ลงทุนแบบ Warren Buffett: Part III ธุรกิจที่มีอนาคตดี (Durable Competitive Advantage)

ลงทุนแบบ Warren Buffett: Part III ธุรกิจที่มีอนาคตดี (Durable Competitive Advantage)

ที่มา http://settalk.blogspot.com/2011/11/warren-buffett-part-iii.html

วันเสาร์, พฤศจิกายน 05, 2554  Risk Taker  

บทความนี้เป็นบทความต่อเนื่องกับ "ลงทุนแบบ Warren Buffett: Part II" เพราะผมนำเอาคุณลักษณะที่สองของบริษัทที่บัฟเฟตต์สนใจมาขยายความต่อครับ

คุณลักษณะดังกล่าวคือ ธุรกิจจะต้อง"มีอนาคตระยะยาวที่น่าพอใจ"

ต้องขอเน้นคำว่า"ระยะยาว"นะครับ เพราะนักลงทุนผู้นี้ เขามองการซื้อหุ้นเหมือนเป็นการซื้อธุรกิจ โดยจะถามตัวเองก่อนเสมอว่า "ถ้าเราต้องซื้อบริษัทนี้ทั้งบริษัท แล้วต้องอยู่กับมันไปอีกห้าถึงสิบปี เราจะกล้าซื้อมั้ย?" เพราะฉะนั้น บัฟเฟตต์จะเพ่งความสนใจไปที่"ตัวธุรกิจ"ว่าจะดีหรือแย่ในอนาคต แทนที่จะจดจ่อว่า"ราคาหุุ้น"จะขึ้นหรือจะลงในอนาคต เมื่อเข้าใจมุมมองของบัฟเฟตต์ได้อย่างถูกต้องแล้ว เราจะเข้าใจคำพูดและคำแนะนำของเขาได้ดีขึ้น

สิ่งที่ผมจะนำเสนอต่อไปนี้ คือคำแนะนำที่มีค่ามากที่สุดอันหนึ่งของ วอร์เรน บัฟเฟตต์ เลยครับ แต่คำแนะนำดังกล่าวจะถูกตัดออกเป็นส่วนๆ เพื่อเราจะได้วิเคราะห์ความหมายได้ละเอียดขึ้นครับ

"ความลับสู่ความสำเร็จในการลงทุนนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับ ความรู้ว่าอุตสากรรมนั้นจะเปลี่ยนแปลงการใช้ชีวิตคนไปมากน้อยแค่ไหน"

นับมาตั้งแต่อดีตกาลนานมาแล้วนั้น นักลงทุนจำนวนไม่น้อยให้ความคาดหวังไว้สูงกับธุรกิจที่จะ"เปลี่ยนแปลงโลก" ไม่ว่าจะเป็นบริษัทขนส่งทางรถไฟ บริษัทผู้ผลิตรถยนต์ บริษัทสายการบิน บริษัทผลิตสินค้าอิเล็กโทรนิคส์ต่างๆ บริษัทผู้ผลิตคอมพิวเตอร์ และล่าสุดบริษัทที่เกี่ยวข้องกับอินเตอร์เน็ต

ผู้ คนนั้นแย่งกันลงทุน และเก็งกำไรในบริษัทที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในช่วงยุคแรกๆที่นวัตกรรมที่ถูกกล่าวมาข้างต้นพึ่งถูกคิดค้นได้ไม่ นาน ตัวอย่างเช่น คนจำนวนมากแย่งกันลงทุนในบริษัทที่ทำเว็บไซต์ หรือเกี่ยวข้องกับอินเตอร์เน็ตในตลาดอเมริกาในช่วงปลายของยุค90's ด้วยความคิดว่าอินเตอร์เน็ตจะเปลี่ยนแปลงการใช้ชีวิตคน ต่อไปอินเตอร์จะเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องใช้ จะเป็นยุคที่อินเตอร์เน็ตเฟื่องฟู!

ความคิดที่ว่ามาถูกทุกข้อครับ แต่หลายๆครั้งสิ่งที่ดีกับผู้บริโภคนั้นก็แย่กับผู้ผลิต คือผู้บริโภคอย่างพวกเรามีชีวิตที่สะดวกสบายขึ้นมากก็จริง แต่การทำกำไรจากอินเตอร์เน็ตนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ผลก็คือบริษัทส่วนใหญ่ในธุรกิจ"dot com"เจ๊งไปตามๆกัน ดัชนีNASDAQซึ่งเป็นดัชนีที่ประกอบไปด้วยบริษัทต่างๆที่เกี่ยว กับITของอเมริกา ปรับตัวลงกว่า80%จากสูงสุดมาที่จุดต่ำสุด

สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ไม่ได้หมายความว่า พอมีอุตสาหกรรมใหม่ๆขึ้นมาเราต้องไม่ลงทุนในอุตสหกรรมเด็ดขาด ลงทุนได้ แต่ต้องดูเป็นรายบริษัทไป และจำไว้เสมอว่าสิ่งที่เปลี่ยนแปลงชีวิตคน หรือเปลี่ยนแปลงโลกได้นั้นอาจจะไม่ทำกำไรเสมอไป

จากบรรดาธุรกิจ"dot com"จำนวนไม่กี่รายที่อยู่ยงคงกระพันมาถึงทุกวันนี้ มีอย่างน้อย 2 บริษัทคือ Amazon และ Google ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงและให้ผลตอบที่ดีมากกับนักลงทุนในเวลา ต่อมา

"หรือแม้กระทั่งอุตสาหกรรมนั้นจะโตมากหรือน้อยเพียงใด"

ในประโยคที่ถูกตัดมานี้ บัฟเฟตต์กล่าวเพิ่มว่า แม้กระทั้งความรู้ว่าอุตสาหกรรมนั้นจะโตมากน้อยขนาดไหนก็ไม่ใช่ความลับสู่ ความสำเร็จในการลงทุน เพราะว่า อุสหากรรมโต ไม่ได้หมายความว่าความเป็นอยู่ของบริษัทในอุตสาหกรรมนั้นจะดีตาม

ตัวอย่าง เช่น ตลาดรถยนต์ของโลกมีอัตราการเติบโตอย่างโตเนื่องมาตลอด (ยกเว้นช่วงสั้นๆบางช่วง ซึ่งเกิดจากวิกฤตเศรษฐกิจที่รุนแรง) แต่บริษัทผู้ผลิตรถยนต์ยักษ์ใหญ่ของอเมริกา อย่าง Ford GM และChrysler ก็ยังมีผลประกอบการที่แย่ลงๆในแต่ละปี เพราะแข่งขันกับค่ายรถญี่ปุ่นไม่ได้ ซึ่งคล้ายกับธุรกิจการบิน ที่มีจำนวนผู้โดยสารมากขึ้นตามภาวะเศรษฐกิจที่เจริญเติบโต แต่บริษัทสายการบินนับไม่ถ้วนกลับมีผลประกอบการขาดทุนเป็นเรื่องปกติ(การบิน ไทยก็ไม่อยู่ในข้อยกเว้น) และบริษัทที่ล้มละลายไปแล้วก็มีนับไม่ถ้วนเช่นเดียวกัน อันเนื่องมาจาก 1.)ธุรกิจมีการแข่งขันสูง แข่งตัดราคาเพื่อแย่งลูกค้ากันเป็นว่าเล่น 2.)ต้นทุนส่วนใหญ่นั้นมาจากน้ำมัน ซึ่งราคาน้ำมันนั้นจะปรับตัวขึ้นเรื่อยๆในระยะยาว เป็นตัวบีบให้อัตราผลกำไรนั้นแคบ หรือทำให้ขาดทุนไปเลยในหลายๆครั้ง

"แต่ความลับสู่ความสำเร็จนั้นอยู่ที่ความสามารถในการค้นหาความได้เปรียบในการแข่งขันของบริษัท"

นี้ละครับ คำตอบที่ทุกคนรอคอย จะประสบควาสำเร็จในการลงทุนได้ อย่ามองว่ามันจะเปลี่ยนแปลงชีวิตคนขนาดไหน และอย่าไปสนใจมากนักว่าภาค อุตสาหกรรมนั้นจะโตมากโตน้อย แต่ต้องหาให้ได้ว่าบริษัทที่เราจะลงทุนนั้นมี ความได้เปรียบในการแข่งขัน หรือจุดแข็งในด้านไหน  (อ่าน 5จุดแข็งของบริษัทที่น่าลงทุน) โดยบริษัทจะต้องมีหนึ่งใน5จุดแข็งที่ผมเคยกล่าวไปในบทความในอดีต

สำหรับ วอเรน บัฟเฟตต์ เขามักจะเลือกบริษัทที่มีความได้เปรียบด้าน Perceived Product Differentiation คือมีสินค้าที่มียี่ห้อ และมีกลุ่มลูกค้าที่นิยม ใช้ ติดใจในยี่ห้อนั้นๆอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็น เครื่องดื่มโค้ก ซุปCampbell ร้านMcDonald's รองเท้าNike

"โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคงทนของข้อได้เปรียบนั้น"

ในประโยคที่ถูกตัดมานี้ บัฟเฟตต์กล่าวว่า จะมีความได้เปรียบอย่างเดียวนั้นไม่พอ ความได้เปรียบทางการแข่งขันนั้นจะต้องคงทนด้วย จะรู้ได้ไงว่าความได้เปรียบนั้นคงทนหรือไม่?

ความได้เปรียบทางการแข็งขันที่คงทนจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อ
1.)เป็นสินค้าหรือบริการที่มีลูกค้าชื่นชอบมานาน เพราะลูกค้าได้มองเห็นว่าสินค้าดังกล่าวมีคุณภาพ หรือเป็นยี่ห้อที่น่าเชื่อถือ
2.)ข้อได้เปรียบนั้นจะต้องอยู่ที่สินค้า หรือบริการเป็นหลัก ไม่ใช่อยู่ที่ทักษะของบุคคลในองกรค์เท่าไรนัก ตัวอย่างเช่น พนักงานที่อยู่ในขั้นตอนการผลิตโค้กนั้นไม่ต้องมีความรู้เกี่ยวกับส่วนผสม หรือความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์อะไรทั้งสิ้น เพราะบริษัทเขามีส่วนผสมของเขาอยู่แล้ว มีคนและเครื่องจักรคอยผลิตเครื่องดื่ม ซึ่งไม่ว่ายังไงโค้กก็ยังใช่ส่วนผสมเดิมวันยันค่ำ และยังขายดีได้เหมือนเดิม ต่างจากบริษัทที่ผลิตคอมพิวเตอร์และมือถือ อย่างAppleซึ่งต้องอาศัยบุคคลที่มีความรู้ ความชำนาญสูง และมีประสบการณ์พอสมควร จริงอยู่ว่าพอAppleออกiPhoneมาก็เป็นที่นิยมอยู่ตั้งหลายปี แต่iPhoneและสินค้าอื่นๆของAppleเป็นสินค้าที่ต้องได้รับการปรับปรุงและ เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา จึงจะอยู่ในตลาดและแข่งขันกับผู้อื่นได้ ซึ่งประสิทธิผลของการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงและพัฒนาสินค้านั้น ขึ้นอยู่กับทักษะของคนในองกรค์ล้วนๆ ถ้าบุคลากรหลักๆลาออก หรือจากองกรค์ไป (สตีฟ จ็อบส์?) ใครจะกล้ารับรองว่า บริษัทจะแข็งแกร่งเหมือนเดิม?

"สินค้าหรือบริการที่มี"คูเมือง"อันกว้างขวาง และคงทนล้อมรอบอยู่นั้นจะเป็นสิ่งที่ให้ผลตอบแทนที่ดีต่อนักลงทุน"

ในประโยคสุดท้ายนี้ บัฟเฟตต์ได้สรุปความลับสู่ความสำเร็จไว้สั้นๆ ซึ่งเหมือนคำพูดของเขาจะเป็นการบ่งชี้ว่า "สินค้าและบริการ"คือหัวใจ ไม่ใช่ทักษะพิเศษทางด้านต่างๆของคนในบริษัท ซึ่งตรงกับที่เรากล่าวไว้ข้างต้น

ส่วนคำว่า"คูเมือง"นั้นมาจากคำว่าmoatในภาษาอังกฤษ ซึ่งในที่นี้ บัฟเฟตต์ได้ใช้สื่อความหมายว่าเป็นความได้เปรียบในการแข่งขัน

บัฟเฟตต์ ใช้คำว่า คูเมือง เพราะว่า ประสาทหรือหัวเมืองที่ดี จะต้องมีคูน้ำหรือคูเมืองที่ดี คือกว้างและคงทน เพื่อป้องกันไม่ให้ข้าศึกเข้ามาตีได้ง่ายๆ เพราะฉะนั้น ความได้เปรียบทางการแข่งขัน ก็ทำหน้าที่เหมือนเป็น"คูเมือง"ที่ป้องกันไม่ให้บริษัทคู่แข่งเข้ามาแย่ง ตลาดจากเราได้ง่ายๆ และทำให้บริษัทมียอดขายและกำไรที่เติบโตได้อย่างมั่นคงนั้นเอง พูดสั้นๆคือ competitive advantage = economic moat

สุดท้าย เราจะนำประโยคทั้งหมดมารวมกัน ซึ่งได้ความว่า


"ความลับสู่ความสำเร็จในการลงทุนนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับ ความรู้ว่าอุตสากรรมนั้นจะเปลี่ยนแปลงการใช้ชีวิตคนไปมากน้อยแค่ไหน หรือแม้กระทั่งอุตสาหกรรมนั้นจะโตมากหรือน้อยเพียงใด แต่ความลับสู่ความสำเร็จนั้น อยู่ที่ความสามารถในการค้นหาความได้เปรียบในการแข่งขันของบริษัท โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคงทนของข้อได้เปรียบนั้น สินค้าหรือบริการที่มี"คูเมือง"อันกว้างขวางและคงทนล้อมรอบอยู่นั้นจะเป็น สิ่งที่ให้ผลตอบแทนที่ดีต่อนักลงทุน"



"the secret to successful investing is not locked up in the knowledge of how much an industry is going to alter the way people live their lives, or even in how much it's going to grow, but rather in determining the competitive advantage of any given company and, above all, the durability of the advantage. Products or services that have wide, sustainable moats around them are the ones that deliver rewards to investors." Warren Buffett

ในคลิปวีดีโอด้านล่าง บัฟเฟตต์ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับ durable competitive advantage

นโยบายด้านราคา กับความสามารถในการแข่งขันของสินค้าเกษตรไทย

 นโยบายด้านราคา กับความสามารถในการแข่งขันของสินค้าเกษตรไทย

 4 ตุลาคม 2555 01:00

โดย : สมพร อิศวิลานนท์

ภาคการเกษตรนับได้ว่าเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของเศรษฐกิจชนบทไทย เพราะครัวเรือนในชนบทจำนวนมากมีอาชีพทำการเกษตร

นอก จากนี้การเกษตรยังเป็นแหล่งความมั่นคงทางอาหารของครัวเรือน เป็นแหล่งของการจ้างงาน และการเป็นแหล่งรายได้ของประเทศจากการส่งออกสินค้าเกษตรอย่างไรก็ตาม ในอีกมุมหนึ่งกลับพบว่าภาคการเกษตรเป็นภาคที่สร้างแรงกดดันในทางการเมืองได้ อย่างมีนัยสำคัญ  ทั้งนี้เพราะภาคการเกษตรประกอบด้วยกลุ่มเกษตรกรขนาดเล็กจำนวนมาก มีขนาดพื้นที่ถือครองจำกัด ระบบการผลิตต้องเผชิญกับภาวะเสี่ยงภัยจากธรรมชาติและราคาที่ผันผวน ซึ่งส่งผลให้กลุ่มคนเหล่านี้มีรายได้ต่ำตกอยู่ในภาวะยากจน และมีจำนวนไม่น้อยต้องสูญเสียที่ดินทำกินจากการเป็นหนี้สิน อย่างไรก็ตามทุกรัฐบาลได้ถือนโยบายสนับสนุนเกษตรกรเป็นพันธกิจสำคัญ

การสนองตอบสนองเชิงนโยบายของภาครัฐในอดีต ได้ให้ความสำคัญของการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต ทั้งในด้านของการลงทุนเพื่อการพัฒนาแหล่งน้ำและการชลประทาน การลงทุนในด้านการวิจัยและพัฒนา ตลอดจนการจัดหาที่ดินทำกินให้กับผู้ไม่มีที่ดินทำกินและการจัดหาแหล่งสิน เชื่อเพื่อให้เกษตรกรสามารถเข้าถึงการใช้ปัจจัยการผลิตสมัยใหม่ได้มากขึ้น นโยบายดังกล่าวนับว่าเป็นการสร้างความเข้มแข็งในด้านการผลิตให้กับเกษตรกร เพราะการมีผลิตภาพการผลิตที่สูงขึ้นย่อมจะส่งผลต่อต้นทุนการผลิตของเกษตรกร ให้ลดต่ำลง นอกจากนี้หากรวมเข้ากับการสนองตอบในด้านการปรับปรุงระบบการขนส่งและการเก็บ รักษา การปรับปรุงโครงสร้างทางการตลาดทั้งตลาดภายในและตลาดส่งออก นับได้ว่าเป็นการเสริมสร้างศักยภาพการแข่งขันทั้งในด้านการผลิตและการตลาด ให้เกิดขึ้นกับภาคการเกษตรของไทยอย่างต่อเนื่องมา

การให้ความช่วยเหลือเชิงนโยบายด้านราคาสินค้าเกษตร เป็นอีกกลไกหนึ่งที่นำมาใช้เพื่อรักษาระดับรายได้ของชาวนาไม่ให้ตกต่ำลง เช่น การใช้นโยบายแทรกแซงราคาหรือการพยุงราคา ซึ่งรัฐจะเข้าไปรับซื้อสินค้าเกษตรที่มีราคาตกต่ำเพื่อเพิ่มอุปสงค์ในระยะ เวลาสั้นๆ เช่นในช่วงต้นฤดูเก็บเกี่ยว หรือการใช้นโยบายจำนำเพื่อช่วยให้เกษตรกรที่ต้องการใช้เงินสดได้นำผลิตผลมา จำนำกับหน่วยงานของรัฐ ในระดับราคาที่ต่ำกว่าระดับราคาตลาดแล้วนำเงินไปใช้จ่ายก่อน อีกทั้งยังเป็นกลไกที่ช่วยชะลออุปทานสินค้าในช่วงฤดูเก็บเกี่ยวให้เข้าสู่ ตลาดลดลง และเมื่อฤดูเก็บเกี่ยวผ่านพ้นไปและสินค้าเกษตรนั้นๆ ปรับตัวในระดับราคาที่สูงขึ้น เกษตรกรก็สามารถไถ่ถอนและนำผลผลิตไปขายในระดับราคาที่สูงขึ้น ซึ่งก็จะช่วยสนับสนุนให้เกษตรกรมีรายได้เพิ่มขึ้นตามมา

การใช้นโยบายด้านราคาต้องคำนึงถึงภาพรวมของนโยบายว่า จะต้องไม่ส่งผลกระทบต่อโครงสร้างตลาดของสินค้านั้นๆ แต่จะเป็นการแก้ปัญหาให้กับเกษตรกรขนาดเล็กที่ได้รับความเดือดร้อนในระยะ สั้นๆ และเมื่อสถานการณ์อุปสงค์และอุปทานของสินค้านั้นเข้าสู่ภาวะปกติ รัฐก็ควรจะถอนตัวออกมา เพื่อให้กลไกตลาดปกติดำเนินการได้ต่อไปและไม่ส่งผลกระทบต่อผู้ประกอบการใน โครงสร้างตลาด ในขณะเดียวกันรัฐก็ควรเข้าไปสนับสนุนในการเสริมสร้างศักยภาพทางการตลาดในแต่ ละจุดให้เข้มแข็ง และเสริมสร้างในส่วนที่ไม่มีประสิทธิภาพให้เกิดประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น

การดำเนินนโยบายยกระดับราคาพืชหลายชนิดให้สูงกว่าราคาตลาด โดยเฉพาะนโยบายการรับจำนำข้าวเปลือกในระดับราคาสูงและไม่จำกัดจำนวน ในระยะสั้นแม้จะช่วยให้เกษตรกรผู้ปลูกข้าวหรือชาวนาโดยเฉพาะผู้ที่มีโอกาส ได้เข้าโครงการรับจำนำซึ่งมีประมาณ 1 ใน 3 ของเกษตรกรทำนาทั้งหมด หรือ 3.7 ล้านครัวเรือน ได้รับประโยชน์จากโครงการและได้รับรายได้สูงขึ้นเพราะนำข้าวไปขายราคาสูงใน จุดที่รัฐรับซื้อ  แต่นโยบายดังกล่าวไม่ได้สร้างความเข้มแข็งให้กับเกษตรกร เพราะมุ่งเน้นการเพิ่มรายได้แต่เพียงอย่างเดียว แต่ไม่มีนโยบายในด้านการลดต้นทุนในการผลิต ก็จะเป็นผลให้เกิดการปรับตัวของต้นทุนการผลิตของเกษตรกรเพิ่มขึ้นตามมาและ ท้ายที่สุดเกษตรกรก็จะมีกำไรลดลงหรือมีรายได้สุทธิลดลง การใช้นโยบายยกระดับราคาสูงและรัฐเป็นผู้ครอบครองสินค้ารายใหญ่ทั้งในตลาด ข้าวเปลือกและตลาดข้าวสารส่งออก จึงไม่ใช่กลไกสร้างความเข้มแข็งให้กับอุตสาหกรรมข้าวไทย แต่จะเป็นการสร้างอำนาจผูกขาดทางการค้าโดยรัฐ ซึ่งมักจะขาดประสิทธิภาพในการจัดการ 

ผลจากการใช้นโยบายราคาดังกล่าวนอกจากจะทำให้สินค้าข้าวไทย ไม่สามารถแข่งขันได้ในตลาดการค้าโลกแล้ว ยังจะส่งผลเสียต่อคุณภาพของข้าวทั้งในระดับไร่นาซึ่งเกษตรกรจะเร่งปลูกและ เก็บเกี่ยวให้เร็ว โดยไม่ใส่ใจในเรื่องคุณภาพ เพราะอย่างไรเสียก็ขายได้ในราคาเดียวกัน อีกทั้งกลไกตลาดที่เคยเป็นกลไกที่สำคัญในการแยกเกรดและคุณภาพข้าวก็ถูกทำลาย นอกจากนี้นโยบายดังกล่าวยังทำให้ความเข้มแข็งและค่าพรีเมียมหรือค่าความ จำเพาะของเกษตรกรที่ทำเกษตรอินทรีย์และรวมถึงเกษตรปลอดภัยที่หายไป

Tags : สมพร อิศวิลานนท์ 

วิธีรักษาความได้เปรียบทางการแข่งขัน

วิธีรักษาความได้เปรียบทางการแข่งขัน

ที่มาhttp://www.ezyjob.com/%E0%B8%9A%E0%B8%97%         

        ความได้เปรียบทางการแข่งขัน เป็นสุดยอดปรารถนาของทุกกิจการที่ต้องดำเนินงานท่ามกลางความผันแปรที่ เปลี่ยนแปลง ซึ่งทุกธุรกิจย่อมจะทำทุกวิถีทางที่จะเฟ้นหากลยุทธ์ที่เฉียบคมที่สุด เพื่อนำมาสู่การสร้างความได้เปรียบดังกล่าวเหนือคู่แข่ง

         แต่ อย่างไรก็ตาม การได้มาซึ่งความได้เปรียบที่เหนือชั้นนั้น ยังไม่ยากลำบากเท่ากับรักษามันเอาไว้ บ่อยครั้งที่หลายท่านคงเห็นบริษัทที่ครั้งหนึ่งเคยเกรียงไกรอย่างมาก แต่ก็ต้องประสบกับปัญหาและสภาวะถดถอยลงไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งบางแห่งถึงกับล้มไปโดยที่ไม่สามารถฟื้นตัวกลับมายืนอยู่จุดเดิมได้ อีกเลย

         จึง เริ่มมีการพยายามวิเคราะห์หาแนวคิดกลยุทธ์ต่าง ๆ ที่นอกจากจะนำไปสู่ความได้เปรียบแล้ว ยังต้องสามารถทำนุบำรุงให้คงอยู่ในระยะยาวอย่างต่อเนื่องได้อีกด้วย เนื่องจากไม่มีคู่แข่งรายใดที่จะยอมอยู่เฉย มองดูธุรกิจของเราเติบโตต่อไปได้อย่างราบรื่น หากกิจการของเราประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง ก็ต้องมีผู้ที่พยายามจะเข้ามาร่วมต่อสู้แย่งชิงผลประโยชน์จากความสำเร็จนั้น ด้วย ไม่ช้าก็เร็ว

ดังนั้น จึงมีเทคนิคบางประการมานำเสนอ เพื่อนำสู่ความได้เปรียบในการดำเนินงานที่คงทนถาวรมากขึ้น

         ประการ แรก คือ กล้าเสี่ยงกับการสร้างสรรค์ โดยกิจการควรสนับสนุนการสร้างแนวคิดใหม่ ๆ และทดลองที่จะนำแนวคิดที่แตกต่างลงสู่การปฏิบัติ แม้ว่าบ่อยครั้งความคิดนั้น ๆ จะดูแปลกแหวกแนว จนอาจจะถูกคนอื่นๆหัวเราะเยาะและเย้ยหยันว่าเป็นไปไม่ได้ก็ตาม

         เจ ฟ เบซอส ผู้ก่อตั้ง อเมซอนดอทคอม อันลือลั่น ก็กล่าวยืนยันว่า "การที่จะคิดค้นสิ่งใหม่ๆนั้น มักจะทำให้เราถูกมองว่าเป็นตัวประหลาดในสายตาของคนรอบข้างเสมอ" แต่หากกิจการไม่เสี่ยงที่จะทดลองเลยนั้น ก็ไม่สามารถจะลิ้มรสของความเป็นผู้นำที่แตกต่างได้เลย โดยเครื่องไม้เครื่องมือหลายอย่างที่อเมซอนคิดค้นขึ้น เพื่อนำมาสู่การให้บริการค้าปลีกออนไลน์ต่อลูกค้าอย่างล้ำสมัย ไม่ว่าจะเป็นระบบแนะนำสินค้าแบบตัวต่อตัว ระบบเว็ปเพจส่วนบุคคล ฯลฯ ล้วนแล้วแต่เคยถูกมองว่าเป็นไปไม่ได้ทั้งสิ้น

         หรือ แม้แต่ คีออสเพลงดิจิตอลของสตาร์บัค หรือ ระบบค้นหาข้อมูลระดับโลกของกูเกิล ก็ผ่านการวิพากษ์วิจารณ์กันมาอย่างหนาหูทั้งสิ้น แต่สิ่งต่าง ๆ ก็ได้นำมาความสำเร็จที่แตกต่างมาสู่กิจการอย่างต่อเนื่องเช่นกัน

         ซึ่ง การที่กล้าเสี่ยงกับการสร้างสรรค์นี้ ไม่ควรแต่จะมุ่งเน้นในการพิจารณาเฉพาะการเคลื่อนไหวของคู่แข่งโดยตรงใน ปัจจุบันเท่านั้นนะครับ เพราะจะทำให้เป็นการสร้าง "กรอบ" ในแนวความคิดของกิจการเอง อาจส่งผลให้ไม่สามารถคิดออกไปนอกกรอบหรือแนวทางที่ต่างไปจากที่อุตสาหกรรม และการแข่งขันปัจจุบันเป็นอยู่ก็ได้ จึงยากที่จะแตกต่างอย่างแท้จริง ดังนั้นจึงไม่ควรเพียงแต่ "look around" เท่านั้น แต่ควรจะ "look ahead" มองออกไปข้างหน้าโดยไม่ยึดติดกับสิ่งที่เคยเห็นหรือเคยดำเนินการอยู่

         เทคนิค ประการที่สอง คือ อย่าลุ่มหลงกับการเพิ่มขนาดเท่านั้น ควรเน้นที่การสร้างความเป็นเอกลักษณ์มากกว่า หลายธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ มักจะคิดว่าการเติบโตหรือขนาดที่ใหญ่ขึ้นอย่างต่อเนื่องนั้น ถือเป็นปัจจัยแห่งความสำเร็จ จึงมีความพยายามที่จะเพิ่มขนาดอย่างต่อเนื่อง

         แต่ ในความเป็นจริงแล้ว ความได้เปรียบทางการแข่งขัน มิได้ขึ้นอยู่กับขนาดแต่เพียงอย่างเดียว ยิ่งขนาดใหญ่ขึ้น แต่หากทุกอย่างกลับขาดความโดดเด่น จะยิ่งทำให้เป็นภาระทางการดำเนินงานเสียเปล่า ดังนั้น การมุ่งเน้นที่เอกลักษณ์เพื่อตอบสนองความต้องการเฉพาะด้านที่พิเศษแตกต่าง จริง ๆ จึงเป็นสิ่งที่จะทำให้เกิดความมั่นคงในการแข่งขันมากกว่า

         วอลล์-มา ร์ท ห้างค้าปลีกที่ใหญ่สุดในโลก ก็เริ่มที่จะทำนุบำรุงความได้เปรียบทางการแข่งขันของตน โดยมิได้พึ่งพาเรื่องของขนาดเท่านั้น แต่มุ่งเน้นให้วอลล์-มาร์ทกลายเป็นธุรกิจบริการที่ใส่ใจและเป็นมิตรต่อสิ่ง แวดล้อม รวมถึงจะเป็นตัวกลางในการนำเสนอแต่ผลิตภัณฑ์ที่ส่งเสริมสุขภาพ และไม่ทำลายสภาพแวดล้อม เพื่อให้เหมาะสมกับแนวโน้มความต้องการของสังคม โดยสินค้าที่นำมาจำหน่ายในร้านจะต้องสามารถติดตามกลับไปยังต้นแหล่งได้เสมอ เพื่อยืนยันถึงความปลอดภัยและเป็นมิตรต่อโลกอย่างจริงจัง ซึ่งถือเป็นจุดเด่นที่เป็นเอกลักษณ์จากค้าปลีกรายอื่น ๆ

         เทคนิค ประการที่สาม คือ อย่าดึงดันกับการแข่งขันแต่เพียงอย่างเดียว ควรหาตลาดใหม่เพื่อฉกฉวยโอกาสในการเติบโตด้วย โดยแนวคิดนี้เน้นว่าควรใส่ใจในการสร้างสรรค์โอกาสทางการตลาดใหม่ๆอยู่ตลอด เวลา แทนที่จะดำเนินงานอยู่ในตลาดที่มีการแข่งขันรุนแรงแต่เพียงอย่างเดียว เพราะอาจจะเพลี่ยงพล้ำได้ง่าย และผลตอบแทนก็ไม่คุ้มค่า
         เทคนิค ที่สี่ คือ โฟกัสที่ลูกค้า มิใช่คู่แข่งขัน ซึ่งอาจจะทำให้เห็นการพัฒนาโอกาสทางธุรกิจที่อยู่ในความต้องการของตลาดได้ อย่างมาก เช่น บริษัท Caterpillar ที่มีผลิตภัณฑ์ด้านเครื่องจักรหนักอันลือชื่อ โดยเน้นการตอบสนองความต้องการของลูกค้าอย่างถึงที่สุด จนเกิดความเป็นเลิศด้านบริการ ซึ่งบริษัทสัญญาว่า ไม่ว่าลูกค้าจะอยู่ที่ใดในโลกนี้ ก็สามารถที่จะส่งชิ้นส่วนไปให้บริการได้ภายใน 24 ชั่วโมง

         ซึ่ง ถือเป็นจุดขายที่เป็นเอกลักษณ์ จนกระทั่งหลายคนมองว่า Caterpillar ขายบริการด้วยซ้ำ และท้ายที่สุด จากการที่กิจการมีการพัฒนาเครือข่ายการขนส่งทั่วโลก ทำให้มีทักษะและเทคโนโลยีสูงมากพอที่จะเข้าแข่งขันในธุรกิจให้บริการทางด้าน ลอจิสติกส์เพิ่มเติม ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นธุรกิจหลักที่เติบโตสูงสุดของบริษัท และทำรายได้มหาศาลกลับคืนมาทีเดียว

         นอก จากนี้ กิจการยังควรมีการสร้างเครือข่ายสนับสนุนการแลกเปลี่ยนไอเดียและข้อมูล ระหว่างบริษัท เพื่อเป็นการจุดประกายการสร้างสรรค์ รวมถึงควรต้องกระตุ้นให้บุคลากรของเรากระหายในความสำเร็จและพัฒนาอย่างต่อ เนื่องตลอดเวลา จึงจะสามารถวิ่งหนีและกระโดดข้ามคู่แข่งได้ต่อไปในอนาคต