ads head

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ipod แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ipod แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2555

กลยุทธ์การตลาด : ความสำเร็จของ iPod กรณีศึกษา Blue Ocean

กลยุทธ์การตลาด : ความสำเร็จของ iPod กรณีศึกษา Blue Ocean 

ภาพ http://www.myipodmate.com/

 กลยุทธ์การตลาด : ความสำเร็จของ iPod กรณีศึกษา Blue Ocean

ณ วันที่ iPod ออกวางตลาด ใครเลยจะคิดว่ามันจะขายดีระดับปรากฏการณ์ขนาดนี้ ความสำเร็จของมัน เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญต่ออนาคตของ Apple คอมพิวเตอร์ ทุกวันนี้แบรนด์แอปเปิลนั้นเป็นที่รู้จักของผู้บริโภคชาวโลกในวงกว้าง คนที่ได้ใช้ iPod ก็มีแนวโน้มจะ "ลองใช้" ผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ของแอปเปิลมากขึ้นไปอีก  

ส่วนแอปเปิลเองก็ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป พยายามลดอุปสรรคอันเป็นขวากหนามระหว่างผู้ใช้คอมพิวเตอร์ทั่วไป กับคอมพิวเตอร์ของแอปเปิล ให้เหลือน้อยที่สุด ... เช่น สร้างคอมพิวเตอร์แอปเปิลรุ่นราคาประหยัด ... ทำให้เครื่องแอปเปิลสามารถใช้ระบบปฏิบัติการ Window ของ Microsoft ได้ (ซึ่งคนจะคุ้นเคยมากกว่าหน้าตาซอฟต์แวร์ของแอปเปิล แต่ทั้งหลายทั้งปวงก็ต้องกลับมาขอบคุณอานิสงส์จาก iPod จริง ๆ ทั้งในแง่ของรายได้ที่ได้จากการขาย การทำให้แบรนด์แอปเปิลแพร่หลาย และการที่มันจะช่วยเป็นสะพานเชื่อมผู้บริโภคหน้าใหม่ ให้กลายเป็นแฟน ๆ ของแอปเปิลได้ในที่สุด  

อะไรทำให้ iPod แตกต่างจากเครื่องฟังเพลงพกพาตัวอื่น ๆ ในท้องตลาด? ดีไซน์? - การออกแบบที่เรียบง่าย แต่สวยจับใจผู้คนที่พบเห็นอย่างมากมาย ทำให้ iPod นั้นแตกต่างห่างชั้นจากเครื่องฟังเพลง MP3 ยี่ห้ออื่นอย่างมากมาย แบรนด์ของแอปเปิล? - โดดเด่นในเรื่องความงดงามของการออกแบบ และมีเทคโนโลยีที่โดดเด่น เหมาะกับการใช้งานของผู้คนหลากหลายอาชีพที่มีภาพลักษณ์ กึ่ง ๆ ศิลปิน (แอปเปิลเองก็พยายามทำโฆษณาเพื่อสื่อสารว่าตัวเองเป็นเครื่องมือช่วยเสริมความคิดสร้างสรรค์ให้แก่ผู้ใช้)  

ร้านจำหน่ายเพลง iTune - ร้านจำหน่ายเพลงออนไลน์ที่ปฏิวัติรูปแบบการขายเพลง จากเดิมที่ต้องซื้อเป็นแผ่นซีดี ตามร้านค้าชั้นนำ เข้าสู่ระบบการซื้อเพลงผ่านอินเทอร์เน็ต แถมยังแยกขายกันเป็นเพลง ๆ ไป ใครอยากได้เพลงไหน ก็จ่ายผ่านบัตรเครดิตได้ทันที ในราคาที่สมเหตุสมผล (อย่างไรก็ตาม ร้าน iTune นี้ให้บริการเฉพาะกับลูกค้าบางประเทศเท่านั้น ในเมืองไทยยังไม่เปิดให้บริการ เพลงที่บรรจุอยู่ในเครื่องเล่น iPod ของลูกค้าคนไทยนั้น มากจากการแปลงเพลงจากแผ่นซีดีให้อยู่ในรูปไฟล์ หรือดาวน์โหลดไฟล์เสียงมาโดยตรง แล้วใส่ลงไปในเครื่อง) 

 เมื่อ iPod ออกมา ก็ได้มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ แตกแขนงออกมาอย่างต่อเนื่อง จากเครื่องเล่นความจุมาตรฐาน มีการลดขนาดความจุ (และขนาดเครื่องลงมา ซึ่งแน่นอนราคาก็ย่อมเยาลงมาด้วย) เป็น iPod Nano หรือทำรุ่นเล็กสำหรับผู้เริ่มต้นมาอีก คือ iPod Shuffle (ซึ่งแอปเปิลก็พลิกจุดอ่อนที่เลือกเพลงไม่ได้ ต้องเล่นสุ่มแบบ Shuffle ด้วยสโลแกน Life is Random) แล้วก็ประยุกต์เป็นเวอร์ชั่นดูรูปได้ (iPod Photo) หรือเวอร์ชั่นเล่นวีดีโอ (iPod Video) ขณะที่ iPod ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย 

เจ้าพ่อเครื่องเล่นเพลงแบบพกพาเจ้าของ Walkman อย่าง Sony กลับยักแย่ยักยันในเรื่องนี้ เหตุผลสำคัญคือในเครือ Sony นั้นมีค่ายเพลง Sony Music อยู่ด้วยโซนี่มองว่าหากเครื่องเล่นเพลงแบบนี้ได้รับความนิยมมากเกินไป จะเป็นภัยต่อธุรกิจเพลงของตัวเอง เพราะไฟล์เพลงนั้นสามารถก๊อปปี้ได้ง่าย แฟนเพลงก็จะหาของฟรีดาวน์โหลด หรือก๊อปปี้ส่งให้เพื่อนฝูงกันเอง จะว่าไปแล้ว iPod นั้นไม่ใช่ Product Innovation หากแต่ทุกองค์ประกอบนั้นหลอมรวมกันเป็น Business Model Innovation ทำไมแอปเปิลจึงสามารถครอบครอง Blue Ocean ได้จริง ในขณะที่ผู้เล่นรายอื่นได้แค่คิด หรือเอื้อมคว้าได้เพียงบางส่วน? กรณีศึกษา iPod นี้ ชี้แนะแนวทางในการสร้าง Blue Ocean อย่างไร? (แก่ธุรกิจอื่น ๆ)แอปเปิลจะหา Blue Ocean ได้อีกหรือไม่? 

บทวิเคราะห์ iPod ถือเป็นตัวอย่างสุดคลาสสิกของ Blue Ocean Blue Ocean คือตลาดที่ยังไม่เกิด ยังไม่มีการแข่งขัน หรือมีแต่น้อยมากๆ ทำให้ไม่จำเป็นต้องสนใจการแข่งขันเพราะไม่มีผู้เล่นในตลาด เพราะเป็นผู้สร้างตลาดและจับความต้องการนั้นไว้แต่เพียงผู้เดียว ซึ่งแตกต่างจาก Red Ocean Red Ocean คือแข่งกันในตลาดที่เห็นอยู่ มีอยู่แล้ว เช่น Mobile Operator ที่รบกันอย่างรุนแรงเพื่อรักษาส่วนแบ่งตลาดเอาไว้ แม้ว่ามาร์จิ้นจะต่ำลงและคุณภาพแย่ โทรออกไม่ได้จนถูกด่าทั่วบ้านทั่วเมืองอย่างในปัจจุบัน Red Ocean มุ่งแต่พิฆาตเข่นฆ่าให้อาสัญกันไปข้างหนึ่ง ตามหลัก Zero Sum Game คือฝ่ายหนึ่ง อีกฝ่ายเสีย ฝ่ายที่มีความได้เปรียบ ก็จะใช้ความได้เปรียบนั้นไล่ต้อนฝ่ายตรงข้ามให้จมมุม เล่นเกมแรง ถึงขนาดให้สูญพันธุ์ไปเลยก็มี การแข่งขันเช่นนี้เป็นการแข่งขันในเชิงทำลายล้าง ผลเสียจะตกแก่อุตสาหกรรม

 Red Ocean จะหากินกับดีมานด์ที่มีอยู่ในตลาด จึงเกิดการแย่งชิง โดยเฉพาะในตลาดที่อยู่ในช่วงขาลง อย่าง Mobile Operator Apple Computer ไม่ใช่บริษัทที่แรกที่เป็นผู้สร้างเครื่องเล่น MP3 ดูเหมือนว่า Creative Technology แห่งสิงคโปร์จะอ้างว่าเป็นผู้สร้างเป็นบริษัทแรก แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เพราะมากันทั้ง Value Chain ซึ่งแตกต่างจาก iPod ที่มาพร้อมกันทั้ง Value Chain iPod เกิดขึ้นจากศึกษาTrend การดาวโหลดเพลงฟรีตามเว็บไซด์ต่างๆโดยให้ดึงเพลงซึ่งกันและกันมาดาวโหลดได้ด้วย ซึ่งก็คือ Napster Napster และเว็บไซด์ในลักษณะคล้ายๆกันนั้นสร้างเสียหายให้ค่ายเพลงใหญ่ๆมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนรุ่นใหม่ที่ไม่ต้องการซื้อซีดีราคาแพงๆ 

Steve Jobs จึงเสนอแนวทางให้ค่ายเพลงต่างๆให้ดาวโหลดผ่าน iTunes อย่างถูกต้องตามกฎหมายโดยคิดค่าดาวโหลดเพลงละ 99 เซ็นต์ นอกจากนี้ Apple ยังตั้งรหัสเฉพาะไม่ให้ส่งผ่านไปยังเครื่องเล่น MP 3 อื่นๆ ความสำเร็จของ iPod iTunes นั้นเห็นได้จากการมีส่วนแบ่งตลาดถึง 77% ในตลาดเครื่องเล่น MP3 ในสหรัฐอเมริกา ส่วน iTunes มีส่วนแบ่งตลาดมหาศาลในตลาดดาวโหลดอย่างถูกกฎหมาย iPod เข้าสู่ตลาด Blue Ocean ด้วยการเข้าสู่ตลาดใหม่ที่มีความต้องการสูง แต่ยังไม่มีผู้สนองความต้องการนั้นอย่างเป็นระบบ จริงอยู่ที่มีเครื่องเล่น MP3 ก่อนหน้า iPod แต่ ทว่าคุณภาพเสียงไม่ดีเท่า และการดีไซน์ไม่น่าพึงพอใจ อีกทั้งไม่มีการดาวโหลดอย่างถูกกฎหมาย ซึ่งคุณภาพเสียงไม่ดี จึงไม่มีผู้นิยม และผู้ผลิตก็ไม่ได้รายได้จากการดาวโหลดด้วย Apple มีแบรนด์ที่แข็งแกร่ง เข้าสู่ตลาดเครื่องเล่น MP3 เต็มตัวเป็นรายแรก ทรัพยากรทุกอย่างจึงถูกระดมเพื่อสร้างตลาดนี้ ความแข็งแกร่งของแบรนด์ Apple จนเกือบจะเป็นลัทธิ ทำให้ iPod ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามและได้รับความนิยมไปทั่วโลก คู่แข่งอื่นๆที่ต้องการกระโจนเข้าแชร์ส่วนแบ่งตลาดจาก iPod  

เมื่อไม่มี Value Chain พรั่งพร้อมเท่า ก็แชร์ส่วนแบ่งไปได้ไม่มากนัก Steve Jobs นั้น ไม่เพียงเน้นการสร้างความแตกต่างให้ iPod แต่ ยังพยายามลดขวากหนามในการซื้อของผู้ซื้อรายใหม่ๆที่เป็นวัยรุ่นซึ่งเป็นผู้ ซื้อกลุ่มใหญ่ด้วย นั่นคือออกเวอร์ชั่นใหม่ๆ ราคาถูกลง แต่คงความ Cool เอาไว้เหมือนเดิม นอกจากนี้เขายังขยายไปสู่ iPod วิดีโอ ฯลฯ อีกต่างหาก iPod จึงยังอยู่ในตลาด Blue Ocean ได้นานหลายปี ทั้งๆที่คู่แข่งขันมากหน้าหลายตากระโจนเข้าสู่ตลาดนี้

วันอังคารที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2555

Technology Leadโดนใจผู้บริโภค บทบัญญัติใหม่ในสมรภูมิ CE

Technology Leadโดนใจผู้บริโภค บทบัญญัติใหม่ในสมรภูมิ CE

Why Apple Isn’t Japanese

พาดหัวข่าวของนิตยสาร Newsweek ฉบับหนึ่งในเดือนธันวาคมปี 2007 ตั้งคำถามว่า ทำไมบริษัทญี่ปุ่นถึงไม่ได้เป็นผู้สร้าง iPod ขึ้นมา?
ประวัติศาสตร์เทคโนโลยี พร่ำสอนเราว่า ญี่ปุ่นเคยอยู่ในฐานะ Technology Leader ไล่เลียงตั้งแต่ในปี 1955 โซนี่เป็นบริษัทแรกที่ผลิต Transistor Radio ในเชิงพาณิชย์, ปี 1979 Sony’s Walkman ประสบความ สำเร็จถล่มทลาย, ในปี 1999 NTT DoCoMo ออกตัว i-mode (WAP Application) ซึ่งฮิตมากในมาตุภูมิ แต่ล้มเหลวในต่างประเทศ จนกระทั่งถึงปี 2007 Sony’s Digital Walkman ต้องสูญเสียมาร์เก็ตแชร์ให้กับ iPod

ภาพ http://s1.gizmologia.com
แดนซามูไรกำลังเผชิญความยากลำบากในการหาที่ยืนในยุคดิจิตอล?
นักวิเคราะห์มองว่า ในขณะที่บริษัทในแดนอาทิตย์อุทัย เช่น DoCoMo, Sony กำลังขะมักเขม้นกับการพัฒนาแบบ Incremental Improvement แต่คู่แข่งขันอย่าง Apple หรือ Google คิดค้นพัฒนา Innovative Technology ผสานด้วยดีไซน์ที่โดนใจผู้บริโภค, มาร์เก็ตติ้งฉบับเข้มข้นพิเศษ และช่องทางการจำหน่าย เพื่อสร้าง New Product Categories
ความสำเร็จของ Apple จึงเป็น Wake-Up Call ให้กับญี่ปุ่นจักรพรรดิผู้เคยยิ่งใหญ่ในโลก Consumer Electronics (CE) โดยที่ iPod ไม่ได้เป็นเพียงสัญลักษณ์ของ Cool Gadget ที่คอยปลุกบริษัทญี่ปุ่นตื่นกลางดึก หากแต่ iPod (รวมถึง iPhone) กลายเป็น Supersuccessful Symbol ของการทำธุรกิจในโลกยุคศตวรรษที่ 21

หลายคนอาจสงสัยว่า...How Japan Lost Its Groove รากแก้วของปัญหา Innovation Crisis ในดินแดนอาทิตย์อุทัยเกิดจากวัฒนธรรมองค์กร (Corporate Culture) และโครงสร้างองค์กร

คุณถกล นิยมไทย Country Manager, IT Business Division บริษัท โตชิบา ไทยแลนด์ จำกัด แสดงความคิดเห็นว่า วัฒนธรรมองค์กรของญี่ปุ่นมีระบบ Seniority สูงมาก “ญี่ปุ่นเคารพอาวุโสกันมากทำให้สุดท้ายความคิดดีๆ จาก Staff หรือ Engineer คนหนึ่ง อาจจะไม่ถึงหู CEO วัฒนธรรมองค์กรเป็นส่วนหนึ่งที่ไปเบรกความคิดดีๆซึ่งจะต่างจากวัฒนธรรมของอมริกัน หรือยุโรป ที่ใครมีความคิดที่ดีสามารถ Implement ได้ นั่นคือ คนที่มีค่า”

“รูปแบบโครงสร้างบริษัทของญี่ปุ่นใหญ่มาก ทำให้ความยืดหยุ่นไม่มี และความอิสระก็ไม่มีเช่นเดียวกัน องค์กรญี่ปุ่นมีหลายLevel มาก แต่พวกองค์กรอเมริกัน อาจมีแค่ 3-4 Level จาก Staff ไปถึง CEO เช่น HP มีพนักงานอยู่ 2 แสนคน อาจมีอยู่ 4-5 Level ตั้งแต่พนักงานในประเทศไทย ไปจนถึงตำแหน่งสูงสุดที่อเมริกา แต่ของโตชิบาไม่ใช่ อาจจะเป็น 10 กว่า Level แล้วก็มีบริษัทย่อยเต็มไปหมด รูปแบบของโครงสร้างมีความแตกต่างกัน ทำให้ Flow เรื่องของความคิด ถูกบล็อกไว้ระดับหนึ่ง”
คุณถกล ชี้ให้เห็นว่าวัฒนธรรมองค์กรของญี่ปุ่นแตกต่างจากอเมริกัน หรือยุโรป ที่ไม่สนใจ Senior มุ่งเน้นไปที่ Competency และ Skillsของพนักงานเป็นหลัก
“ในองค์กรอเมริกา หากพนักงานมี Competency และ Skillดีพอ ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็มีโอกาสเลื่อนตำแหน่ง เพื่อให้เกิดความท้าทาย เพราะอเมริกันเน้น Challenge และ Pressure สูงมาก พนัก
งานต้อง Proactive เสมอ จึงจะประสบความสำเร็จ ตรงนี้แตกต่างจากยุโรปที่ Conservative มากกว่า”
“แต่สำหรับองค์กรญี่ปุ่น จะเป็นแบบกึ่ง Routine และ Work Hard มากๆ แต่อาจจะไม่ Work Smart คนอเมริกัน หรือยุโรปจะWork Smart และรูปแบบการใช้ชีวิตและการทำงานก็ต่างกัน ทำให้
เป็นอุปสรรคที่มากั้นขวางความสำเร็จ”
เหตุผลทั้งหมดข้างต้น ทำให้คนญี่ปุ่นไม่ประสบความสำเร็จในการทำงานต่างประเทศ คุณถกล อธิบายว่า Culture ที่ทำให้เป็นคอขวดคือเรื่องภาษา Engineer ชาว ญี่ปุ่นเก่งมาก และจำนวนเยอะมาก แต่ไม่สามารถออกไปต่างประเทศได้ เพราะพูดแต่ภาษาญี่ปุ่น ส่วนคนที่ออกไปได้ก็ปรับตัวเข้ากับวัฒนธรรมของแต่ละชาติไม่ได้
“ญี่ปุ่นไม่ประสบความสำเร็จในต่างประเทศ เพราะเรื่องภาษา โตชิบามีพนักงานแสนกว่าคน ครึ่งหนึ่งเป็น Engineer และEngineer พวกนั้นเป็นญี่ปุ่นหมด โตชิบาทำ Application รถไฟชินกันเซน ระบบขับรถโดยไม่มีคนขับ GPS และ Solution อีก เยอะมากแต่ไม่สามารถออกมานอกญี่ปุ่นได้เลย และคนก็ไม่อยากออกนอกประเทศ อาจจะติดเรื่องภาษา การใช้ชีวิต ซึ่งกลายเป็นว่าความคิดไอเดียก็วนๆ กัน”
นั่นคือ เหตุผลที่ทำให้ญี่ปุ่นสูญเสียตำแหน่งจักรพรรดิเทคโนโลยีในโลกศตวรรษที่ 21 หากมองดูภูมิทัศน์เทคโนโลยีทั้งโลก การขาดแคลนนวัตกรรมเทคโนโลยีของญี่ปุ่น (รวมถึงเกาหลี ที่เดินตามความสำเร็จของญี่ปุ่น) ทำให้ยุโรปยังครองตำแหน่งผู้นำเทคโนโลยี อาทิ เทคโนโลยี Pixel Plus ของฟิลิปส์ที่ก้าวล้ำนำหน้าคู่แข่งในระนาบเดียวกัน
ในปีนี้ เทคโนโลยีจึงเป็นหัวหอกในการเข้าถึงผู้บริโภค เพราะถึงที่สุดแล้วการใช้กลยุทธ์ดีไซน์ หรือราคา Player ทุกรายก็เลียนแบบได้เหมือนๆ กัน
คุณปกรณ์ เมฆจำเริญ CEO บริษัท ฟิลิปส์ อิเล็กโทรนิกส์ (ประเทศไทย) จำกัด กล่าวว่า “การที่ทุกคนตัดกำไร ลดราคาไปถึงจุดหนึ่ง ทุกคนจะบอกว่าไม่คุ้มแล้วที่จะเล่นราคา สินค้าพื้นๆ ก็จะมี Player เยอะแยะเต็มไปหมด มีแบรนด์หลากหลาย ทั้งแบรนด์อินเตอร์และไม่อินเตอร์ อันนั้นคือ Segmentation ของตลาดในลักษณะพีระมิด การที่แบรนด์ใดจะถีบตัวเองจากฐานล่าง มาอยู่ตรงกลางจากตรงกลางขึ้นมาสู่ข้างบน ต้องเอาเทคโนโลยีมาช่วย
ไม่ใช่แค่นั้น การเอาเทคโนโลยีมาใช้ออกเป็นตัวสินค้า ให้ตรงใจผู้บริโภค คนมีความรู้สึกอยากได้ ตรงนี้เป็น Art ใครจะพัฒนาเทคโนโลยีให้มีประสิทธิภาพสูงอย่างไรก็ทำได้ แต่การที่เอาเทคโนโลยีเหล่านั้น Turn ออกมาเป็นตัวสินค้าที่จับต้องได้ เป็น Art”
การพัฒนานวัตกรรมเทคโนโลยีจนออกมาเป็น End Productที่ผู้บริโภคถวิลหาปรารถนา จึงเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ที่เลียนแบบกันไม่ได้ง่ายๆ
การที่ญี่ปุ่นจะกลับมาทวงตำแหน่ง Technologically Savvy Nation จึงไม่ใช่เรื่องง่ายดาย คุณถกล กล่าวว่า บริษัทญี่ปุ่นจะอาศัยตลาดในมาตุภูมิคงไม่เพียงพอแล้ว ต้องอาศัยตลาด Global ทำให้ต้องมี
การเปลี่ยนโครงสร้างองค์กร, แนวความคิด Cost Structure และต้อง Re-Organize ทั้งหมด
“เราจะทยอยเห็นอยู่แล้ว ว่าญี่ปุ่นเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงในหลายองค์กร แต่หลายองค์กรที่ไม่มีการปรับเปลี่ยนก็จะ Drop ลงไป สุดท้ายก็จะกลายเป็น Local Brand ในญี่ปุ่นเท่านั้น ความเป็นGlobal Brand ก็จะหายไป ใครก็ตามไม่ได้เป็น Player ใน Top Ten ของโลก แบรนด์นั้น Out จากตลาดแน่นอน เพราะในแง่ของEconomy of Scale ผลิตอย่างไรก็ไม่คุ้ม ขายอย่างไรก็แข่งกับคนอื่นไม่ได้ ยกเว้นแบรนด์นั้นจะมี Niche Market ที่แข็งแรงมากๆ”
สมรภูมิการแข่งขันต่อจากนี้ คงไม่ได้วัดกันที่ราคา, ดี ไซน์หรือหีบห่อเปลือกนอก หากแต่เฉือนกันที่แก่นแท้ของนวัตกรรมเทคโนโลยี และศิลปะการทำให้เทคโนโลยีโดนใจผู้บริโภค ญี่ปุ่นจะกลับมาทวงตำแหน่งแชมป์ได้หรือไม่ เกาหลีจะย่ำรอยเดินตามมาใกล้เพียงใด
โปรดอดใจรอ.... ®__

ที่มา http://www.brandage.com