดเพื่อให้มี margin of safety

ในกรณีนี้ Mary Buffett ใช้ P/E ratio = 16.4 ซึ่งเป็นค่าต่ำสุดในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา ดังนั้น

Price per share (ในปี 2021) = 16.4 * 10.16

                                            = $166.62

4.) หาผลตอบแทนจากการลงทุน

ถ้าเราซื้อหุ้น P&G ตอนปลายปี 2011 ที่ราคาตลาด $61 และขายในปี 2021

ที่ราคา $166.62 ผลตอบแทนรวมจะเท่ากับ [(166.62 - 61)/61] * 100% = 173%

ส่วนผลตอบแทนเฉลี่ยต่อปีหาได้จากสูตร

ผลตอบแทนเฉลียต่อปี = [((ราคาหุ้นปีสุดท้าย / ราคาตั้งต้น)^(1/n)) - 1] * 100%

โดย n = จำนวนปี

ในที่นี้ n = 10 ปี (ซื้อหุ้นปลายปี 2011 ขายปลายปี 2021)

ดังนั้น ผลตอบแทนต่อปี (Compound Rate of Return)

= [((166.62/61) ^ (1/10)) -1] * 100%

= 10.57%

โดยสรุป เราซื้อหุ้นนี้ ณ ปลายปี 2011 ที่ราคา $61 ถ้าหุ้นนี้มีอัตราการเติบโตของEPS เท่ากับ9.82%ต่อปี (ตามสถิติในช่วงปี10ปีที่ผ่านมา) ทำให้EPS ใน10 ปีข้างหน้าเท่ากับ $10.16 นอกจากนั้น ถ้าตลาดให้ค่า P/E ratio ของหุ้นนี้ในปี 2021เท่ากับ 16.4 เท่า (ซึ่งเป็นค่า P/E ratio ที่ต่ำที่สุดในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา) ราคาหุ้นนี้ ณ ปลายปี 2021 จะเท่ากับ $166.62 ซึ่งคิดเป็นผลตอบแทนต่อเงินลงทุน เท่ากับ 173% หรือคิดเป็น ผลตอบแทนเฉลี่ยต่อปีเท่ากับ 10.57% รวมกับปันผลอีกประมาณ3.3%ต่อปี เป็น 13.87% (ปันผล3.3%นั้นถูกนำมาจากปี2011)

ท่านคิดว่า ผลตอบแทนประมาณนี้น่าสนใจไหม?

Buffett คิดว่าน่าสนใจ นั่นคือเหตุผลที่เขายังถือหุ้นนี้ต่อไป แม้ว่า ณ ราคาตลาดในปัจจุบัน เขาจะมีกำไรจากหุ้นบริษัทนี้ประมาณ $3,900 ล้าน

ถึงบรรทัดนี้ ท่านผู้อ่านคงจะพอเข้าใจแล้วว่า แนวทางในการพิจารณาเลือกหุ้นของ Buffett เป็น อย่างไร (เข้าใจง๊ายง่าย แต่ทำย๊ากยาก) และการประเมินราคาหุ้นในอนาคตอย่างเรียบง่ายของเขาทำอย่างไร (ใช้เครื่องคิดเลขราคาไม่กี่ร้อยก็คำนวณได้แล้ว) ส่วนที่ยากที่สุด และเราไม่สามารถช่วยท่านได้ คือ การเปลี่ยนทัศนคติของท่าน (และของเราด้วย) ให้ลงทุนลงแรง ค้นคว้า ศึกษาข้อมูล ของบริษัทที่เราจะลงทุน เพื่อเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า บริษัทนั้นๆมีความได้เปรียบด้านการแข่งขันที่ยั่งยืน (durable competitive advantage) ด้านใด ที่จะทำให้กำไรของบริษัทมีการเติบโตอย่างสม่ำเสมอในอนาคต

ในตอนต่อไป ซึ่งเป็นPart สุดท้ายของบทความชุดนี้ เราจะลองหาบริษัทในSETที่คาดว่ามี durable competitive advantage มาเป็นกรณีศึกษาในการประมาณการผลตอบแทนจากการลงทุนตาม สไตล์ Warren Buffett.

หุ้น "ลิเวอร์พูล" ซื้อแพงไปหรือไม่ มีใครรู้?

หุ้น "ลิเวอร์พูล" ซื้อแพงไปหรือไม่ มีใครรู้?

ฐานเศรษฐกิจ ปีที่ 24 ฉบับที่ 1,991 วันที่ 6-9 มิถุนายน 2547 น.33-34

ดร.โสภณ พรโชคชัย
ประธานกรรมการ ศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์ AREA

ที่มา http://www.thaiappraisal.org/thai/market/market_view.php?strquery=market36.htm

        ข่าวใหญ่ที่ชาวบ้านร้านตลาดพูดกันทุกหัวระแหงคงไม่พ้นข่าว ที่ท่านนายกรัฐมนตรีของเรามีดำริจะซื้อหุ้น 30% ของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ด้วยเงินประมาณ 4,600 ล้านบาท (ไทยรัฐ 9 พฤษภาคม 2547) และต่อมาคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ศกนี้ว่า จะออกสลากพิเศษเพื่อระดมทุน 10,000 ล้านบาทเพื่อการนี้
        ขณะนี้ได้มีการวิจารณ์กันในหลายแง่มุมอย่างกว้างขวางเหลือเกิน เกี่ยวกับดำรินี้ของท่านนายกรัฐมนตรี ซึ่งย่อมมีทั้งฝ่ายที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย
        สำหรับผมใคร่ขอนำเสนอประเด็นสำคัญยิ่งยวดประการหนึ่งที่ควรพิจารณา ก็คือ ราคาหุ้นที่ว่าจะซื้อนั้น เป็นราคาที่สมควรแล้วหรือไม่ เพราะถ้าจะลงทุนด้วยเงินจำนวนมหาศาล จะต้องไตร่ตรองอย่างรอบคอบเสียก่อน ไม่ว่าเงินนั้นจะเป็นที่ระดมมาจากประชาชน หรือมาจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่/เล็กทั้งในและนอกประเทศก็ตาม
ต้องตีมูลค่าของสโมสรโดยรวมเสียก่อน
        ดังนั้นงานแรกที่ต้องทำก็คือ การตีราคาหุ้นหรือประเมินค่าของกิจการสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลเสียก่อนว่า ราคาเป็นเท่าไหร่กันแน่ เผื่อจะได้ไม่ซื้อผิดราคา อันอาจยังความสูญเสียแก่ผู้เกี่ยวข้องทั้งรายใหญ่และรายย่อยในภายหลังได้
        วันนี้ผมจึงขอนำเสนอเกี่ยวกับการประเมินค่ากิจการกรณีสโมสรลิ เวอร์พูล เพื่อย้ำให้เห็นความสำคัญของวิชาชีพประเมินค่าทรัพย์สินต่อการตัดสินใจครั้ง สำคัญของการลงทุน
"ลิเวอร์พูล" มีค่าที่ตรงไหน
        มูลค่าของสโมสรลิเวอร์พูล ประกอบด้วยทั้งทรัพย์สินที่จับต้องได้และที่จับต้องไม่ได้ ทรัพย์สินที่จับต้องได้ ก็คือ อสังหาริมทรัพย์ (นับรวมตั้งแต่สนามฟุตบอล ซึ่งบางสโมสร เป็นเจ้าของหรือบางแห่งก็ได้สิทธิเพียงเซ้งหรือเช่าระยะยาวเท่านั้น จนถึงอาคารและที่ดินอื่น ๆ ที่สโมสรได้เช่า ซื้อหรือมีสิทธิครอบครองไว้) และ สังหาริมทรัพย์ ซึ่งก็มีรายการมากมายเช่น รถยนต์ เครื่องมือ เครื่องจักร ฯลฯ
        ทรัพย์สินอีกกลุ่มหนึ่งคือเป็นในเชิงนามธรรม เช่น ชื่อเสียงกิจการที่มีเกียรติภูมิมานับร้อยปี ค่าตัวนักฟุตบอล สต๊าฟโค๊ช และผู้เชี่ยวชาญอื่น สัญญาต่าง ๆ ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดหรืออื่น ๆ สิทธิบัตร แฟรนไชส์ เครื่องหมายการค้าในการใช้ในโอกาสต่าง ๆ รายได้สุทธิจากการดำเนินกิจการในแต่ละปี เงินสดที่เก็บไว้ หุ้นในกิจการอื่น ตลอดจนกิจการของบริษัทลูก เช่น บริษัทมีเดีย บริษัทขายอาหาร โรงเรียนสอนฟุตบอล เป็นต้น

การศึกษาภาวะตลาดและการหาข้อมูล
        สำหรับแนวทางการประเมินในเบื้องต้นก็คือ
        1.การประเมินด้วยการเปรียบเทียบตลาดในแง่มุม และในรายการทรัพย์สินทั้งหลาย ทั้งราคาในการซื้อขายและเช่า
        2.การประเมินด้วยการแปลงรายได้เป็นมูลค่าจากรายได้ที่คาดหวังได้ใน อนาคตทั้งหลาย ลดทอนด้วยอัตราคิดลดและค่าความเสี่ยง โดยในเบื้องต้น อาจพิจารณาจากรายได้ต่อปี 3-4 ปีติดต่อกัน (เช่น ล่าสุดปี 2546 มีรายได้ประมาณ 7,000 ล้านบาท ถือเป็นอันดับ 8 โดยมี "แมนยูฯ" มาอันดับหนึ่งที่ 11,200 ล้านบาท เป็นต้น) และ
        3.จากต้นทุนการก่อสร้างทั้งชื่อเสียงและการจัดหา (อ)สังหาริมทรัพย์ต่าง ๆ แล้วนำมาลบด้วยค่าเสื่อมซึ่งในกรณีนี้ใช้สำหรับทรัพย์สินที่ไม่อาจเปรียบ เทียบตลาดได้
        เสร็จจากนั้นจึงมาพิจารณารวบยอดว่า มูลค่าหุ้นที่แท้ควรเป็นเท่าใด
        ในการสำรวจ วิจัยเพื่อการประเมินค่าทรัพย์สินที่มีมูลค่าสูงนี้ อาจกินเวลาตั้งแต่ 1.5 - 4.0 เดือน แล้วแต่รายการทรัพย์สินและความซับซ้อนในการประกอบกิจการ

เงื่อนไขการซื้อเป็นสิ่งที่ต้องรู้
        การที่เราจะคิดว่าคุ้มค่าไหมที่จะซื้อ (หรือเก็บเงินไปลงทุนอย่างอื่นดีกว่า) ยังต้องพิจารณาจากเงื่อนไขต่าง ๆ ที่จะมีการตกลงกันตามบันทึกข้อตกลง (MOU) ซึ่งจนบัดนี้ในวันที่ผมเขียนบทความนี้ (22 พฤษภาคม) ยังไม่เคยมีใครเห็นสำเนาหนังสือที่ส่งไปต่อรองกับทางลิเวอร์พูล
        เงื่อนไขรายละเอียดนี้สำคัญมาก ผู้คนทั่วไปมักเข้าใจว่าถ้าเราถือหุ้น 30% ในสโมสรลิเวอร์พูลแล้ว เราจะเอาสินค้าโอท็อบไปขาย หรือไปติดป้ายได้ แต่ความจริงแล้วมันอาจไม่เป็นดังคิด เพราะไม่เคยมีการตกลงไว้
        สิ่งเหล่านี้ผู้ลงทุนไม่ว่าจะเป็นรัฐบาลฝ่ายเดียว ผู้ซื้อหุ้นรายใหญ่ ผู้ซื้อหุ้นรายย่อยจากการซื้อสลากพิเศษ ควรได้รับข้อมูลการประเมินค่าหุ้นสโมสรลิเวอร์พูลนี้ก่อนจะตัดสินใจว่าจะ ซื้อหรือไม่
ข้อคิด
        การที่กำหนดราคาล่วงหน้าไว้โดยไม่ได้ทำการศึกษาอาจทำให้เกิดความ เสียเปรียบต่อผู้ซื้อได้ และการได้ว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญซึ่งอาจไม่ใช่รายเดียวจากทั้งในและต่างประเทศ ทำการศึกษาอย่างจริงจัง อย่างน้อยก็ทำให้ผู้ขายตระหนักได้ว่า ผู้ซื้อ จะซื้ออย่างรอบรู้ ผู้ขายจะไม่อาจตั้งราคาตามใจชอบเพื่อเอาเปรียบผู้ซื้อได้
        วิชาชีพประเมินค่าทรัพย์สินจึงช่วยชาติให้เกิดความโปร่งใส เป็นธรรม

ราคาอสังหาริมทรัพย์ไม่ลดแม้น้ำท่วม

ราคาอสังหาริมทรัพย์ไม่ลดแม้น้ำท่วม

สยามรัฐ วันที่ 9-10 พฤศจิกายน 2553 หน้า 17

ดร.โสภณ พรโชคชัย ประธานกรรมการบริหาร
ศูนย์ข้อมูลวิจัยและประเมินค่าอสังหาริมทรัพย์ไทย บจก.เอเจนซี่ ฟอร์ เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ส

ที่มา http://www.thaiappraisal.org/thai/market/market_view.php?strquery=market312.htm

          น้ำท่วมใหญ่ในประเทศไทยครั้งนี้ ก่อให้เกิดความวิตกว่าราคาอสังหาริมทรัพย์จะตกหรือไม่ โดยเฉพาะในกรณีอำเภอหาดใหญ่ บางท่านถึงขนาดตั้งคำถามว่า จะต้องย้ายเมืองหาดใหญ่หรือไม่
          กรณีนี้คงเป็นความเข้าใจผิด เพราะจะเห็นได้ น้ำได้แห้งลงภายในเวลา 5-6 ชั่วโมง เมื่อทางราชการระดมสูบน้ำออก การนี้แสดงให้เห็นว่า ปัญหาอยู่ที่ความบกพร่องในการจัดการ ไม่ใช่อยู่ที่ธรรมชาติ
          กรณีการย้ายเมืองจริง ๆ เคยเกิดขึ้นเหมือนกัน เช่นเมืองปอมเปอี ในอิตาลี เคยถูกเถ้าภูเขาไฟทับถมจนมิด จนต้องย้ายหนี แต่นั้นเป็นข้อยกเว้น จะเห็นได้ว่า ในกรณีเมืองอาเจ๊ะห์ ที่ถูกคลี่นสึนามิพัดประชากรตายไป แสนห้าหมื่นคน ก็ยังไม่มีการย้ายเมืองหนีแต่อย่างใด
          ในเขตกรุงเทพมหานครเคยมีปัญหาน้ำท่วมใหญ่มาในรอบเกือบ 30 ปีที่ผ่านมา โดยใน พ.ศ. 2526 เกิดเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่นานนับเดือน ถนนวิภาวดีกลายเป็นคลอง และหลังเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นต้นมา ผู้ซื้อบ้านจึงเริ่มให้ความสนใจถึงปัญหานี้ว่าในชุมชนที่บ้านที่จะซื้อมี ปัญหาน้ำท่วมด้วยหรือไม่ ซึ่งหากมีอาจจะไม่ซื้อ ซึ่งยังผลให้ราคาอสังหาริมทรัพย์ลดต่ำลงได้บ้าง แต่ก็แทบจะลืมไปแล้วในช่วงหลัง ๆ
          นอกจากนี้ ใน พ.ศ. 2537 เกิดปรากฏการณ์ 'ฝนพันปี' ทำให้ถนนวิภาวดีรถติดเกือบ 6 ชั่วโมง แต่โดยที่เป็นช่วงสั้น ๆ จึงไม่เกิดปัญหา ปัญหาเกิดในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งน้ำท่วมสูงมาก จนหมู่บ้านไวท์เฮาส์ ย่านรังสิต ปทุมธานี น้ำท่วมถึงชั้นสองนานนับเดือน หมู่บ้านหรูย่านรังสิตของบริษัทมหาชนก็ยังถูกน้ำท่วมทั้งหมู่บ้านเพราะตั้ง อยู่ติดคลองรังสิต ระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาสูงถึง 2.27 เมตร เท่ากับช่วงน้ำท่วมใหญ่ พ.ศ.2485 แต่ยังดีที่น้ำไม่ท่วมพื้นที่เศรษฐกิจใจกลางเมืองเพราะมีการป้องกันดี
          ในปีหลัง ๆ มา มีการก่อสร้างเขื่อนในเขตกรุงเทพมหานครทำให้เขตเมืองชั้นและชั้นกลางบางส่วน ไม่ปัญหาน้ำท่วมมาเป็นเวลานาน เชื่อว่าในห้วงเวลาใดก็ตาม พื้นที่เศรษฐกิจสำคัญคงไม่ประสบปัญหาน้ำท่วม แต่ถ้าเกิดขึ้น จะทำให้เศรษฐกิจหยุดชะงัก สร้างความเสียหายแก่ระบบเศรษฐกิจโดยรวมอย่างประเมินค่าไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ในกรณีอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งมีธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงช้า คงไม่มีผลต่อราคานัก เพราะเศรษฐกิจคงได้รับการเยียวยาก่อนที่จะส่งผลกระทบต่ออสังหาริมทรัพย์
          อย่างไรก็ตามในกรณีต่างประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกานั้น มีการจัดทำแผนที่น้ำท่วมกันมานานแล้ว ราคาบ้านในพื้นที่น้ำท่วม (ซ้ำซาก) อาจมีราคาที่ต่ำกว่าราคาบ้านแบบเดียวกันในพื้นที่ดอน อย่างไรก็ตามความแตก ต่างนี้อาจไม่มีนัยสำคัญมากนัก นอกจากนี้ยังมีการซื้อประกันน้ำท่วมในสหรัฐ อเมริกา ซึ่งทำให้เจ้าของบ้านมีเงินเพียงพอในการซ่อมแซมบ้านให้กลับมาอยู่ในสภาพเดิม ได้
          จากการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงราคาบ้านในนครนิวออลีนส์ มลรัฐหลุยเซียนา ซึ่งถูกน้ำท่วมใหญ่ในช่วงปี 2548 ที่ผ่านมาพบว่า ราคาเฉลี่ยของบ้านก็ยังเพิ่มขึ้น ทั้งนี้ยกเว้นบ้านที่เสียหายเพราะปัญหาน้ำท่วม อย่างไรก็ตามราคาที่อยู่ อาศัยในนครนี้กลับตกต่ำลงในช่วงเกิดวิกฤติการณ์ 'แฮมเบอร์เกอร์' เมื่อปี 2550 การนี้แสดงให้เห็นว่าภัยธรรมชาติ อาจทำให้ราคาที่อยู่อาศัย 'ช็อค' ไปสั้น ๆ ระยะหนึ่ง แต่ไม่ถึงขนาดทำให้ราคาที่ดินตก
          ในประเทศไทยก็มีวิกฤติธรรมชาติเป็นระยะ ๆ แต่ก็ยังไม่เคยพบว่าราคาที่ดินตก ได้แก่
          พ.ศ.2531 ภัยพิบัติกะทูน ซึ่งน้ำป่าจากภูเขาเหนือหมู่บ้านได้ซัดเอาดินโคลน หินและท่อนซุงขนาดใหญ่เข้าถล่มบ้านเรือนโดยมีประชาชนถึง 700 ชีวิตตายไป น้ำท่วมอำเภอหาดใหญ่ ปี2543 ปี2548
          พ.ศ.2543 น้ำท่วมใหญ่ในอำเภอหาดใหญ่ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 35 ราย และทรัพย์สินเสียหายนับหมื่นล้านบาท แต่ก็ไม่ทำให้อสังหาริมทรัพย์หาดใหญ่มีมูลค่าลดลงในระยะยาว ยกเว้นการ 'ช็อค' ในระยะสั้น ๆ
          พ.ศ.2544 น้ำป่าถล่ม อ.วังชิ้น แพร่ มีผู้เสียชีวิต 23 ราย สูญหาย 16 คน บาดเจ็บ 58 คน บ้านเรือนหายไป 45 หลังคาเรือน แต่ปัจจุบันก็คงกลับสู่ภาวะปกติ นอกจากนี้ในปีเดียวกันก็ยังมีกรณี น้ำท่วม-ดินถล่มบ้านน้ำก้อ เพชรบูรณ์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 147 คน
          พ.ศ.2548 เกิดเหตุน้ำท่วมใหญ่เชียงใหม่ ตลาดวโรรส ตลาดลำไย ตลาดไนท์บาซาร์ระดับน้ำสูงร่วม 70 ซม. พื้นที่บางแห่งระดับน้ำสูงเกือบ 2 เมตร แต่ก็ไม่ส่งผลต่อราคาอสังหาริมทรัพย์ ยกเว้นที่เกิดปัญหาในระยะหลังเนื่องเพราะปัญหาเศรษฐกิจและการเมืองที่ทำให้ นักท่องเที่ยวน้อยลง ส่งผลโดยตรงต่อมูลค่าอสังหาริมทรัพย์
          อย่างไรก็ตามในกรณีที่ริมน้ำ หรือที่ลุ่มในช่วงนี้ที่ถูกน้ำท่วมหนัก และเป็นที่เกษตรกรรม มีไม้ยืนต้น ราคาที่ดินอาจต่ำลงไปได้มาก เช่น หากเป็นสวนลิ้นจี่ สวนยางพารา หรือสวนผลไม้อื่น และน้ำท่วมนาน ไม้ผลอาจเสียหายได้ ส่วนที่เป็นข้าว ความเสียหายก็คงเป็นปัญหาเศรษฐกิจของเจ้าของที่ดิน ไม่ได้มีผลต่อราคาที่ดินโดยตรง ยกเว้นเจ้าของที่ดินจำเป็นต้องขายที่ดินในราคาถูกเพื่อการใช้หนี้
          ฝนตกและน้ำท่วมเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ และเป็นฤดูกาล ปกติในหน้าน้ำ ฝนตกอาจทำให้การซื้อขายที่ดินสามารถต่อรองราคาได้บ้าง ส่วนในหน้าแล้งหรือไม่มีฝนตก ราคาที่ดินก็อาจสูงกว่าปกติได้บ้าง ดังนั้นในการซื้อที่ดินชานเมืองหรือ ที่ดินชนบท จึงควรพิจารณาซื้อในช่วงน้ำท่วมเพื่อจะได้ทราบสภาพปัญหาน้ำท่วมในพื้นที่
          โดยสรุปแล้ว ทั้งผู้ซื้อและผู้ขายอสังหาริมทรัพย์จึงควรมีความรอบรู้ในการซื้อขาย อย่าให้ตกอยู่กับความปริวิตกในห้วงเวลาเฉพาะหน้า หรืออย่าให้ใครมาหลอกซื้อทรัพย์สินของเราในราคาถูก ซึ่งเท่ากับเป็นการซ้ำเติม ความทุกข์ยากจากภัยธรรมชาติ

น้ำมันขึ้นราคา: ควรรีบ รอหรือเลิกซื้อบ้าน

น้ำมันขึ้นราคา: ควรรีบ รอหรือเลิกซื้อบ้าน

ฐานเศรษฐกิจ ปีที่ 26 ฉบับที่ 2033 วันที่ 7-10 สิงหาคม 2548 หน้า 35

 ดร.โสภณ พรโชคชัย <1>(sopon@thaiappraisal.org)
ที่มา  http://www.thaiappraisal.org/thai/market/market_view.php?strquery=market79.htm

ประธานกรรมการ มูลนิธิประเมินค่าทรัพย์สินแห่งประเทศไทย<2>

          ราคาน้ำมันวันนี้ขึ้นสูงขึ้นนับเท่าตัวอย่างน่าใจหาย และยังมีแนวโน้มที่จะขึ้นอีกอย่างไม่หยุดยั้ง ถ้าเรามีแผนการที่จะซื้อบ้าน เราควรจะทำอย่างไรดี รีบ, รอ หรือเลิกซื้อกันแน่
นักพัฒนาที่ดิน: ต้อง "รีบ" เสมอ
          ถ้าไปถามนักพัฒนาที่ดิน โดยมากท่านก็มักต้องว่า “รีบ” คือ ยิ่งรีบยิ่งดี เพราะตัวเองจะได้ขายหมด (ห่วง) ไปเสียที กลยุทธกระตุ้นให้ผู้ซื้อบ้านรีบตัดสินใจซื้อ จึงถูกหยิบยกมาใช้เป็นประจำ โดยเฉพาะในเวลาที่วัสดุก่อสร้างจะขึ้นราคา ยิ่งในช่วงราคาน้ำมันทำท่าจะวิกฤติเท่าไร ก็ยิ่งต้องงัดกลยุทธนี้มาใช้เสมอ คงสังเกตได้ว่า นักพัฒนาที่ดินมักจะพูดว่า “ปีนี้เป็นปีทองของผู้บริโภค เพราะฉะนั้นรีบซื้อด่วน” (ก่อนที่ฉันจะ “แย่”) และทุกปีก็ล้วนถูกเอ่ยอ้างเป็นปีทองกันทั้งนั้น
          อันนี้จะไปโทษนักพัฒนาที่ดินก็คงไม่ได้ คนค้าขายสุจริต ไม่ได้ไปปล้นเขากิน ก็ต้องพยายามกระตุ้นให้คนซื้อด้วยวิธีการสารพัด ขอแต่ไม่ผิดศีลธรรม (แต่อาจกระตุ้นต่อม “อยาก”) ก็ถือเป็นใช้ได้ทั้งนั้น
น้ำมันขึ้นมีผลลบอย่างยิ่ง
          นับแต่ปี 2543 ภาวะตลาดอสังหาริมทรัพย์ก็เริ่มกระเตื้องและเติบโตต่อเนื่องมาโดยตลอด ทั้งที่ราคาวัสดุก่อสร้างได้ปรับตัวสูงขึ้นทุกปี ราคาค่าก่อสร้างอาคารเพิ่มขึ้นถึง 60% ในช่วงปี 2539-2547 และยิ่งในปี 2548 <3> ค่าก่อสร้างอาจเพิ่มขึ้นถึง 75% ในรอบ 10 ปี ที่ผ่านมานักพัฒนาที่ดินอาจนำเรื่องค่าก่อสร้างขึ้นราคามาเป็นข้อ อ้างกระตุ้นให้คนรีบซื้อบ้าน สำหรับอัตราดอกเบี้ย ในช่วง 2 ปีมานี้ ก็มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น แต่ก็คาดว่าคงไม่สูงขึ้นมากมายและเป็นการปรับตัวอย่างช้า ๆ ประกอบกับสถาบันการเงินต่าง ๆ ก็ล้วนได้บวกเผื่อไว้ในเงินผ่อนเดิมอยู่แล้ว ดังนั้นผลกระทบจึงอาจมีไม่มากนัก
          อาจกล่าวได้ว่า ดอกเบี้ยมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาวะเศรษฐกิจ กล่าวคือถ้าเศรษฐกิจดี ดอกเบี้ยก็ขึ้นเป็นเงาตามตัว จนกระทั่งเศรษฐกิจร้อนแรงเป็นพิเศษ ก็ยังอาจต้องขึ้นดอกเบี้ยมาชลอ ส่วนราคาวัสดุก่อสร้างก็เพิ่มขึ้นทั้งในภาวะเศรษฐกิจดี (ต้นทุนค่าแรงเพิ่ม) และเศรษฐกิจตกต่ำ (ราคาวัสดุจากต่างประเทศเพิ่มขึ้นเพราะค่าเงินตกต่ำ)
          ประเด็นสำคัญคงอยู่ที่ราคาน้ำมัน เพราะถ้าราคาเพิ่มสูงขึ้นมาก ๆ ก็จะเป็นการสร้างการหยุดชะงักให้แก่เศรษฐกิจทั้งระบบ วิกฤติเศรษฐกิจอันเกิดจากราคาน้ำมันเคยเกิดขึ้นในโลกและประเทศไทยมาหลายหน แล้ว ดังนั้นประเด็นราคาน้ำมันจึงมีความสำคัญและน่าหวงเป็นที่สุด
          นี่แหละ การที่สิงคโปร์ไม่ตามก้นฝรั่ง จึงเกิด HDB ขึ้นอย่างสง่างาม
เราควรซื้อบ้านในภาวะนี้หรือไม่
          ประเด็นหลักที่ควรพิจารณาก็คือ เราจะมีเงินเพียงพอกับการผ่อนชำระหรือไม่ (ถ้าซื้อสดก็หมดห่วง) ทั้งนี้พิจารณาจากแหล่งรายได้ของเรา ว่าจะถูกกระทบจากราคาน้ำมันไหม ภาคธุรกิจที่เราอยู่นั้น จะได้รับผลกระทบสูงไหม ถ้าสูง ก็อาจกระทบต่อการงาน อาจตกงานและจะหางานใหม่ได้หรือไม่ ถ้าได้ก็คงไม่มีปัญหา ถ้าไม่ได้ก็คงต้องคิดใหม
          เรายังคงจำได้ว่า สมัยเกิดวิกฤติ ประเภทที่ต้องการซื้อบ้านใกล้ที่ทำงานซึ่งเป็นเหตุผลของกลุ่มเป้าหมายแท้ ๆ ก็ยังมลายไปตามภาวะเศรษฐกิจ เพราะถึงวันนั้นแม้แต่ที่ทำงานก็ไม่มีเหลือแล้ว บางคนที่เคยบอกจะซื้อบ้านเพื่อแต่งงาน หรือสร้างครอบครัวใหม่ ก็ยกเลิกการเพราะไม่มีเงินเพียงพอที่จะซื้อแล้ว เป็นต้น ดังนั้นเราจึงต้องดูว่าเรามีความสามารถในการจ่ายมากน้อยเพียงใด ก่อนจะตัดสินใจซื้อบ้าน
          ถ้าเรามีความมั่นคงทางการเงินเพียงพอ เราก็สามารถซื้อบ้านได้โดยไม่ต้องรั้งรอ ยิ่งในภาวะตกต่ำอาจยิ่งน่าซื้อเพราะอาจมีบางคน “ร้อนเงิน” จำเป็นต้องขายในราคาถูกว่าท้องตลาด ดังนั้นในกรณีนี้ แม้สมมติอีก 5 ปีข้างหน้า ราคาบ้านจะไม่เพิ่มขึ้น แต่การซื้อต่ำกว่าราคาท้องตลาดก็เท่ากับได้กำไร ได้มูลค่าเพิ่มมาตั้งแต่แรกแล้ว
ควรซื้อบ้านสร้างเสร็จหรือบ้าน "กระดาษ"
          โดยทั่วไปบ้านที่สร้างเสร็จแล้วมี “ภาษี” ดีกว่า ด้วยซื้อแล้วได้แน่นอน บ้านโครงการจัดสรรที่ยังไม่ได้สร้าง ถ้าเศรษฐกิจผันผวนก็อาจ “เจ๊ง” ไปเสียก่อนได้ โดยเฉพาะในขณะนี้ที่มาตรการคุ้มครองเงินดาวน์ผู้จองซื้อบ้านยังไม่มี (น่าแปลกแท้ เราผ่านบทเรียนจากวิกฤติเศรษฐกิจมา 8 ปีแล้ว ยัง “เจ็บไม่จำ” ยังไม่มีการ “ล้อมคอก” ออกมาตรการนี้เลย)
          แล้วจะปรับตัวกันอย่างไร ในส่วนของคนซื้อบ้าน ถ้าจะซื้อบ้าน “กระดาษ” (ทำสัญญาบนกระดาษก่อนแล้วค่อยสร้าง) เราก็ต้องพยายามเลือกบริษัทที่เชื่อถือได้ (อย่าลืมว่าในยามวิกฤติปี 2540 แม้แต่บริษัทยักษ์ใหญ่ก็ยัง “เดี้ยง” เลย) ในส่วนของบริษัทพัฒนาที่ดิน ก็อาจปรับตัวด้วยการประกาศมาตรการคุ้มครองเงินดาวน์ด้วยตนเอง เพื่อให้ผู้ซื้ออุ่นใจ อันถือเป็นกลยุทธทางการตลาดอย่างหนึ่ง
ตลาดนี้ไม่ใช่มีเฉพาะบ้านจัดสรร
          คนไทยเคยชินกับการซื้อบ้านจัดสรรมือหนึ่ง จะได้ใหม่ ๆ เฮง ๆ เมื่อคราวฉลองกรุงเทพมหานครครบรอบ 200 ปี (พ.ศ. 2525) กทม.และปริมณฑลมีบ้านรวมกัน 1 ล้านหน่วย บัดนี้ผ่านไป 23 ปีกลับมีบ้านเพิ่มขึ้นอีก 2 ล้าน รวมเป็น 3 ล้านหน่วย และบ้านส่วนใหญ่ก็เป็นบ้านในโครงการจัดสรรหรืออาคารชุดเสียด้วย
          แต่ในอนาคตทิศทางจะเปลี่ยนแปลง กล่าวคือ การซื้อขายหลักอาจไม่ใช่บ้านจัดสรรอีกต่อไป จะเป็นบ้านมือสองเป็นสำคัญ บ้านมือหนึ่งยิ่งเกิดขึ้นมาก บ้านมือสองยิ่งโตเป็นเงาตามตัวและทอดยาวกว่าบ้านมือหนึ่งเสียอีก ในสหรัฐอเมริกา ปีหนึ่ง ๆ มีการซื้อขายบ้านมือสองประมาณ 6 ล้านหน่วย ในขณะที่มีการขออนุญาตสร้างบ้านใหม่เพียง 2 ล้านหน่วยหรือเพียงหนึ่งในสี่เท่านั้น <4>
          ดังนั้นในกรณีประเทศไทย ถ้าเราจะซื้อบ้านมือสอง (ซึ่งบางทียังไม่มีคนอยู่ด้วยซ้ำเพราะเป็นมือสองจากการซื้อ ไม่ใช่จากการอยู่อาศัย) เรายังมีโอกาสซื้อได้อีกมาก ความเสี่ยงต่ำ ราคาต่ำกว่าบ้านมือหนึ่ง แหล่งขายบ้านมือสองก็ได้แก่ สถาบันการเงินต่าง ๆ บรรษัทบริหารสินทรัพย์ทั้งหลาย กรมบังคับคดี บริษัทนายหน้า หรือแม้แต่บ้านใกล้เรือนเคียง อย่างไรก็ตามความเสี่ยงของการซื้อบ้านมือสองก็มี เช่น ต้องตรวจสอบว่ายังมีใครครอบครองหรือบุกรุกอยู่หรือไม่ สภาพเป็นอย่างไร ต้องซ่อมแซมหรือไม่ เป็นต้น
สรุป: ซื้อด้วยวิจารณญาณ
          การซื้อบ้านนั้นเราต้องรอบรู้ (knowledgeable) ด้วยการทำ “การบ้าน” คือไปหาข้อมูลเปรียบเทียบโครงการทั้งเก่าและใหม่ให้ดี ให้เวลากับการไตร่ตรองพอสมควร หรืออาจว่าจ้างหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ เช่น นักกฎหมาย ช่างโยธาสำรวจบ้าน ผู้ประเมินค่าทรัพย์สิน นายหน้า นักบริหารทรัพย์สิน เป็นต้น
          ถ้าเราจะซื้อบ้าน โดยเฉพาะเพื่อใช้สอยเอง (ไม่ใช่เก็งกำไร) กอปรด้วยการมีความพร้อมและมั่นใจว่าไม่ซื้อ “ผิดราคา” ก็ซื้อได้ทันทีไม่ต้องรั้งรอ แต่ถ้าประเมินฐานะตัวเองสูงไป ขาดความพร้อมและยังไม่มั่นใจว่าซื้อได้สมราคาหรือไม่ ก็ค่อย ๆ คิดก็ได้ บ้านไม่ใช่ถูก ๆ เช่น ผักปลา (ทั่วไป) อย่าลืมว่า เสียดายที่ไม่ได้ซื้อ ดีกว่าเสียดายที่ซื้อ เพราะ ถ้าซื้อไม่ทัน กล้าเสี่ยงน้อยกว่าคนอื่นแล้วคนอื่นได้กำไรไป ก็ควรอนุโมทนากับเขา ไม่ควรไปอิจฉาเขา แต่ถ้าซื้อผิดพลาดไป ทุนหายกำไรหด จะแย่ไปใหญ่

หมายเหต
<1>	เป็นนักวิจัย-ประเมินค่าทรัพย์สินในประเทศไทย ขณะนี้ยังเป็นประธานกรรมการศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์ AREA.co.th กรรมการสมาคมการวางแผนและเคหะแห่งอาเซียน ผู้แทนสมาคมอสังหาริมทรัพย์โลก (FIABCI) ประจำ ESCAP และผู้แทนของสมาคมผู้ประเมินค่าทรัพย์สิน IAAO ประจำประเทศไทย
<2>	ทะเบียนมูลนิธิเลขที่ กท.1075 เป็นองค์กรที่มุ่งให้ความรู้ด้านการประเมินค่าทรัพย์สินและการพัฒนาเมืองแก่ ประชาชนทั่วไป ถือเป็นองค์กรวิชาชีพอสังหาริมทรัพย์ที่มีกิจการคึกคักต่อเนื่องที่สุดแห่ง หนึ่งในปัจจุบัน
<3>	โปรดดูรายละเอียดได้ใน http://www.thaiappraisal.org/images/cost47-thai.pdf
<4>	โปรดดูรายละเอียดได้ใน http://www.meyersgroup.com/homebuilding/homebuilding.asp

นโยบายด้านราคา กับความสามารถในการแข่งขันของสินค้าเกษตรไทย

 นโยบายด้านราคา กับความสามารถในการแข่งขันของสินค้าเกษตรไทย

 4 ตุลาคม 2555 01:00

โดย : สมพร อิศวิลานนท์

ภาคการเกษตรนับได้ว่าเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของเศรษฐกิจชนบทไทย เพราะครัวเรือนในชนบทจำนวนมากมีอาชีพทำการเกษตร

นอก จากนี้การเกษตรยังเป็นแหล่งความมั่นคงทางอาหารของครัวเรือน เป็นแหล่งของการจ้างงาน และการเป็นแหล่งรายได้ของประเทศจากการส่งออกสินค้าเกษตรอย่างไรก็ตาม ในอีกมุมหนึ่งกลับพบว่าภาคการเกษตรเป็นภาคที่สร้างแรงกดดันในทางการเมืองได้ อย่างมีนัยสำคัญ  ทั้งนี้เพราะภาคการเกษตรประกอบด้วยกลุ่มเกษตรกรขนาดเล็กจำนวนมาก มีขนาดพื้นที่ถือครองจำกัด ระบบการผลิตต้องเผชิญกับภาวะเสี่ยงภัยจากธรรมชาติและราคาที่ผันผวน ซึ่งส่งผลให้กลุ่มคนเหล่านี้มีรายได้ต่ำตกอยู่ในภาวะยากจน และมีจำนวนไม่น้อยต้องสูญเสียที่ดินทำกินจากการเป็นหนี้สิน อย่างไรก็ตามทุกรัฐบาลได้ถือนโยบายสนับสนุนเกษตรกรเป็นพันธกิจสำคัญ

การสนองตอบสนองเชิงนโยบายของภาครัฐในอดีต ได้ให้ความสำคัญของการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต ทั้งในด้านของการลงทุนเพื่อการพัฒนาแหล่งน้ำและการชลประทาน การลงทุนในด้านการวิจัยและพัฒนา ตลอดจนการจัดหาที่ดินทำกินให้กับผู้ไม่มีที่ดินทำกินและการจัดหาแหล่งสิน เชื่อเพื่อให้เกษตรกรสามารถเข้าถึงการใช้ปัจจัยการผลิตสมัยใหม่ได้มากขึ้น นโยบายดังกล่าวนับว่าเป็นการสร้างความเข้มแข็งในด้านการผลิตให้กับเกษตรกร เพราะการมีผลิตภาพการผลิตที่สูงขึ้นย่อมจะส่งผลต่อต้นทุนการผลิตของเกษตรกร ให้ลดต่ำลง นอกจากนี้หากรวมเข้ากับการสนองตอบในด้านการปรับปรุงระบบการขนส่งและการเก็บ รักษา การปรับปรุงโครงสร้างทางการตลาดทั้งตลาดภายในและตลาดส่งออก นับได้ว่าเป็นการเสริมสร้างศักยภาพการแข่งขันทั้งในด้านการผลิตและการตลาด ให้เกิดขึ้นกับภาคการเกษตรของไทยอย่างต่อเนื่องมา

การให้ความช่วยเหลือเชิงนโยบายด้านราคาสินค้าเกษตร เป็นอีกกลไกหนึ่งที่นำมาใช้เพื่อรักษาระดับรายได้ของชาวนาไม่ให้ตกต่ำลง เช่น การใช้นโยบายแทรกแซงราคาหรือการพยุงราคา ซึ่งรัฐจะเข้าไปรับซื้อสินค้าเกษตรที่มีราคาตกต่ำเพื่อเพิ่มอุปสงค์ในระยะ เวลาสั้นๆ เช่นในช่วงต้นฤดูเก็บเกี่ยว หรือการใช้นโยบายจำนำเพื่อช่วยให้เกษตรกรที่ต้องการใช้เงินสดได้นำผลิตผลมา จำนำกับหน่วยงานของรัฐ ในระดับราคาที่ต่ำกว่าระดับราคาตลาดแล้วนำเงินไปใช้จ่ายก่อน อีกทั้งยังเป็นกลไกที่ช่วยชะลออุปทานสินค้าในช่วงฤดูเก็บเกี่ยวให้เข้าสู่ ตลาดลดลง และเมื่อฤดูเก็บเกี่ยวผ่านพ้นไปและสินค้าเกษตรนั้นๆ ปรับตัวในระดับราคาที่สูงขึ้น เกษตรกรก็สามารถไถ่ถอนและนำผลผลิตไปขายในระดับราคาที่สูงขึ้น ซึ่งก็จะช่วยสนับสนุนให้เกษตรกรมีรายได้เพิ่มขึ้นตามมา

การใช้นโยบายด้านราคาต้องคำนึงถึงภาพรวมของนโยบายว่า จะต้องไม่ส่งผลกระทบต่อโครงสร้างตลาดของสินค้านั้นๆ แต่จะเป็นการแก้ปัญหาให้กับเกษตรกรขนาดเล็กที่ได้รับความเดือดร้อนในระยะ สั้นๆ และเมื่อสถานการณ์อุปสงค์และอุปทานของสินค้านั้นเข้าสู่ภาวะปกติ รัฐก็ควรจะถอนตัวออกมา เพื่อให้กลไกตลาดปกติดำเนินการได้ต่อไปและไม่ส่งผลกระทบต่อผู้ประกอบการใน โครงสร้างตลาด ในขณะเดียวกันรัฐก็ควรเข้าไปสนับสนุนในการเสริมสร้างศักยภาพทางการตลาดในแต่ ละจุดให้เข้มแข็ง และเสริมสร้างในส่วนที่ไม่มีประสิทธิภาพให้เกิดประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น

การดำเนินนโยบายยกระดับราคาพืชหลายชนิดให้สูงกว่าราคาตลาด โดยเฉพาะนโยบายการรับจำนำข้าวเปลือกในระดับราคาสูงและไม่จำกัดจำนวน ในระยะสั้นแม้จะช่วยให้เกษตรกรผู้ปลูกข้าวหรือชาวนาโดยเฉพาะผู้ที่มีโอกาส ได้เข้าโครงการรับจำนำซึ่งมีประมาณ 1 ใน 3 ของเกษตรกรทำนาทั้งหมด หรือ 3.7 ล้านครัวเรือน ได้รับประโยชน์จากโครงการและได้รับรายได้สูงขึ้นเพราะนำข้าวไปขายราคาสูงใน จุดที่รัฐรับซื้อ  แต่นโยบายดังกล่าวไม่ได้สร้างความเข้มแข็งให้กับเกษตรกร เพราะมุ่งเน้นการเพิ่มรายได้แต่เพียงอย่างเดียว แต่ไม่มีนโยบายในด้านการลดต้นทุนในการผลิต ก็จะเป็นผลให้เกิดการปรับตัวของต้นทุนการผลิตของเกษตรกรเพิ่มขึ้นตามมาและ ท้ายที่สุดเกษตรกรก็จะมีกำไรลดลงหรือมีรายได้สุทธิลดลง การใช้นโยบายยกระดับราคาสูงและรัฐเป็นผู้ครอบครองสินค้ารายใหญ่ทั้งในตลาด ข้าวเปลือกและตลาดข้าวสารส่งออก จึงไม่ใช่กลไกสร้างความเข้มแข็งให้กับอุตสาหกรรมข้าวไทย แต่จะเป็นการสร้างอำนาจผูกขาดทางการค้าโดยรัฐ ซึ่งมักจะขาดประสิทธิภาพในการจัดการ 

ผลจากการใช้นโยบายราคาดังกล่าวนอกจากจะทำให้สินค้าข้าวไทย ไม่สามารถแข่งขันได้ในตลาดการค้าโลกแล้ว ยังจะส่งผลเสียต่อคุณภาพของข้าวทั้งในระดับไร่นาซึ่งเกษตรกรจะเร่งปลูกและ เก็บเกี่ยวให้เร็ว โดยไม่ใส่ใจในเรื่องคุณภาพ เพราะอย่างไรเสียก็ขายได้ในราคาเดียวกัน อีกทั้งกลไกตลาดที่เคยเป็นกลไกที่สำคัญในการแยกเกรดและคุณภาพข้าวก็ถูกทำลาย นอกจากนี้นโยบายดังกล่าวยังทำให้ความเข้มแข็งและค่าพรีเมียมหรือค่าความ จำเพาะของเกษตรกรที่ทำเกษตรอินทรีย์และรวมถึงเกษตรปลอดภัยที่หายไป

Tags : สมพร อิศวิลานนท์ 

กลไกตลาด...หัวใจแก้ปัญหาราคาสินค้าเกษตร

กลไกตลาด...หัวใจแก้ปัญหาราคาสินค้าเกษตร

โดย : นฤนาถ พงษ์ธร heneggasso@yahoo.com

 ต้องยอมรับว่าโลกกำลังเผชิญกับวิกฤติอาหารแพงอย่างถ้วนหน้า รวมถึงราคาพลังงานและสินค้าโภคภัณฑ์ที่ล้วนถีบตัวสูงขึ้น
และ ยังคงมีแนวโน้มที่จะสูงขึ้นต่อเนื่องมีผลทำให้เกิดการใช้พืชพลังงานทดแทน เช่น มันสำปะหลัง อ้อย น้ำมันปาล์ม และข้าวโพด มาผลิตไบโอดีเซลและเอทานอล มีผลทำให้พื้นที่เพาะปลูกพืชอาหารลดน้อยตามไปด้วย

การเปลี่ยนแปลงอีกประการหนึ่ง ก็คือ ภาวะโลกร้อน จากสภาพอากาศที่เลวร้ายทั่วโลกอุบัติภัยทางธรรมชาติมากมาย ทำให้การผลิตพืชผลเกษตรเสียหาย รวมทั้งการเลี้ยงสัตว์ เช่น ไก่ หมู และกุ้งก็เสียหายไปทั่วโลก ส่งผลให้ผลผลิตทางการเกษตรของโลกในปีนี้ลดลงอย่างน่าตกใจ เมื่อผนวกกับการบริโภคที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากจำนวนประชากรที่มีมากขึ้น และการลงทุนที่น้อยเกินไปในภาคเกษตรกรรมด้วยแล้ว ผลกระทบจากปัจจัยเหล่านี้ส่งผลให้อาหารของโลกขาดแคลน และระดับราคาสินค้าเกษตรพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก

ประเทศไทยก็หนีไม่พ้นสถานการณ์ดังกล่าว นอกเหนือไปจากการที่พืชวัตถุดิบอาหารสัตว์ถูกแย่งไปผลิตพลังงานทดแทนทำให้ ต้นทุนการผลิตอาหารสัตว์สูงขึ้นแล้ว สภาพอากาศที่แปรปรวนยังส่งผลถึงภาคปศุสัตว์เพราะทำให้สุขภาพสัตว์อ่อนแอ ภูมิต้านทานต่ำและเกิดโรคระบาดได้ง่าย ปริมาณผลผลิตออกสู่ตลาดน้อยกว่าความต้องการบริโภค กระทบเป็นลูกโซ่ถึงราคาขายที่ต้องพุ่งสูงขึ้นเป็นธรรมดาตามหลักอุปสงค์อุป ทาน ยกตัวอย่าง เช่น สถานการณ์สุกรที่กำลังเป็นประเด็นอยู่ในขณะนี้ ขณะที่ไข่ไก่ก็เริ่มประสบภาวะดังกล่าวเช่นกันเพราะช่วงเปลี่ยนฤดูในขณะนี้ทำ ให้โรคระบาดที่กำลังทุเลากลับมาระบาดใหม่อีกครั้ง 

ระดับราคาสุกรที่สูงขึ้นในขณะนี้ เป็นที่ทราบดีว่าเกิดจากปัจจัยโรคระบาดเป็นหลัก และไม่เฉพาะในประเทศไทย แต่เกิดขึ้นทั่วเอเชีย ความเสียหายของสุกรราว 30% นี้ ส่งผลให้ต้นทุนการผลิตของเกษตรกรสูงขึ้นทันที และปริมาณสุกรก็หายไปจากตลาดทันทีเช่นกัน ทำเอาราคาสุกรพุ่งขึ้นมาก หรือไข่ไก่ที่เจอภาวะสภาพอากาศแปรปรวน ผนวกกับเริ่มเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนฤดูกาล ทำให้แม่ไก่ไข่อ่อนแอ ให้ปริมาณผลผลิตไข่ไก่น้อยลง และราคาเริ่มขยับเพิ่มขึ้นซึ่งก็เป็นไปตามกลไกเช่นกัน  

กลไกตลาดเป็นเศรษฐศาสตร์ขั้นพื้นฐาน ที่ว่าด้วยเรื่องอุปสงค์-อุปทาน หรือดีมานด์-ซัพพลาย หรือจะเรียกกำลังซื้อ-กำลังผลิต ก็สุดแท้แต่ใครจะถนัดใช้คำไหน แต่หลักใหญ่ใจความ ก็คือ เมื่อมีความต้องการซื้อเท่าเดิมหรือเพิ่มขึ้น แต่กำลังผลิตเท่าเดิมหรือลดลง ย่อมส่งผลทำให้ราคาปรับตัวสูงขึ้นเป็นธรรมดา และเป็นเรื่องรับรู้ได้ในระบบเศรษฐกิจการค้าเสรีที่มีการแข่งขันกันระหว่าง ผู้ผลิตแต่ละราย

อันที่จริง การขายสินค้าเกษตรได้ในราคาดี ย่อมทำให้เกษตรกรมีรายได้มากขึ้น หลังจากที่บางช่วงเวลาต้องประสบปัญหาราคาตกต่ำจนขาดทุนกันระเนระนาด ดังที่เคยเกิดขึ้นกับผู้เลี้ยงไก่ไข่เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา หรือกับเกษตรกรผู้เลี้ยงหมูที่ต้องทยอยนำลูกหมูไปทำหมูหันขายในราคาถูกมาก ซึ่งช่วงนั้นก็ไม่เห็นภาครัฐยื่นมือเข้าช่วยเหลือแต่อย่างใด ดังนั้น หากรัฐจะดูแลผู้บริโภคก็ควรจะดูแลเกษตรกรควบคู่ไปด้วยกัน และแนวทางก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร เพียงแค่ปล่อย "กลไกตลาด" เป็นตัวควบคุมราคา ทุกฝ่ายก็จะได้รับประโยชน์ที่สมดุลกันถ้วนหน้า แต่ถ้ารัฐบาลเลือกใช้วิธีควบคุมราคาสินค้าเกษตรมากจนเกินพอดี มันเป็นการบิดเบือนตลาด และทำลายระบบ ตลอดจนเป็นการเร่งให้เกษตรกรรายย่อยต้องล้มหายตายจาก...สุดท้ายผู้บริโภคก็ ต้องซื้อสินค้าเกษตรในราคาสูงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

กลับเข้ามาที่เรื่องไข่ไก่อีกครั้ง วันนี้ยังมีหลายคนไม่เข้าใจและมองว่าการส่งออกไข่ไก่ออกไปทำให้ปริมาณไข่ไก่ ในประเทศไม่เพียงพอ ทั้งๆ ที่ข้อเท็จจริง ก็คือ ผู้ที่ส่งออกไข่ไก่จะต้องเสียสละและรับผิดชอบส่วนต่างในการส่งออกเอง เรียกง่ายๆ ก็คือเฉือนเนื้อตัวเองเพื่อช่วยรักษาเสถียรภาพราคาในประเทศ ดังนั้น ในขณะที่ราคาในประเทศเริ่มดีขึ้นอยู่แล้ว ผู้ประกอบการก็ต้องยิ่งพากันหลีกเลี่ยงการส่งออกไข่ ข้อกล่าวหาเรื่องส่งออกไข่ทำไข่ในประเทศน้อยลงจึงตกไป 

สำหรับเรื่องของหมูต้องบอกว่าวันนี้ ยิ่งจำเป็นต้องอาศัยกลไกตลาดเข้ามาช่วยขับเคลื่อน เพราะขณะที่ปริมาณหมูไม่เพียงพออยู่นั้น ในฐานะผู้บริโภคสามารถเปลี่ยนไปบริโภคสินค้าชนิดอื่นทดแทน เมื่อปริมาณหมูจะค่อยๆ เพิ่มขึ้นในตลาดจะฉุดราคาให้เข้าสู่ภาวะสมดุลเอง และในฐานะพ่อค้าเขียงหมู ต้องยอมรับว่าอาจมีกำไรน้อยลงจากการที่ไม่มีหมูขาย พ่อค้าคนกลางคือธุรกิจที่ซื้อมาขายไปไม่ต้องรับความเสี่ยงมากนัก หากกำไรน้อยก็หยุดขายสักวันสองวัน แล้วค่อยเริ่มขายใหม่ได้ แตกต่างกับเกษตรกรที่ต้องรับผิดชอบต้นทุนการเลี้ยง และการรับมือกับโรคระบาด กว่าจะได้ผลผลิตหมูมาได้สักตัวใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 6 เดือน สำหรับการส่งออกหมู เพราะมีเหตุจูงใจจากราคาหมูในประเทศเพื่อนบ้านสูงกว่าของไทยนั้น รัฐบาลควรพิจารณาให้ถี่ถ้วน โดยเน้นจัดการกับผู้ลักลอบส่งออกจะดีกว่าการห้ามส่งออกทั้งหมด ซึ่งอาจกระทบตลาดในระยะยาว 

เหล่านี้คือส่วนหนึ่งของกลไกตลาดที่กำลังทำหน้าที่ของมันอยู่ เพียงรัฐไม่เข้าไปแทรกแซงกลไกก็จะทำให้สถานการณ์เข้าที่เข้าทางเอง...ยกเว้น การจัดการกับผู้ลักลอบ กักตุน หรือละเมิดกฎหมายที่รัฐควรวางมาตรการให้ดี ระบุกรอบเวลาให้ชัด ...

อย่าลืมว่า...“กลไกตลาด” คือ หัวใจของการแก้ปัญหาราคาสินค้าเกษตร ไม่ใช่แค่ในประเทศไทย แต่เป็นหัวใจที่ทั่วโลกเขาใช้กันในระดับสากล

Catalyst ตอนที่สาม หาโอกาสจากตัวเร่งกับหุ้นถูกเรื้อรังที่โดนแช่แข็ง

Catalyst ตอนที่สาม หาโอกาสจากตัวเร่งกับหุ้นถูกเรื้อรังที่โดนแช่แข็ง

ที่มาhttp://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=kunjoja

ไม่ว่าจะเป็นหุ้นแนวไหน ตัวไหนก็ตาม เมือไรที่มีStory (ขอเขียนเฉพาะstory ที่เป็นข่าวดี) ก็จะทำให้ ราคาหุ้นปรับตัวขึ้น ยิ่งถ้าเป็น story ที่เป็น catalyst ก็ทำให้ราคาหุ้นปรับตัวขึ้นและมีโอกาสยื่นเหนือระดับเดิมได้นาน และยั่งยืนกว่า story ที่ไมใช่ตัวเร่ง
บริษัทที่มี Story ก็ไม่จำกัดว่า จะเป็น หุ้นดี หุ้นเน่า หุ้นไม่มีสภาพคล่อง หุ้น big market cap. ก็สามารถทำให้ราคาหุ้นเปลี่ยนแปลงทั้งนั้น แต่วันนี้เรามาคุยถึงกลุ่มหุ้น ชนิดหนึ่ง หุ้นถูกเรื้อรังที่โดนแช่แข็ง

เคยสงสัยไหมว่า มีหุ้นหลายๆตัวที่ ถูกเรื้อรัง พีอีต่ำ ราคาไม่ขึ้นเลย –

เมื่อศึกษาเข้าไปลึกๆ ก็มีหลายสาเหตุหลายปัจจัย เช่น

-ปัจจัยจากพื้นฐานบริษัทที่เกิดภาวะขาดทุนเรื้อรัง ไม่คืนกลับมาง่าย
-ปัจจัยจากบริษัทไม่มีแนวโน้มของการเติบโตมากไปกว่านี้ พูดง่ายๆ ถึงจุดอิ่มตัวมายาวนาน
-หรือ ปัจจัยอื่นๆอีกเช่น บริษัทไม่ได้ให้ประโยชน์อะไรกับนักลงทุนทั้งๆที่ผลประกอบการดี ให้ปันผลน้อยนิดทั้งๆที่ มีกระแสเงินสดเหลือเฟือ เงินกำไรสะสมเพียบ เก็บเงินไว้กับบริษัทไม่ไปต่อทุนไร เพิ่ม แต่ ผบห.ไม่ได้สนใจกับราคาหุ้นในตลาด

มีกูรูหลายท่านได้เขียนเรื่อง หุ้นถูกเรื้อรัง แยกปัจจัยต่างๆไว้ ลองหาอ่านดูได้ในnet ทั่วไป
ตย.ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=nulex&month=23-06-2008&group=2&gblog=4
http://piggyman007.blogspot.com/2010/10/blog-post_6166.html

ใคร ที่นิยมซื้อหุ้นถูกเรื้อรังจะ ติดกับดับ ถูกหุ้นพวกนี้ แช่แข็งเงินเราไว้ ราคาไม่ไปไหนเสียที เผลอๆซื้อแล้วราคาลงมานิดนึงให้เสียดาย ไม่อยากขาย ขาดทุน (แม้จะน้อยนิด) รอด้วยความหวังว่า ราคาจะขึ้นมา เพราะต้นทุนสูงกว่าราคาหุ้นนิดหน่อย แต่ รอเป็นเดือนก็แล้ว รอเป็นไตรมาสก็แล้ว ไตรมาสถัดไปก็แล้ว ปีหนึ่งก็แล้ว ราคาก็ไม่ค่อยขยับ หรือขยับก็สูงขึ้นกว่าต้นทุนเราเล็กน้อย สรุป ถือหุ้นถูกเรื้อรังที่โดนแช่แข็งเอาไว้ เสียทั้งเวลา และเสียทั้งโอกาสในการทำให้เงินงอกเงยมากกว่านี้...

จุดในการพิจารณา การหาหุ้นถูกเหล่านี้ เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดข้างต้น จึง ต้องคำนึงถึงหลายๆอย่าง

-หาให้ได้ว่า ทำไมถึงถูก
-หาให้ได้ว่า อะไรทำให้ไม่ถูก ความ หมายคือ มีตัวเร่งไหม มี catalyse อะไร การมองจุดนี้ต้องคำนึงถึงอะไรเป็นตัวแปรของการกระตุ้น และ เมือไรที่ตัวแปรนั้นที่เป็นตัวเร่งจะเริ่มทำงาน เพื่อเข้าซื้อได้ถูกจังหวะ
-หาให้ได้ว่า ถูกแล้วยังจะถูกได้อีกไหม ความหมายคือ ค้นหา Downside risk ของตัวบริษัทไว้ด้วยจะได้รู้ความเสี่ยงเวลาเข้าซื้อไว้แล้ว
-หาให้ได้ว่า ถึงเวลาที่จะเข้าซื้อได้หรือยัง โดย ปกติการถือหุ้นกลุ่มเหล่านี้ก็คือ การรอคอย (timing) เพื่อให้ตัวcatalyse ได้ทำงาน บางตัวก็ต้องรอนาน บางตัวก็รอไม่นาน ดังนั้น จังหวะการเข้าซื้อหุ้นกลุ่มนี้จึงมีความสำคัญ เหมือนกัน

ข้อควรพิจารณาเมื่อเราซื้อหุ้นกลุ่มนี้
1.เมื่อซื้อหุ้นแล้ว ก็มักต้องการให้ราคาขึ้น ไม่ลง ไม่อยู่นิ่งกับราคาทุนเรา....
คำ ตอบ...การซื้อหุ้นกลุ่มนี้ ต้องอ่านเกมให้ออกว่า เราซื้อเพราะเราหวังในตัวกระตุ้นนั้น เป็นไปไม่ได้ที่พอเราซื้อแล้วตัวกระตุ้นจะวิ่งเข้ามาหาเราทันที
2.คุณสมบัติข้อหนึ่งที่ผมใช้สำหรับการรอคอย ตัวกระตุ้น ก็คือ มีสิ่งจูงใจให้รอได้ เช่น การปันผลที่สม่ำเสมอต่อเนื่อง
3.การ หาจังหวะการซื้อหุ้น บางครั้ง ต้องอาศัย ปัจจัยที่เกี่ยวข้อง มาเป็นตัวแปรในการติดตามเฝ้าดู ว่าถึงเวลาหรือยังที่เราควรเข้าไปซื้อหุ้นได้แล้ว เช่น หุ้นเรือ ที่ต้องดูค่าระวางเรือ หุ้นรถยนต์ ก็เฝ้าดูยอดการผลิตรถยนต์ประจำเดือน เป็นต้น
4.จุดสำคัญอย่างหนึ่งในการติดตาม ก็คือ งบการเงินทุกๆไตรมาส ตัวแปรต่างๆมีทิศทางที่ดีขึ้น เช่น กำไรต่อหุ้นเพิ่มมากขึ้น เป็นต้น
..
จริงๆก็มีอีกหลายกรณี อันนี้แค่ยกมาเป็นตัวอย่างครับ

ปล. ทั้งหมดเป็นแค่ข้อความคิดเห็นและประสบการณ์โดยส่วนตัว ไม่ได้ใช้หลักการทางวิชาการเข้ามา ดังนั้นสามารถโต้แย้งและแชร์ไอเดียได้ครับ



Create Date : 31 มกราคม 2554

Catalyst ตอนที่สอง ราคาหุ้นขึ้นเพราะ ตัวกระตุ้นของแท้หรือลวง

Catalyst ตอนที่สอง ราคาหุ้นขึ้นเพราะ ตัวกระตุ้นของแท้หรือลวง
ที่มาhttp://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=kunjoja

ในตลาดหุ้นเราได้นำเอาศัพท์หนึ่งทางวิทยาศาสตร์ มาใช้ อธิบายปรากฏการณ์หนึ่ง นั่นคือ คำว่าตัวเร่ง หรือ Catalyze (ความ หมายก็คือตัวที่ไปทำให้สารเคมีเกิดปฏิกิริยาได้เร็วขึ้น ทำให้ขบวนการต่างๆ เกิดผลสำเร็จได้ไว) เราก็ได้นำมาใช้เปรียบเทียบในตลาดหุ้น ก็คือ บริษัทใดๆก็ตาม เมื่อมีตัวเร่งเข้าไป ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีเช่น ผลประกอบการที่ดี บริษัทจะเติบโตขึ้นชัดเจน หรือมูลค่าของกิจการจะสูงมากขึ้น นั่นเอง
ในแง่ตรงข้าม เมื่อมี ตัวเร่ง ก็ย่อมต้องมี Inhibitor หรือที่เรียกว่า ตัวหน่วง ผลทำให้บริษัทนั้น เกิดภาวะที่มีมูลค่าของกิจการลดลง ซึ่งเป็นผลร้าย ท้ายสุด ก็จะสะท้อนออกมาด้วยผลประกอบการแย่ลงๆ ผลกำไรลดลง จนเกิดการขาดทุน เป็นต้น

ขอ ยกตัวอย่างกราฟ สองกราฟในระยะเวลาเท่าๆกัน จะเห็นว่า กราฟที่สองเมื่อมีตัวกระตุ้นเข้ามาทำให้ทุกคนมองไปในทิศทางเดียวกัน ส่วนกราฟแรกก็เป็นในทิศทางตรงข้าม
ปล. สองกราฟนี้เป็นแค่ตัวอย่างกราฟ ไม่ได้บอกถึงข้อมูลอะไรทั้งสิ้น

>

.....


ข่าว หรือ ชาวหุ้นจะเรียกกันว่า หุ้นนี่มี Story ต้องดูว่า เป็นตัวเร่งหรือตัวหน่วงหรือไม่
ถ้าจากคำจำกัดความของที่ผมเขียนไว้ Story จะกว้างมาก
พูดง่ายๆคือ catalyst หรือ inhibitor มักจะเป็น subset ของ story

อ้าว คนอ่อนเลข เริ่มงง …

ในความหมายก็คือ การมี Story ออกมา ต้องแยกให้ออกว่า นี่คือ ตัวเร่ง หรือตัว หน่วง แท้ หรือปลอม!

หรือง่ายๆคือ ฟังข่าว แล้วต้องแยกให้ได้ว่า ประเด็นข่าวเป็น ข่าวที่ทำให้เกิดภาวะเร่งหรือหน่วงต่อบริษัทเราลงทุนไปหรือเปล่า !

เมื่อ มี ข่าว ออกมา เราควรจะแยกว่า อะไรที่เรียกว่า ตัวเร่งบ้าง บางครั้งเราก็แยกลำบากเพราะว่า บางครั้งต้องรอเวลาพิสูจน์ แต่บางเรื่อง(Story) ก็สามารถแยกได้เลย
Story บางเรื่องไม่ใช่ตัวcatalyse หรือ ก็เป็น false catalyse(ตัวเร่งลวง= ออกข่าวลวงท้ายสุดไม่เกิดevent นั้น) ก็ทำให้ราคาหุ้นปรับตัวขึ้น แต่โดยทั่วไป ราคาหุ้นก็มักจะย่อกลับมา หลังจาก ความจริง ปรากฎ

ขอ ยกตัวอย่างกราฟ สดๆรอ้นๆ หุ้นตัวหนึ่งมีข่าวออกมา พออีกวัน ผบห. ได้ออกข่าวปฎิเสธ ก็จะบ่งบอกว่า ข่าวแรกที่เป็นตัวเร่งนั้น อาจจะลวง ก็ได้ ให้ระวัง แค่นั้น ครับ
แต่ท้ายสุด ถ้าบริษัทนี้มีผลประกอบการดีขึ้นโตเนื่องจริง ในอนาคตราคาก็ย่อมปรับตัวขึ้นต่อไป



แต่story ที่เป็น true catalyse (ตัวเร่งจริง= ปัจจัยที่ทำให้ผลประกอบการหรือมูลค่ากิจการเพิ่มขึ้นได้อย่างแท้จริง) ก็มีทั้ง เพิ่มมูลค่าในระยะหนึ่งหรือ เพิ่มในระยะยาวอย่างยั่งยืน (ในกรณีนี้ อาจจะแยกยากหนอ่ย ต้องศึกษาละเอียดจริงๆ)

ในcatalyse จะพบว่า มีทั้งปัจจัยภายนอกบริษัท และภายในบริษัท ขอยกความดีให้กับหนังสือของคุณพรชัย ที่ชื่อว่า กุญแจ ห้า ดอกของการลงทุนแบบเน้นคุณค่า ที่แยกไว้ชัดเจน ผมขอไม่ลงรายละเอียดลองไปหาๆอ่านกันนะครับ คร่าวๆ ก็คือ
-ปัจจัยภายในบริษัท เช่นการซื้อหุ้นคืน การมีกลยุทธ์ใหม่ๆเข้ามา

ปัจจัยภายนอกบริษัท เช่น วงจรธุรกิจที่เริ่มฟื้นตัว การเข้าซื้อกิจการบางอย่าง

สิ่งสำคัญอย่างหนึ่ง คือ เราอย่ายึดแค่เรื่องตัวเร่ง ก่อนที่เราจะพิจารณาว่ามีตัวเร่งไหม เราต้องคัดกรองมาก่อนแล้วว่า บริษัทนี้ เป็นหุ้นที่มีพื้นฐานที่ดี ไม่งั้นเราจะเอาตัวเร่งกับทุกตัวของหุ้นในตลท. เผลอไผล จะไปเจอหุ้นปั่นที่เอา false catalyse เข้ามา แทนที่เราจะได้ถือหุ้นในระยะยาวได้อย่างแท้จริง ก็ต้องกลับมาพะวงกับตัวหุ้น สุดท้าย เราจะได้เจอ sell on fact อย่างที่เราไม่เคยคิดว่าจะเจอมาก่อนได้

ท้ายสุด ผมก็ประโยคเด็ดในใจผมมาฝาก ครับ

บริษัทมีโอกาสเติบโตอีก ราคาไหนก็ไม่ขาย
บริษัทที่มีแนวโน้มธุรกิจใกล้จุดอิ่มตัว ราคาไหนก็ขาย

อย่าลืมรออ่านตอนจบของผมนะครับ


Create Date : 14 ธันวาคม 2553

Catalyst ตอนที่หนึ่ง อำนาจของ ข่าว ต่อราคาหุ้น

Catalyst ตอนที่หนึ่ง อำนาจของ ข่าว ต่อราคาหุ้น
ที่มาhttp://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=kunjoja

ปล. เป็นข้อเขียนที่มาจากแนวคิดของผู้เขียนเอง จะแบ่งไว้สามตอน
โปรดใช้วิจารณญาณ ในการอ่าน ครับ

ปัจจุบันเราจะเห็นว่าข่าวหลายๆเหตุการณ์เป็นตัวที่มีอิทธิพลต่อทิศทางราคาหุ้นในระยะสั้น ค่อนข้างมาก

ผม ขอยกตัวอย่างเมื่อเหตุการณ์ วันข่าวลือ วันที่ 14 ตุลาคม 2552(แสดงเป็นกราฟรายวัน) ที่ทำให้set index ร่วงหล่นอย่างหนักในสองวันติดต่อกัน และล่าสุด ผลคดียุบพรรคเมือวันที่ 29 พย 2553( แสดงเป็นกราฟรายชั่วโมง) จะเห็นได้ว่า ข่าว มีผลกระทบต่อตลาดหุ้น ..



จาก ตัวอย่าง เป็นตัวอย่าง ในภาพกว้างๆ แต่เมื่อมองลึกๆในแต่ละบริษัทก็จะมีข่าวการเคลื่อนไหวของบริษัทในรูปแบบ ต่างๆ ถ้าบริษัทไหนมีข่าวมาบ่อยๆ คนก็มักจะเรียกว่า หุ้นตัวนี้มี Story (มี เรื่องราวที่ติดตามในอนาคต) แต่ ข่าวบางอย่าง หรือstory บางอย่าง ก็มีผลต่อมูลค่าของกิจการ ซึ่งเราพอจะอนุมานได้ว่า เรื่องราวนั้น เป็นตัวกระตุ้นหรือตัวชะลอ ต่อราคาหุ้น ได้ในระยะยาว

.....
ขอ ยกตัวอย่างเปรียบเทียบราคาหุ้นของสองบริษัท ด้วยกราฟรายวัน จะเห็นราคาหุ้นเพิ่มขึ้นในบริษัทที่มีผลประกอบการเติบโตต่อเนื่อง ส่วนอีกบริษัทมีข่าวบางอย่างทำให้มีผลกระทบต่อมูลค่าของกิจการ ทำให้ราคาหุ้นลดลง



……
นัก ลงทุนหลายๆคนพอได้รับข่าว ที่เกี่ยวกับหุ้นตัวที่ถือไว้ ก็จะไม่ค่อยได้พิจารณา กันให้ถ่องแท้ว่า จริงหรือไม่ ขอตรู ขาย หรือ ซื้อไว้ก่อน พอเห็นราคาขึ้นหรือลง และมีข่าวเข้ามาพร้อม ก็แห่กันขาย แห่กันซื้อ นักลงทุนกลุ่มนี้ มักจะตระหนก ก่อนจะตระหนัก และ ท้ายสุดก็มักจะเจอคำถามเดิมๆ หลังจากมีข่าวร้ายเกิด ขายดีไหมๆ เดียวรอย่อแล้วค่อยมารับใหม่ดีกว่าไหม นักลงทุนกลุ่มนี้ จะเป็นนักลงทุนที่ตื่นตระหนก ง่ายและกลัวราคาหุ้นจะไม่กลับมาที่ราคาเดิม หรือง่ายๆ กลัวขาดทุน กลัวกำไรหด โดยไม่ได้คิดว่า บริษัทนี้ แนวโน้มธุรกิจของบริษัทนี้ เป็นอย่างไร ทั้งๆที่ตอนซื้อตอนแรกก็บอกกันว่า พื้นฐานดี ปันผลงาม พีอีต่ำ มีตัวเร่งในอนาคต แต่พอมีข่าวร้ายเล็กๆ ซึ่งจริงไม่จริงไม่รู้ ตกใจไว้ก่อน
…..

สำหรับผมเมื่อก่อนก็เป็นอยู่บ่อยๆ หลังๆผมจะมีกลยุทธ์อย่างหนึ่ง มาช่วย ก็เลยมาแชร์ไอเดียให้ครับ

คือ ต้องเรียกสติปัญญาตัวเองออกมาก่อน หายใจเข้าออกลึกๆ แล้วนึกและทบทวนตัวเองก่อน ว่า หุ้นตัวนี้ เราซื้อมาด้วยเหตุผลอะไรตอนแรก จำให้แม่น ถ้านึกไม่ออก แสดงว่า เราซื้อโดยไม่มีแผนวางไว้ เรียกว่า ขาดวินัยของการคิด เพื่อให้มีวินัยในการคิดวิธีง่ายๆคือ เวลาเราซื้อหุ้น ควรจะเขียนในสมุดของเราเลยว่า หุ้นตัวนี้ เราซื้อเพราะอะไร จดไว้ พอมีEvent อะไรก็ตามที่ทำให้ใจเราอยากซื้อหรือขายหุ้นตัวนี้ ให้เปิดมาอ่านสิ่งที่เราเขียนก่อน ช่วยได้จริงๆครับ ลองทำดู พอทำไปสักระยะ ผมว่า เราจะเริ่มมีระบบการคิดของเราเองมีวินัยในการคิดให้เป็นระบบ ต่อไปก็ไม่ต้องจดไว้แล้วว่า หุ้นตัวนี้เราซื้อเพราะอะไร เพราะเราจะคิดได้เองโดยไม่ตอ้งมีตัวช่วยมากนัก

หมาย เหตุ: ปกติแล้วคำว่า ซื้อเพราะอะไรแล้วแต่กลยุทธ์ของแต่ละคนนะครับ เอาง่ายๆเช่นผมเองเวลาจะซื้อหุ้นตัวนี้ ผมจะสร้าง สกอร์ไว้ก่อน และนำไปสู่ เป้าหมาย เขียนแล้วอาจจะงง ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น บริษัทมีอัตรากำไรเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 20เปอร์ ทุกไตรมาส หรือ ถ้าในบางบริษัทที่เติบโตน้อย ก็อาจจะโยงถึงเป้าหมายอื่นๆเช่น บริษัทนี้หยุดการเปิดสาขา กำไรสุทธิต่อไตรมาสลดลงเรื่อยๆ เป็นต้น จริงๆแล้วมีหลักอีกเยอะในการสร้างเหตุผล ต้องลองศึกษาไปเรื่อยๆ แล้วจะบอกได้ว่า ตัวเราจะใช้หลักไหนในการสร้างเหตุผล ครับ

ลอง ฝึกสร้างเหตุผลง่ายๆให้ตัวเองนะครับ ไม่ต้องเลียนแบบใคร ลองคิดเองแบบง่ายๆ ไม่ต้องให้ดีเลิศแบบนักวิชาการอะไร แต่ผมเชื่อว่า การฝึกสร้างเหตุผล นั้น มีเหตุผลของมัน นั่นคือ....

เหตุผลที่เราสร้างขึ้นด้วยตัวเราจะทำให้เราเรียกสติกลับมาได้ ดีกว่า การลอกเหตุผลของคนอื่นครับ

ต่อมาเราค่อยๆทบทวนต่อว่า ข่าวนี้ เป็นอย่างไร

ค้น หา คำตอบให้ได้ ว่า ข่าวนั้น ลึกๆแล้ว มีผลกระทบต่อบริษัทในระยะสั้นหรือระยะยาว หรือไม่มีผลอะไรเลย แค่ตัวแปรภายนอกให้คนไขว้เขว (คนที่จะพอได้คำตอบตรงนี้ได้เร็ว อย่างน้อยต้องรู้จักบริษัท นี้อย่างเพียงพอ ศึกษาบริษัทมาพอสมควร ไม่ใช่นักลอกหุ้น ) แต่บางคนอาจจะยังไม่เก่งในเรื่องการวิเคราะห์ ก็อาจจะอาศัยความรู้จากเพื่อนๆที่พอที่จะช่วยได้ในเวปต่างๆก็มีกูรูหลายท่าน ยินดีที่จะมาย้ำพื้นฐานของบริษัทและแจ้งเหตุผลให้เราได้อ่าน ก่อนการตัดสินใจ

โดยหลักการทางวิทยาศาสตร์ ง่ายๆ เมือมีสิ่งใดสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น เราตอ้งแยกให้ออกว่า ข่าวนี้คือข่าวดีข่าวร้าย แท้หรือปลอม ความหมายก็คือ
เมื่อมี Story เราต้องแยกให้ได้ว่า มันเป็น true หรือ false positive/ negative




ท้ายสุด คงมีนักลงทุนหลายๆคน คุ้นเคยกับสำนวนทั้งสองประโยคได้ดี ..

ข่าวดีให้ขาย ข่าวร้ายให้ซื้อ
“Buy on rumor and sell on fact”

จึงเป็นสำนวนที่ตีค่า ในแง่ของข่าว ที่มีผลต่อราคาหุ้น ถ้ามองประโยคลึกๆจริงๆ ก็มีมุมมองที่ต่างกัน
อยู่ที่ตัวเราจะเลือกใช้แบบไหน ไมใช่แค่การแปลประโยคตรงๆแล้วนำไปใช้ ครับผม

เดียววันหลังจะมาเขียนต่อ ยังไม่ได้เข้าเรื่องหลักเลย 555



Create Date : 01 ธันวาคม 2553

#3 ยิ่งถูกยิ่งซื้อ ยิ่งซื้อยิ่งลง

#3 ยิ่งถูกยิ่งซื้อ ยิ่งซื้อยิ่งลง

ที่มาhttp://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=dooeasy

"การจะเข้าไปลงทุนในหุ้นตัวใด จะไม่ใช้หลักการว่า ราคาหุ้นยังซื้อขาย ต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชี และ P/E แล้วจึงเข้าไปลงทุน เพราะหากบริษัทนั้นมีพื้นฐานที่ดีจริง เหตุใดราคาหุ้นจึงไม่ปรับตัวเพิ่มขึ้นตามมูลค่าทางบัญชีและ P/E" …….. สมเกียรติ วงศ์คุณทรัพย์ (เสี่ยแตงโม) เซียนหุ้น หาดใหญ่ จาก "ช่างตัดผม" ผันสู่ นักลงทุน "พันล้าน"

การเล่นหุ้น มันก็คือการค้าขาย ภาษาอังกฤษจึงใช้คำว่า Stock trading แต่ไฉน พอแปลเป็นไทย กลายเป็น เล่นหุ้น ไปได้

ในเมื่อเราจะหาหุ้นมาขาย ก็ถูกแล้วครับ ที่จะต้องหาซื้อหุ้น ที่จะขายได้แพงกว่าต้นทุน มันถึงจะมีกำไร

แต่ สิ่งที่สำคัญกว่านั้น สำหรับ นักธุรกิจมืออาชีพ ก็คือ ต้องมองให้ออก ว่า เสื้อผ้า โทรศัพท์มือถือ หรือ สินค้าเหล่านั้น ตกรุ่นหรือยัง

ถ้าคนหมดความนิยม แฟชั่นล้าสมัย มีสินค้ารายใหม่ที่น่าสนใจกว่าเข้ามาแข่ง ของที่เคยขายได้แพง ก็จะราคาตก

โทรศัพท์ มือถือ เป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัด สมัยที่โทรศัพท์มือถือรุ่นแรกๆ เข้ามาเมืองไทยใหม่ๆ อาจจะเครื่องละ 8 หมื่นก็ได้ แต่ถ้าเอารุ่นนั้น มาขายให้ท่านตอนนี้ ในราคา 20,000 บาท ท่านจะซื้อไหมครับ …………. อย่าว่าแต่ 20,000 เลย 500 ผมยังไม่ซื้อเลยนะ

เวลาหุ้นลง เห็น อากง อาม่า หรือ แม้กระทั่ง เด็กจบมหาวิทยาลัยมาใหม่ๆ ชอบถามหาแนวรับจัง คนไทยเนี่ยะเป็นนักช๊อปปิ้งอันดับต้นๆของโลกเลย ซื้อเก่ง แต่ขายไม่เป็น ชอบซื้อ แต่ลังเลอิดออดที่จะขาย

เวลาสินค้าขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ราคาแพง ก็ไม่กล้าซื้อ เพราะจะรอซื้อถูก พอตกรุ่นขึ้นมา กลับแย่งกันซื้อจริงๆ ซื้อแล้วจะไปขายใครล่ะครับ

แล้วพวกเรารู้กัน หรือปล่าวครับ ว่าตอนหุ้นตก มันจะตกไปถึงตรงไหน หลายท่านกลัวจะไม่ได้ซื้อราคาถูก จนลืมคิดไปว่าจะขายได้แพงกว่าที่ซื้อหรือไม่ ส่วนนักวิเคราะห์ ก็หาแนวรับมาให้ได้เรื่อยแหละ

หุ้นบริษัทเดินเรือฝรั่ง เป็นหุ้นพื้นฐานดี พีอีต่ำ ปันผลสูง ……. สมัยรุ่งเรือง มันก็เติบโตสดใส ราคาขยับไปไกลถึง 60 บาทกว่า

เมื่อมันขึ้นไปถึงจุดสูงสุด ค่าระวางเรือถดถอย เทศกาลขายทำกำไรก็เกิดขึ้น

นัก วิเคราะห์ออกมายกยอ สรรหาเหตุผลสารพัด แม่น้ำทั้งห้า โขง ชี มูล เจ้าพระยา ท่าจีน ถูกชัก มาบรรยายให้เห็นคุณงามความดีของหุ้นเดินเรือ พร้อมบอกว่า ราคาลงมาที่แนวรับ 55 บาท ถือเป็นโอกาสในการซื้อ พวกเราก็เข้าไปตั้งซื้อที่ 55 หวังว่าจะเอาไปขายที่ 60 กว่าบาท

หลังจากซื้อแล้วลงอีก นักวิเคราะห์บอกว่าแนวรับถัดไปอยู่ที่ 50 บาท ถือเป็นโอกาสในการซื้อ พวกเราก็ไปตั้งซื้อที่ 50 เพราะหวังว่าต้นทุนถัวเฉลี่ยจะได้ลดลง
หลังจาก ซื้อแล้วลงอีก นักวิเคราะห์บอกว่าแนวรับถัดไปอยู่ที่ 45 บาท ถือเป็นโอกาสในการซื้อ พวกเราก็ไปตั้งซื้อที่ 45 เพราะหวังว่าต้นทุนถัวเฉลี่ยจะได้ลดลงมากๆ

หลังจากซื้อแล้วยังลงอีก นักวิเคราะห์บอกว่าแนวรับถัดไปอยู่ที่ 40 บาท ถือเป็นโอกาสในการซื้อ หุ้นตัวนี้ พื้นฐานดี พีอีต่ำ ปันผลสูง พวกเราก็จำขึ้นใจ “พื้นฐานดี พีอีต่ำ ปันผลสูง” แล้วก็พากันไปตั้งซื้อที่ 40 เพราะหวังเห็นว่า มันลงมามากแล้ว

พอราคาลงมาใกล้ 25 บาท นักวิเคราะห์ไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ครั้นจะเสี่ยงซื้อ ก็ไม่มีเงินซื้อถัวเฉลี่ยต้นทุนซะแล้ว

พอ หลุด 25 บาท ลงมา นักวิเคราะห์คนเดิมกลับมาอีกครั้ง พร้อมบอกว่า อ้อ หุ้นเดินเรือตัวนี้ เราปรับประมาณการลงแล้ว เปลี่ยนคำแนะนำเป็น “ขาย” …. แป่ววว Blah Blah (ฮาไม่ออกเลยคราวนี้)

หลังจากขายทิ้งไปได้ไม่นาน หุ้นเดินเรือตัวนั้น กลับเดินหน้าขึ้นรอบใหม่ อย่างต่อเนื่อง อีกต่างหาก

ป๋า บุญชัย พร่ำสอนมาตลอด เวลาหุ้นลง ไม่ต้องมาถามหาแนวรับ เวลาหุ้นลง ไม่ต้องมาถามว่าจะซื้อจุดไหนดี มันก็กะเก็งกันทั้งนั้นแหละ เก็งว่าตรงนั้น Low เก็งว่าตรงนี้ Low

“มันทำ low เมื่อไหร่ แล้วไม่ วก กลับไปทำ new low ก็นั่นแหละ low จริง ….. รอซื้อ ตอนมันฟื้นตัว ยังถูกกว่าซื้อถัวมาตลอดทาง” ป๋าบุญชัย อดีตเทรดเดอร์มือทองกองทุนข้ามชาติ ร่ายกลยุทธ์การซื้อหุ้นถูกจังหวะตามแบบฉบับรายใหญ่ในตลาดให้ฟัง

ง่ายไหมครับ เล่นหุ้นสไตล์ป๋าบุญ ถ้าลง ก็ปล่อยมันลงจนสุดก่อน พอฟื้นตัว เข้าซื้อแพงกว่า Low นิด ก็ยังไม่สาย

แต่ไม่วายได้ยินคนบ่น “ไม่ซื้อหรอก ถ้าไม่ได้ราคา low” ….. โถ เวรกรรม จ้องจะซื้อที่ Low ให้ได้ ว่างั้น

แล้ว ทำไม เซียนหุ้นพันล้านไม่ชอบซื้อของถูก เวลาที่มันกำลังไหลลงกันล่ะ เดี๋ยวย่องๆ ไปห้อง VIP ของห้องค้าหลักทรัพย์กัน ผมอยากจะไปสอบถามแนวคิด

“อ้าว คุณ ถ้าเมื่อไหร่ ยิ่งซื้อหุ้น ยิ่งได้ของถูก ยิ่งซื้อ ต้นทุนยิ่งลดลง ซวยเลยนะ แสดงว่า เราผิดแล้ว แย่แล้ว ไม่ดีแล้วล่ะ นั่นแหละ หุ้นหมดรอบแล้ว กำลังลดราคาล้างสต๊อค” …. เสี่ย “ม.” เซียนหุ้นพันล้าน ขออภัยที่ต้องเอ่ยนาม พูดดังฟังชัด สอนสั่งกบในกะลาอย่างผม

นี่คือ ความต่างระหว่างพ่อค้าหุ้นที่ยิ่งใหญ่ กับ พ่อค้าแม่ค้ามือใหม่สมัครเล่น จริงๆ

ยัง มีนักลงทุนกลุ่มใหญ่อีกกลุ่มหนึ่งครับ ที่ไม่นิยมซื้อหุ้นยอดฮิตที่กำลังดิ่งลงจากที่สูง แต่ชอบแสวงหาหุ้นที่ราคาต่ำเตี้ยติดดิน และ มีราคาหุ้นต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชี โดยคิดว่า ซื้อของได้ถูกกว่ามูลค่าทางบัญชี แล้วรอคอยด้วยหวังว่า สักวันหนึ่ง เดี๋ยวมันก็จะขึ้นมาได้ เพราะที่ผ่านมา ราคามันก็ต่ำพอแล้ว

ความคิดดูเหมือนจะดี แต่เราจะรู้ได้ยังไงครับ ว่าที่ราคาถูก เป็นเพราะคนในตลาดเลิกให้ความสำคัญกับมันไปแล้วหรือยัง

ฟัน ธงเลยครับ ว่าคนส่วนใหญ่ที่เข้าซื้อหุ้นที่ราคาลงมามากแล้ว ราคาต่ำเตี้ยติดดินแล้ว และ ราคาหุ้นนั้นต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชีด้วย ล้วนเงินจม หรือไม่ก็เสียหายหนัก ในภายภาคหน้า

ถ้าหุ้นนั้นมีอนาคต เจ้าของเขาไม่เห็นหรอครับ? กองทุนและต่างชาติ รวมทั้งรายใหญ่ ผู้บริหาร ผู้ตรวจสอบบัญชี นายธนาคาร เขาไม่เห็นหรอ?

และถ้าเขาเห็น แล้วอัดฉีดเม็ดเงินกว้านซื้อหุ้นตัวนั้น ราคามันจะไม่กระดิกขึ้น จนแพงกว่ามูลค่าทางบัญชี ในเวลาอันรวดเร็ว หรือครับ

ทำไมไม่มีใครสน? มีอะไรที่ข้อมูลในงบดุล งบกำไรขาดทุน และ งบกระแสเงินสด ยังไม่ได้บอกเรา?

ในโลกนี้ มีเพียงเรา เท่านั้นหรือครับ ที่เล็งเห็นว่า หุ้นตัวนี้ มีราคาต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชี

จริงๆ แล้ว ผู้จัดการกองทุน หรือ นักลงทุนต่างชาติ หรือ นักลงทุนรายใหญ่ เขาไม่ได้สนด้วยซ้ำไป ว่า ราคาหุ้นต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชี มากน้อยขนาดไหน ราคาถูกขนาดไหน เวลาเขาเฟ้นหาหุ้นในดวงใจ เขามองไปที่แนวโน้มของกิจการ เขาไปมองที่อนาคตมากกว่า

หุ้นลงทุนของกองทุนทั้งไทยเทศ จึงมีแต่หุ้นที่ราคาสูงกว่ามูลค่าทางบัญชีทั้งนั้น เพราะหุ้นมันมี “ความต้องการซื้อ” สูงเกินกว่า ปริมาณหุ้น ที่ผู้ถือหุ้นนั้น ขนออกมาวางขาย ราคาของหุ้นที่ดี มีอนาคต จึงไม่ควรต่ำไปกว่ามูลค่าทางบัญชี

สังเกตง่ายๆ หุ้นตัวไหน ราคาต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชี มันก็จะต่ำอย่างนั้นตลอดไป ไม่ว่าจะผ่านไปกี่เดือน กี่ปี ก็ตาม


ขอบคุณที่มา http://www.ThaiDayTrade.com


Create Date : 14 กุมภาพันธ์ 2552

#1 ทำเป็นเก่ง เจ๊งสถานเดียว

#1 ทำเป็นเก่ง เจ๊งสถานเดียว

ที่มาhttp://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=dooeasy

การเริ่มต้นของหลายๆท่าน จะเริ่มต้นคล้ายๆกัน เอาตำรามาอ่าน, print เอกสารและข้อมูลดิบมากมาย ที่ใครๆ ก็รู้กันทั่วไป เช่น งบการเงิน ค่าพีอี ค่าบีวี และอัตราส่วนทางการเงินต่างๆ มาศึกษา แล้วทำเป็นวิเคราะห์นั่น วิเคราะห์นี่ แล้วก็คิดเองเออเอง ว่าข้าเก่ง วิเคราะห์เก่ง มั่นใจ จนลืมไปว่า ก่อนที่ท่านจะวิเคราะห์ มีกองทุนมากมายหลายกอง นำข้อมูลไปประกอบ การวิเคราะห์ก่อนท่านแล้ว และถ้ามันดี เขาก็ซื้อไปก่อนท่านแล้ว

ไม่ต้องมองใครเลยครับ ผมเองก็เริ่มแบบนั้น แหมๆ ก็จบ เกียรตินิยมทางการบัญชี มานี่ครับ และต่อโทสายตรงทางด้าน Finance ซะด้วย แถมยังมี ประสบการณ์ ทำงานเป็น Financial Consultant สังกัดบริษัทที่ปรึกษาธุรกิจอีก ดูเหมือน จะได้เปรียบคนอื่น ด้วยซ้ำ หากจะเล่นหุ้น เพราะเราวิเคราะห์เองได้หมด ทั้งงบการเงิน ชำแหละกระแสเงินสดของกิจการ หาอัตราส่วนทางการเงินต่างๆ วิเคราะห์แนวโน้ม เจาะลึกนโยบายธุรกิจ ติดตามกลยุทธ์ทางการตลาดของบริษัท ฮี่โธ่ ซำบายอยู่แล้ว สุดแสนจะชิวๆ

ตอนเริ่มต้น ผมนั่งค้นคว้า สำรวจหุ้นเกือบทุกตัวที่มีอยู่ในตลาด แล้วเลือกเอาเฉพาะหุ้นที่มี พี/อีต่ำๆ ราคาหุ้นต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชีมากๆ คัดมาได้ 40 ตัว พร้อมทั้งแปลกใจ ว่าทำไม มีแต่เพียงเราเท่านั้น ที่เป็นผู้ค้นพบแต่เพียงผู้เดียว ว่าหุ้นพวกนี้ เป็นหุ้นราคาถูก เพราะหากเซียนหุ้นคนอื่นหรือกองทุนค้นพบ มันก็น่าจะโดนซื้อ จนราคาแพงไปมากกว่านี้แล้วนะเนี่ยะ

จากหุ้น 40 ตัว ที่เลือกมาอย่างชาญฉลาด ผมก็เอา มาคัดเลือกอีก เลือกเฉพาะที่ปันผลสม่ำเสมอ เงินสดดี หนี้สินน้อย และ ROE สูงๆ

หลัง จากทุกทฤษฏีในตำรา ได้แปรเป็นการวิเคราะห์ ในที่สุด ผมก็ลงทุนครั้งแรก ด้วยหุ้นชั้นเลิศราคาถูก จำนวน 5 ตัว …… เป็น 5 ตัว ที่แน่นิ่ง และ มั่นคง ตลอด 2 ไตรมาสเลย …… ฉันจะขอคงอัตราส่วน พีอี พีบีวี ไว้อย่างงี้แหละ ว่างั้น
ตลอด 2 ไตรมาสของการเริ่มลงทุน มีโอกาส ได้ฟัง นักวิเคราะห์บ่อยขึ้น ได้อ่านบทวิเคราะห์ไทยๆ มากขึ้น ฟังดูเข้าท่าแหะ มันรื่นหูดี ทุกสรรพสิ่งความดีในบริษัท ออกมาอธิบายเป็นฉากๆ อย่ากระนั้นเลย ขายทิ้งชุดเก่า เข้าชุดใหม่ตามนักวิเคราะห์ น่าจะทำให้เงิน งอกเงยงดงาม

“สาเหตุ ที่หุ้นแบ็งค์ใหญ่ BBB ขึ้น เพราะ ปีนี้เป็นปีทองของแบ็งค์ เราแนะนำซื้อหุ้น BBB เพราะ (อย่างนี้อย่างโน้นอย่างนั้น) ……… ” แหะๆ ลืมแล้วครับ ว่า ไนล์ ฮวงโห แยงซีเกียง มิสซิปซิปปี้ และ เจ้าพระยา ที่ยกแม่น้ำทั้งห้า มาสาธยาย มีอะไรบ้าง จำได้ขึ้นใจอยู่อย่างเดียวว่า “เราให้ราคาเป้าหมาย 130 บาท Recommend ซื้อ”

โอ้โห ราคาตอนนี้ 102 บาทเอง มีโอกาสงอกเงยขึ้นอีกตั้ง 28 บาทแน๊ะ ซื้อครับซื้อ ปีทองของแบ็งค์เชียวนะ ผมต้องซื้อลงทุนแล้วล่ะ

หลัง จากที่ผมซื้อไปแล้ว ราคาไม่ยักกะขึ้น มีหนำซ้ำ ยังลงมาเหลือ 98 บาท ด้วยซ้ำ …. นักวิเคราะห์คนเดิมออกทีวี บรรยายว่าดี อย่างนี้อย่างโน้นอย่างนั้น “เราให้ราคาเป้าหมาย 130 บาท Recommend ซื้อ” นั่นนะซิ ได้ราคาถูกกว่าเดิมตั้ง 4 บาท ทำไมผมจะไม่ซื้อล่ะ

อ้าว 1 สัปดาห์ผ่านไป ไฉนลงมาเหลือ 96 บาทล่ะ แต่ผมก็ “คลายกังวล” เมื่อนักวิเคราะห์คนเดิม ออกทีวียืนยันความมั่นใจ ในหุ้น BBB พร้อมบรรยายว่าดี อย่างนี้อย่างโน้นอย่างนั้น
“เราให้ราคาเป้าหมาย 130 บาท Recommend ซื้อ” เอาล่ะ ซื้อก็ซื้อ ถือว่า ถัวเฉลี่ยต้นทุนแล้วกัน

สัปดาห์ ที่สอง ราคายังลงต่ออีก เหลือ 92 บาทเอง นักวิเคราะห์คนนั้น หายไปไหนแล้วไม่รู้ ต่อให้โผล่หน้า มาออกทีวี แล้วยืนยันให้ซื้อ เพราะมันดี อย่างนี้อย่างโน้นอย่างนั้น ก็ไม่ซื้อแล้วล่ะ ผมไม่มีเงินซื้อแล้วครับ

สัปดาห์ ที่สาม ราคาลงมาเหลือ 88 บาท ผมยังเฉยๆนะ เพราะจำที่นักวิเคราะห์บอกได้ ว่าปีนี้เป็นปีทองของแบ็งค์ ยังไงเดี๋ยวก็ต้องกลับไป 130 บาทอยู่ดี ….. แต่แล้ว สิ่งไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อนักวิเคราะห์คนเดิม โผล่มาทางทีวี แบบไม่บอกกล่าวล่วงหน้า พร้อมเอื้อนเอ่ย วจีอันโหดร้ายว่า
“สาเหตุที่ หุ้นแบ็งค์ใหญ่ BBB ลง เพราะ(อย่างนี้อย่างโน้นอย่างนั้น) ……… ” แหะๆ ลืมแล้วครับ ว่า น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งทั้งห้า ที่สาธยายมา มีอะไรบ้าง จำได้ขึ้นใจ อยู่อย่างเดียวว่า “เราปรับประมาณการลง ให้ราคาเป้าหมาย 70 บาท Recommend
ขาย” …… (ฮา) จากที่ผมเฉยๆ ที่หุ้นลง เลยกลายเป็น ความกังวลในทันที อ้าว เป็นปีที่ย่ำแย่ของหุ้นกลุ่มแบ็งค์ซะแล้ว

ในที่สุด บทเรียนบทที่ 1 ของผมก็เริ่มต้น คอร์สนี้ เสียค่าลงทะเบียนเกือบแสน ขืนผมยังลงทะเบียนเรียนซ้ำ เห็นทีจะพลาดท่า หมดตัวแน่!

เพื่อนๆ หน้าใหม่ ที่เข้ามาในตลาดหุ้น คงเคยลงคอร์สเดียว กับผมกันมาแล้วทั้งนั้น ใช่ไหมครับ ไม่จำเป็น ต้องลงทะเบียนเรียนซ้ำอีกนะครับ หากที่เรียนมาแล้วยังไม่เข้าใจ ก็ขอเสนอให้ไปอ่าน ใน Chapter ต่อจากนี้ไป น่าจะดีกว่า นอกจากจะช่วย ให้ท่านประหยัดตังค์ได้เยอะแล้ว ยังแจกเงินให้นักเรียนอีกต่างหาก ถ้าสอบผ่าน!

หลังจากเสียค่าวิชาไป แล้ว ผมถึงเข้าใจว่า ตัวเลขในอดีตที่เรา หรือ ผู้อื่น วิเคราะห์โดยว่าไปตามตำรา เพียงอย่างเดียว มันยังไม่พอเพียง ในการใช้ ประกอบการตัดสินใจลงทุน แต่ต้องนำ แนวโน้มในอนาคต มาร่วมการตัดสินใจด้วย

ใน อดีต ผู้ทำธุรกิจเพจเจอร์ รุ่นแรกๆ กำไรกันถ้วนหน้า ใครๆก็หลั่งไหลเข้ามาทำธุรกิจนี้ เพราะเป็นธุรกิจ ที่ทำกำไรงาม แต่เมื่อเทคโนโลยี่ก้าวหน้าขึ้น SMS บนโทรศัพท์มือถือ ก็เข้ามาทดแทน เพจเจอร์ และ ธุรกิจเพจเจอร์ก็ถึงกาลอวสาน

ตัวเลขในอนาคตที่นักวิเคราะห์ทำการประเมินมา มันแปรเปลี่ยนตลอดเวลา ตามปัจจัยต่างๆ ที่เข้ามากระทบกิจการ เช่นกัน

นัก วิเคราะห์ไม่ใช่ผู้บริหารกิจการนะครับ เขาจึงไม่รู้ลึกพอ ที่จะวิเคราะห์ได้อย่างแม่นยำ และก็คงจะไม่ม ีผู้บริหารกิจการคนไหนเช่นกัน ที่จะบอกนักวิเคราะห์ว่า บริษัทเขา กำลังจะย่ำแย่ ในทางตรงข้าม นักวิเคราะห์โดนผู้บริหารกิจการ หลอกเรื่อยแหละว่า กำไรจะดีขึ้น
จะจ่ายเงินปันผลได้เพิ่มขึ้น

โลก ทุกวันนี้ มันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว และราคาหุ้นจะแปร ไปตามปัจจัยต่างๆที่กระทบต่อกิจการตลอดเวลา เร็วจนหมดเวลาที่จะมานั่งวิเคราะห์ตามตำรา แล้วคิดเองเออเองแล้วครับ อย่าลืมว่า สิ่งที่ท่านวิเคราะห์อยู่ มีเซียนหุ้น มีกองทุนต่างๆ วิเคราะห์ก่อนท่านหมดเกลี้ยงแล้ว แล้วถ้าเขายังไม่ใส่เงินเข้ามาซื้อ ท่านจะซื้อ รออะไร

หุ้นที่ดีในอดีต อาจจะไม่ใช่หุ้นดีในวันนี้ และ หุ้นที่ดีในวันนี้ อาจจะเป็นหุ้นที่แย่ ในอีก 3 ปีข้างหน้าก็ได้ ใช่ไหมครับ

เก็บ ตำรา จับตาดูความเปลี่ยนแปลงในปัจจุบันดีที่สุดครับ รายใหญ่หรือกองทุน เขาวิเคราะห์มามากแล้ว ในทุกแง่ทุกมุม ก่อนที่จะขนเงินหลายสิบล้าน หรือ หลายร้อยล้านบาท มาลงทุนในหุ้นแต่ละตัว จนเกิด “สัญญาณซื้อ” ให้เราเห็น

แล้วทำไมเราจะต้องเสียเวลามาวิเคราะห์ถูกๆผิดๆเองล่ะครับ ในเมื่อเราสามารถเกาะกระแสเงินลงทุนของเขาขึ้นไปได้เลย ภายในเวลาไม่นานนัก

อย่าผิดพลาดซ้ำๆ เหมือนกับที่ผมเคยทำมา
เอาตำราไปบริจาคห้องสมุด เถอะครับ

ขอบคุณที่มา http://www.ThaiDayTrade.com

รู้จักคู่แข่งของคุณ

รู้จักคู่แข่งของคุณ

ไม่ใช่แค่เอาชนะอย่างเดียว

ที่มาhttp://incquity.com/articles/marketing-boost/know-your-competitor

 หากคุณคิดว่าการทำธุรกิจ เป็นเสมือนการทำสงครามและคู่แข่งคือข้าศึกแล้วล่ะก็ คุณคิดผิด ถึงแม้ว่าการแข่งขันนั้นคือพื้นฐานของการทำธุรกิจ แต่นักธุรกิจที่ฉลาดจะรู้ว่าการเห็นว่าคู่แข่งเป็นศัตรูนั้นเป็นความคิดที่ ผิดและอาจก่อให้เกิดความเสียหายได้ กลยุทธ์ที่ดีกว่าก็คือการสร้างพันธมิตรและให้พวกเขาเป็นตัวเสริมให้คุณแกร่ง ขึ้น ลองวิธีเหล่านี้ดู

 

รู้จักคู่แข่งของคุณ

อย่าลีมว่าคุณยังต้องแข่งกับธุรกิจอื่นที่แม้จะไม่ ได้ขายสินค้าประเภทเดียวกันแต่ว่าสามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้ เหมือนกันอีกด้วย

มันอาจจะฟังดูง่าย แต่ก็เป็นข้อผิดพลาดที่เจ้าของธุรกิจและพนักงานขายส่วนมากมักทำ ถ้าคุณมีหน้าร้าน คู่แข่งของคุณก็คือร้านอื่นที่ขายสินค้าคล้ายๆกัน นั่นรวมไปถึงร้านค้าออนไลน์ด้วย นอกจากนั้นคุณยังต้องแข่งกับธุรกิจอื่นที่แม้จะไม่ได้ขายสินค้าประเภทเดียว กันแต่ว่าสามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้เหมือนกันอีกด้วย ธุรกิจที่ขายสินค้าที่คุณไม่มีและทำให้สินค้าของคุณล้าสมัย คุณต้องรู้ให้หมดว่าใครเป็นคู่แข่งบ้างและไม่ใช่ที่เห็นได้ชัดๆเท่านั้นแต่ รวมไปถึงธุรกิจอื่นๆที่อาจส่งผลกระทบทางอ้อมด้วย

 

หาข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับคู่แข่ง

จับตาดูทุกฝีก้าวว่าคู่แข่งของคุณทำอะไรบ้าง คอยดูความเคลื่อนไหวของพวกเขาตามสื่อต่างๆ รวมไปถึงศึกษาเว็บไซต์และลองใช้โปรแกรมอย่าง Google Alerts เพื่อดูว่ามีใครพูดถึงพวกเขาในสื่อออนไลน์บ้าง และถ้าเป็นไปได้ก็ลองไปแอบซื้อสินค้าหรือใช้บริการของคู่แข่งดูบ้างเพื่อดู ว่าเขามีระบบการทำงานเบื้องต้นอย่างไร

 

สร้างสัมพันธภาพที่ดีกับคู่แข่ง

หลังจากทำการศึกษาคู่แข่งแล้วก็พยายามสร้างสัมพันธภาพที่ดีผ่านการไปร่วม เป็นสมาชิกสมาคมหรือสมาพันธ์ต่างๆ พยายามพาตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้องกับคนในวงการธุรกิจเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับ คู่แข่งให้มากขึ้น

 

เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการร่วมมือ

ถ้าหากว่าเกิดเหตุการณ์อะไรก็ตามไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายในวง การธุรกิจของคุณ คุณกับคู่แข่งก็จะต้องจับมือกันเพื่อแก้ไขสถานการณ์หรือทำให้สถานการณ์ดีๆ นั้นดียิ่งขึ้น ยกตัวอย่างเช่น ร่วมกันสนับสนุนหรือคัดค้านข้อบังคับทางกฎหมายที่จะส่งผลต่อธุรกิจของคุณ

พิจารณาดูว่าอะไรที่เป็นสาเหตุของความสำเร็จของคู่แข่ง

นอกจากนี้ในบางธุรกิจคู่แข่งอาจกลายมาเป็นทัพเสริมของคุณได้ อย่างเช่นในกรณีที่คุณได้งานชิ้นใหญ่เกินกว่าจะทำได้สำเร็จคนเดียว หากว่าคุณกับคุณมีสัมพันธภาพที่ดีต่อกัน คุณก็อาจจะจ้างคู่แข่งให้เข้ามาช่วย หรือถ้าหากว่าคู่แข่งของคุณประสบปัญหาไม่สามารถผลิตสินค้าได้ทันเวลา คุณก็สามารถยื่นมืิอเข้าไปช่วยเหลือได้ ซึ่งทั้งหมดก็ล้วนแต่ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อธุรกิจของทุกฝ่ายทั้งสิ้น

 

ให้คู่แข่งพัฒนาคุณ

ถ้าคู่แข่งกำลังแซงหน้า ก็อย่านิ่งเฉยและยอมรับความพ่ายแพ้ แต่ให้พิจารณาดูว่าอะไรที่เป็นสาเหตุของความสำเร็จของคู่แข่ง วิเคราะห์ว่าอะไรคือสิ่งที่ตลาดชอบแล้วดูว่าคุณสามารถทำอะไรได้บ้างที่จะทำ ให้สินค้าหรือบริการของคุณเป็นที่นิยมยิ่งกว่า แต่ระวังอย่าไปลอกเลียนแบบตรงๆ นำไอเดียที่ได้จากคู่แข่งมาปรับปรุงและพัฒนาเพื่อประสิทธิภาพที่ดียิ่งขึ้น

 

อย่าไปแข่งเรื่องราคา

การลดราคาอาจจะดูล่อตาล่อใจ แต่มันเป็นกลยุทธ์ที่ไม่ได้ผลในระยะยาว เพราะไม่ว่าจะอย่างไรก็จะต้องมีคนตั้งราคาที่ถูกกว่าเสมอ การไปแข่งตัดราคาจะยิ่งทำร้ายธุรกิจของคุณ สิ่งที่ควรจะทำจริงๆก็คือการทำสินค้าให้มีคุณภาพขึ้นมากกว่า

 

เตรียมรับมือเมื่อคู่แข่งเล่นสกปรก

การเล่นตามกติกานั้นทำให้เกิดการแข่งขันที่เป็นธรรมก็จริง แต่ไม่ใช่ทุกคนจะเล่นกันตรงๆตามกฎเกณฑ์เสมอไป เพราะมันจะต้องมีบางคนที่คิดว่าการทำธุรกิจคือการบี้คู่ต่อสู้ให้ตายเรียบ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม และเมื่อมีเหตุการณ์อย่างนั้นเกิดขึ้นก็อย่าลังเลที่จะตอบโต้กลับไปด้วยวิธี ที่เหมาะสม โดยเฉพาะในอินเตอร์เน็ตที่มักจะมีการใช้วิธีสกปรกหลายแบบ พยายามดูว่าบริษัทของคุณโดนแกล้งด้วยการพูดถึงอย่างเสียๆหายๆหรือไม่ และจะให้ดีควรมีแผนไว้เตรียมรับมือกับการโดนโจมตีทางอินเตอร์เน็ตด้วย
การแข่งขันเป็นเรื่องปกติในโลกธุรกิจแบบทุนนิยม และเป็นหน้าที่ของคุณที่จะต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาถ้าหากว่าอยากจะทำธุรกิจ และรักษาส่วนแบ่งทางการตลาดเอาไว้ อย่างที่ซุนวูเคยกล่าวไว้ว่า “Keep your friends close and your enemies closer” หรือถ้าสามารถเปลี่ยนคู่แข่งเป็นพันธมิตรได้ก็ยิ่งดี