การลงทุนแบบดันโด(3)

“ตามรอยวิถีเซียนลงทุน: การลงทุนแบบดันโด(3)”

ดร.กฤษฎา เสกตระกูล, CFP

      สําหรับตอนนี้ จะเปนตอนสุดทายเกี่ยวกับการลงทุนแบบดันโด ผมจะสรุปและตีความเกี่ยวกับกลยุทธการลงทุนแบบดันโดตอจากตอนที่แลว อยางไรก็ตาม  ถาสังเกตใหดีกลยุทธเหลานี้เปนกลยุทธใหหาหุนเพื่อเขาซื้อ โดยโมนิช พาไบรไดนําเสนอเพิ่มเติมดวยวา... ในวิถีแหงดันโดจะตองเรียนรูกลยุทธการขายหุนดวยจึงจะครบถวน ซึ่งเปนประเด็นที่เราจะทิ้งทายกันในบทความนี้

•  มองหาโอกาสการทําอารบิทราจ
      การทําอารบิทราจ(Arbitrage)  คือ ความพยายามหาผลกําไรจากราคาที่แตกตางกันของสิ่งของแบบเดียวกันหรือคลายกัน แตผมขอปรับใชในภาษางายๆ วา “ซื้อถูก ขายแพง” สําหรับของที่ซื้อขาย ไมวาจะอยูในตลาด(สถานที่) เดียวกันหรือตางกัน หรือในเวลาเดียวกันหรือตางกันก็ตาม การซื้อถูกขายแพงจะไดสวนตางราคา ซึ่งคนที่ทําคนแรกๆก็จะไดสวนตางราคามาก คนที่เขามาทีหลังก็จะไดนอยลงไปเรื่อยๆ การทําอารบิทราจจะจบสิ้นลงเมื่อสวนตางราคานี้หมดไป

      การซื้อโมเต็ลมาบริหารของ ปาปา พาเทล และมณีลาล ชอธุรี พวกเขาทําใหตนทุนการดําเนินงานต่ําลงและอัตราเขาพักที่สูงขึ้น(เพราะลดราคาลงได) เมื่อเกิดชองวางระหวางพวกเขากับคูแขง ทําใหเกิดสวนตางราคาได สวนตางราคานี้ ในกรณีโมเต็ลจะใชเวลานานมาก(บางกรณีก็เร็วมาก) ถึงแมวาสุดทายแลว สวนตางนี้จะหมดไป แตพวกเขาก็ไดรับกําไรกันไปจนมากพอแลว

      กรณีของริชารด แบรนสัน การทําอารบิทราจก็คือ การออกสินคาและบริการที่แปลกใหม แมชองวางนี้จะลดลงในภายหลังเมื่อคูแขงลอกเลียนแบบ แตมันก็อาจใชเวลานาน

      สวนกรณีของลักษมี มิตทาล เขาทําอารบิทราจโดยสรางความไดเปรียบโดยเขาซื้อสินทรัพยราคาถูก แตนํามาสรางความไดเปรียบอันยั่งยืนอยางที่สองขึ้น โดยบริหารใหเกิดประสิทธิภาพ ทําใหตนทุนต่ําลง และสรางความไดเปรียบอยางที่สาม คือ ทําแบบนี้กับธุรกิจเหล็กที่ซื้อมาทั่วโลกจนมีเครือขายและแบรนดที่เขมแข็ง

•  มีสวนเผื่อเพื่อความปลอดภัยเสมอ
สวนเผื่อเพื่อความปลอดภัย(Margin of Safety) หมายถึง สวนที่เราสํารองเอาไวระดับหนึ่งเพื่อใหสบายใจวาเกิดอะไรขึ้นมาเราจะยังไมเปนไร มนุษยสวนใหญจะชอบถามีสวนนี้ ตัวอยางเชน การออมเพื่อกันไววาอาจมีเหตุฉุกเฉินซึ่งถาเหตุนั้นเกิดขึ้น เราก็จะดึงเงินออมนั้นออกมาใช ยิ่งระดับเงินออมนั้นสูงขึ้น เราก็จะยิ่งสบายใจ

      ในการทําธุรกิจหรือลงทุนในหุน วิถีแหงดันโดก็สอนใหมีสวนเผื่อเพื่อความปลอดภัยเสมอ แลวเราจะทําไดอยางไร?  การลงทุนแบบดันโดแนะนําวาให “ซื้อธุรกิจในราคาที่ต่ํากวามูลคาที่แทจริงอยางมาก”  เมื่อใดมีโอกาสใหทําแบบนี้ เพราะการเขาซื้อในราคาต่ํา ทําใหเรากลัวนอยลงเวลาราคาลดลงกวาเดิม  และที่จริงแลวเรากําลังควบคุมความเสี่ยงได เนื่องจากโอกาสที่ราคาจะลดลงกวานี้มันมีนอยลงแลว(เพราะวาราคาลดลงมามากแลว) และถาโอกาสที่ราคาจะขึ้นมีมากกวา ก็แปลวาเรามี โอกาสไดรับผลตอบแทนสูงมีมากขึ้น

      แนวคิดสวนเผื่อเพื่อความปลอดภัยนี้มีความสําคัญมาก เพราะเปนการเขาหาโอกาสของเหตุการณที่มีความเสี่ยงต่ํา แตใหผลตอบแทนสูง ในขณะที่โรงเรียนธุรกิจชั้นนําสวนใหญพร่ําสอนวา “ความเสี่ยงต่ํา ผลตอบแทนก็จะต่ํา ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนก็จะสูง” ถาลองสังเกตเรื่องราวของปาปา พาเทล, มณีลาล ชอธุรี, ริชารด แบรนสัน, ลักษมี มิตทาลหรือแมแตเบนจามิน เกรแฮม และวอรเรน บัฟเฟตต ทุกคนตางใชแนวคิดนี้ คือ จํากัดความเสี่ยงใหเหลือนอยที่สุดและการขยายผลตอบแทนใหมากที่สุด ซึ่งหัวใจสําคัญ คือ การรอคอยอยางอดทน ในชวงเขาซื้อและขาย

•  ลงทุนในธุรกิจที่มีความเสี่ยงต่ํา แตมีความไมแนนอนสูง
      โมนิช พาไบร อธิบายวาการซื้อโมเต็ลของปาปา พาเทล ไมไดมีความเสี่ยงมากมายอะไรเลย  ในขณะที่ผลลัพธที่จะเกิดขึ้นมีความไมแนนอนสูงมาก ถาราคาน้ํามันอยูในระดับสูงอยางตอเนื่อง หรือภาวะเศรษฐกิจถดถอยไมจบลงเสียทีถาวิเคราะหดูไมวากรณีไหน ปาปา พาเทล ก็จะยังคงมีตนทุนต่ําตอใหสถานการณมืดมนเขาก็ยังอยูได แตถาเศรษฐกิจรุงเรือง และราคาน้ํามันไมแพงไปตลอด  เขาก็จะไดรับผลตอบแทนอยางงาม นี่แหละแนวคิดของนักลงทุนดันโด ที่วา“ออกหัวผมไดเงิน ออกกอยผมเสียเงินนิดหนอย”

•  ลงทุนในพวกลอกเลียนแบบ ไมใชพวกสรางสรรคสิ่งใหมๆ
      การลงทุนแบบดันโดไมไดบอกวาธุรกิจสรางสรรคสิ่งใหมๆ ไมดี แตพวกเขาไมสนใจมัน พวกเขาสนใจธุรกิจที่มีอยูแลวและพัฒนาความคิดตอยอดออกไป(ที่จริงผมมองวาเปนการสรางสรรคชนิดหนึ่ง แตพวกดันโดเรียกวา “การลอกเลียนแบบ”) การทําเชนนี้มีความเสี่ยงต่ํากวาและใหผลตอบแทนดีกวา

      การซื้อโมเต็ลของปาปา พาเทล ก็เขาไปในธุรกิจที่มีอยูแลว พวกเขาลอกเลียนแบบในการทําธุรกิจ แตมาตอยอดดวยการควบคุมตนทุนใหต่ําลง ตัวอยางธุรกิจMicrosoft ของบิล เกตส และพอล อัลเลน ก็ไมใชพวกสรางสรรคสิ่งใหมในสายตาของชาวดันโด แตเปนผูพัฒนาตอยอดความคิดไดดีเยี่ยม

      ตามประวัติในป1980 เขาไดขอตกลงทางธุรกิจกับIBM  ในการพัฒนาระบบปฏิบัติการMS-DOS ใหแกเครื่อง PC  ของIBM ที่กําลังจะวางตลาด ที่จริงแลวในขณะนั้นMicrosoft ไมมีระบบปฏิบัติการของตนเอง

      แตเพื่อใหทันสงมอบ เขาไปซื้อระบบปฏิบัติการQuick and Dirty Operating System (QDOS)  จากบริษัทขนาดเล็กชื่อSeattle Computer  ในราคา50,000 ดอลลาร และพัฒนาเปนMS-DOS
อันโดงดัง ทําใหMicrosoft เติบโตแบบกาวกระโดด แมแตระบบMicrosoft Office เชนExcel ก็พัฒนามาจากLotus 1-2-3 และVisiCalc สวนWord ก็มาจากWord Perfect และPower point ก็พัฒนามาจากบริษัทซอฟทแวรขนาดเล็กในซานฟรานซิสโก เปนตน วิถีแหงดันโดจึงเนนใหมองหาธุรกิจที่มีผูบริหารที่เกงกาจ เรื่องการหยิบยืมแนวคิดจากที่อื่นแลวนํามาตอยอด

ศิลปะการขายหุน: การตีฝาออกจากจักรพยุหะ

      วิถีแหงดันโดไมไดสอนเฉพาะกลยุทธการเขาซื้อหุน9 อยางตามที่อธิบายมาในบทความ2 ตอนที่แลว แตแนะนําดวยวาตอนขายหุนออกก็ เปนศิลปะดวย

      โมนิช พาไบร ยกตัวอยางจากวรรณกรรมคลาสสิคของอินเดีย “มหาภารตะยุทธ” ซึ่งเปนการสูรบของ2 ตระกูลระหวางตระกูลเการพและตระกูลปาณฑพ ฝายเการพไดคิดกลศึกที่เรียกวา “จักรพยุหะ” ขึ้น โดยกองทัพจะจัดรูปแบบเปนวงกลมซอนกันเปนชั้นๆ เหมือนกงจักร ทําลายไดยาก และสรางความเสียหายแกตระกูลปาณฑพเปนอยางมากมีแมทัพฝายปาณฑพคนหนึ่งชื่อ อภิมันยุ อาสายกทัพเขาไปตีจักรพยุหะนี้ เพราะรูวิธีฝาเขาไป ซึ่งเรื่องนี้ตองยอนหลังไป16 ป ระหวางที่อภิมันยุยังอยูในครรภมารดา เจาหญิงสุภัทรานองสาวของพระกฤษณะ เคยฟงพระกฤษณะเลาเรื่องจักรพยุหะใหแกมารดาของตน โดยเลาถึงวิธีตีเขาไปในพยุหะ แตเมื่อพระกฤษณะจะเลาตอถึงวิธีตีออกมาจากพยุหะมารดาของอภิมันยุเกิดงวงนอน อภิมันยุจึงไดฟงเฉพาะวิธีตีเขา เมื่อเผชิญกับจักรพยุหะจริงๆ และเปนความคับขันของ
ตระกูลปานฑพ อภิมันยุจึงอาสาตีฝาเขาไปซึ่งก็ทําไดดี แตเนื่องจากไมรูวิธีตีออก อภิมันยุจึงตองตอสูกับนักรบฝายตรงขามอีก9 คนจนบาดเจ็บและเสียชีวิตในที่สุด

      เรื่องนี้คลายกับการตัดสินใจของนักลงทุน การตัดสินใจฝาเขา เดินทะลุ และออกจากพยุหะก็เหมือนการตัดสินใจซื้อ ถือ และขายหุนนั่นเอง เรื่องของอภิมันยุใหบทเรียนวา... กอนจะซื้อหุนเราตองมีแผนการขายหุนอันชัดเจนซึ่งนักลงทุนสวนใหญมักจะตัดสินใจคลายกัน กลาวคือ เขาซื้อหุนในราคา100 บาท เวลาตกลงไปเหลือ80 บาท พวกเขาจะรูสึกไมสบายใจ รีบขายหุนออกไปซึ่งขาดทุน และมองหาหุนตัวใหม เปรียบเสมือนเขาไปในจักรพยุหะ เพราะอยากไดรางวัลตรงใจกลาง แตตองจบชีวิตลงในที่สุด

แผนการขายของดันโดก็คือ
      1)  ไมควรรีบขาย วิถีแหงดันโดเสนอใหถือหุนอยางนอย2-3 ป เหตุผลเพราะธุรกิจมีการเปลี่ยนแปลงขึ้นลงเปนวัฏจักร แมระยะสั้นจะไดรับผลกระทบทางลบ แตเราควรใหเวลาธุรกิจปรับตัวตอการเปลี่ยนแปลง
ระยะหนึ่ง

      2)  เราสามารถหามูลคาที่แทจริงในปจจุบันและในอีก2-3 ป ของหุนตัวนี้ไดอยางมั่นใจ
      3)  ราคาเสนอซื้อ(หรือ ราคาขายของเรา) ตองสูงกวามูลคาที่แทจริงที่เราคํานวณได หรือเราไมควรขายขาดทุนถาไมจําเปน

แผนการขายนี้สอดคลองกับกฎเหล็ก2 ขอ ของวอรเรน บัฟเฟตต คือ...
      กฎขอ1 : อยาขาดทุน
      กฎขอ2 : อยาลืมกฎขอ1

      นอกจากนี้ โมนิช พาไบร ยังมองวา... เราควรจัดพอรตโฟลิโอแบงมุงเนน โดยมีหุนที่เขาขายวิถีแหงดันโดเทานั้นเปรียบเสมือนการตอสูกับจักรพยุหะเพียงทัพเดียว โดยหาโอกาสที่ไมเกิดขึ้นบอย แตเมื่อเกิดขึ้นก็ลงทุนใหหนัก จะทําใหเราเปนนักลงทุนดันโดที่ประสบความสําเร็จ บรรลุตามแนวคิด “ออกหัวผมไดเงิน ออกกอยผมเสียเงินนิดหนอย(หรืออาจจะไดเงินนิดหนอยก็ได)” ถาสไตลแบบนักลงทุนดันโดเปนสไตลที่คุณชอบ ก็ขอใหลงทุนแบบนี้ตอไป ขอใหนักลงทุนทุกทานโชคดีครับ

******************************************************************
ติดตามบทความเกี่ยวกับการเงินและการลงทุนที่นาสนใจอื่นๆ ไดที่ www.tsi-thailand.org

การลงทุนแบบดันโด(2)

“ตามรอยวิถีเซียนลงทุน: การลงทุนแบบดันโด(2)”

ดร.กฤษฎา เสกตระกูล, CFP

      โมนิช พาไบร ผูเขียน “นักลงทุนดันโด” ไดใชแนวคิดแบบดันโดนี้ในการสรางธุรกิจTranstech, Inc. ซึ่งเปนธุรกิจใหคําปรึกษาระบบIT  ขึ้นในป1990 ขณะที่มีอายุ25 ป เขาใชเงินลงทุนไมมากจากเงินกองทุนสํารองเลี้ยงชีพและหนี้บัตรเครดิต ตรงนี้ถือวาเดิมพันนอยอยาง  แตเดิมพันหนักๆ ถาธุรกิจไปไมได  อยางมากเขาก็จะกลับไปทํางานประจําเขารอจนไดลูกคารายแรกและมีรายไดเกิน200,000 ดอลลารตอป จึงคอยลาออกจากงานประจํา การควบคุมความเสี่ยงใหต่ําลงเชนนี้ เปนสถานการณคลาสสิคที่เรียกวา “ออกหัว ผมไดเงิน ออกกอย ผมเสียเงินนิดหนอย” ธุรกิจของTranstech เปนไปไดดวยดี ภายในเวลา10 ปบริษัทมีรายไดสูงกวา20 ลานดอลลารตอป

      ในป2000 เขาขายบริษัทออกไปในราคาหลายลานดอลลารคิดเปนอัตราผลตอบแทนกวา150 เทา หรือสูงกวา65% ตอป ปจจุบันโมนิช พาไบร เปนหุนสวนผูจัดการของPabrai Investment Funds  กองทุนของเขาสามารถสรางผลตอบแทนทบตนตอปไดสูงกวา28% ถือวาเปนนักลงทุนแบบเนนคุณคารุนใหมที่นาจับตามอง แนละ… กลยุทธการลงทุนของเขายอมมาจาก “วิถีแหงดันโด” นั่นเอง

สรุปกลยุทธการลงทุนแบบดันโด

โมนิช พาไบร สรุปแนวคิดแบบดันโดเอาไวดังนี้
•  ลงทุนในธุรกิจที่มีการดําเนินงานอยูแลว
•  ลงทุนในธุรกิจที่เรียบงาย
•  ลงทุนในธุรกิจที่มีปญหาในอุตสาหกรรมซึ่งกําลังอยูในภาวะความยากลําบาก
•  ลงทุนในธุรกิจที่มีความไดเปรียบเชิงแขงขันอันยั่งยืน
•  เดิมพันนอยอยาง เดิมพันหนักๆ ไมเดิมพันบอย
•  มองหาโอกาสทําอารบิทราจ(ซื้อถูก ขายแพง)
•  มีสวนเผื่อเพื่อความปลอดภัยเสมอ
•  ลงทุนในธุรกิจที่มีความเสี่ยงต่ํา แตมีความไมแนนอนสูง
•  ลงทุนในพวกเลียนแบบ ไมใชพวกสรางสรรคสิ่งใหมๆ

•  ลงทุนในธุรกิจซึ่งมีการดําเนินงานอยูแลว
      หุนสามัญของบริษัทจดทะเบียนมีจํานวนมากมายใหเลือก ทุกบริษัทก็มีการดําเนินงานอยูแลว  แตการลงทุนแบบดันโดตีความเอาไววา... เราควรเลือกหุนที่บริษัทมีโมเดลทางธุรกิจที่ชัดเจน มีประวัติการดําเนินงานยาวนานจนเราสามารถวิเคราะหปจจัยที่แวดลอมทั้งภายในและภายนอกธุรกิจได เชนเดียวกับที่ ปาปา พาเทล เริ่มตนเขาซื้อโรงแรมที่เปดดําเนินงานอยูแลว

•  ลงทุนในธุรกิจที่เรียบงาย
      วิถีแหงดันโดแนะนําใหเราเลือกหุนของบริษัทที่มีลักษณะเรียบงาย มีการเปลี่ยนแปลงในระยะยาวนอย  มีประวัติการสรางรายได กระแสเงินสด ผลกําไร มายาวนาน จนเราวิเคราะหไดและคาดการณกระแสเงินสดในอนาคตไดงาย ปาปา พาเทล มองเห็นความเรียบงายของธุรกิจโมเต็ล เพราะตราบใดที่ผูคนยังคงเดินทางไกลและตองการพักผอน ธุรกิจโรงแรมก็จะไมมีวันตายTranstech ของพาไบร แมจะอยูในอุตสาหกรรมIT ที่ดูเหมือนเปลี่ยนแปลงอยางรวดเร็ว แตความเปนธุรกิจบริการของTranstech มันจึงเปนความเรียบงายทามกลางความวุนวาย

•  ลงทุนในธุรกิจที่มีปญหาในอุตสาหกรรมที่ซึ่งกําลังอยูในภาวะความยากลําบาก
      ในสถานการณวิกฤตที่เกี่ยวของกับเศรษฐกิจ เชน ราคาน้ํามันสูง เศรษฐกิจถดถอย ผูคนลดรายจายที่ไมจําเปนจะสงผลกระทบตออุตสาหกรรมหลายชนิดดวยความรุนแรงตางกัน แตสิ่งที่เหมือนกัน คือ การตื่นกลัวของนักลงทุนทําใหเทขายหุนของบริษัทตางๆ ออกมาในราคาถูก ซึ่งในนี้มีของดี ราคาถูกอยูดวยเสมอ เชน ปาปา พาเทล เขาซื้อธุรกิจโมเต็ลในชวงOil Shock หรือมณีลาล ชอธุรี เขาสู ธุรกิจโรงแรมหลังเหตุการณ911 หรือลักษมี มิตทาล เขาซื้อธุรกิจเหล็กในภาวะอุตสาหกรรมที่กําลังแย โมนิช พาไบร ยกคํากลาวของวอรเรน บัพเฟตต ที่วา “จงกลัวในขณะที่คนอื่นๆ กําลังโลภ และจงโลภเมื่อใครๆ ตางพากันกลัว” พาไบรยังเปรียบเปรยเรื่องการตื่นกลัวของนักลงทุนนี้วา... เปนเรื่องจิตวิทยาธรรมดาๆ
นี่เอง คลายกับไปเจอราชสีหที่คํารามและสมองก็สั่งโดยอัตโนมัติวา “โกยเถอะเรา” จึงตองตั้งสติในเรื่องนี้ใหดี

•  ลงทุนในธุรกิจที่มีความไดเปรียบเชิงแขงขันอันยั่งยืน
      ธุรกิจที่มีการบริหารที่ดีจนทําใหเกิดความไดเปรียบในการแขงขัน จะนํามาซึ่งการมีผลการดําเนินงานที่ดีและยั่งยืน มีรากฐานแข็งแกรงแมจะพบกับวัฏจักรเศรษฐกิจที่ไมดีก็ตาม ความไดเปรียบของ ปาปา พาเทล, มณีลาล ชอธุรีและลักษมี มิตทาล มาจากการมีตนทุนต่ําสุด สวนของริชารด แบรนสันมาจากแบรนด นวัตกรรม และที่ทุกคนมีเหมือนกันคือ การลงมือปฏิบัติอยางยอดเยี่ยม
     
      อยางไรก็ดี พึงระวังไววาความไดเปรียบเชิงแขงขันแบบถาวรไมมีอยูจริง เพราะการทําธุรกิจเหมือนการสูรบกัน เปรียบเสมือนผูครอบครองปราสาทที่แข็งแกรง พยายามสรางคูเมืองที่กวางและลึก เลี้ยงสัตวดุรายไวในคูเมือง แตผูรุกรานก็จะพยายามเขาโจมตีโดยปรับปรุงกองกําลัง เทคนิค อาวุธ อยางไมลดละ พาไบรอางคําพูดของ ชารลี บังเกอรหุนสวนคูใจของวอรเรน บัพเฟตต ที่วาในหุน50 ตัวสําคัญของตลาดหลักทรัพยนิวยอรคเมื่อปค.ศ. 1911 เหลืออยูรอดมาจนถึงปจจุบัน เพียงตัวเดียว คือGeneral Electric หลักคิดนี้ในเวลาลงทุนจึงไมควรคาดการณกระแสเงินสดในอนาคตของบริษัทเกิน10 ปขึ้นไป

•  เดิมพันนอยอยาง เดิมพันหนักๆ ไมเดิมพันบอย
      นักลงทุนสวนใหญมักจะมีเงินจํานวนจํากัด คําถามก็คือวา... เราจะกลานําเงินลงทุนจํานวนเทาไรดีเปนเดิมพันโมนิช พาไบร แนะนําใหใชKelly Formula ของ จอหน ลารรี เคลลี จูเนียร ในการคํานวณหาจํานวนเงินที่เหมาะสมที่สุดที่จะนํามาลงทุน ซึ่งคํานวณไดดังนี้

Kelly Formula = Edge/Odds

= ผลรวมของความนาจะเปนคูณผลตอบแทนหรือผลขาดทุน
    ผลตอบแทนสูงสุดที่จะไดรับจากการชนะเดิมพัน

ตัวอยางเชน การเดิมพันโยนเหรียญ ถาออกหัว เราไดเงิน2 ดอลลาร ถาออกกอยเราจะเสียเงิน1 ดอลลาร จากเกมนี้ เราควรเดิมพันเทาไรจากเงินทั้งหมดที่เรามีอยู

แทนคาในสูตรEdge = (0.5 x $2) + (0.5 x -$1)
                           = $ 0.5
                  Odds = $ 2
Kelly Formula        = 0.5 / 2 = 0.25

คําตอบที่ไดคือ เราควรนําเงินเพียง25% มาเดิมพันในแตละครั้ง

      จากตัวอยางขางตน วิถีแหงดันโดสอนเราวา… เราจะเดิมพันหนักๆ ได ขึ้นอยูกับโอกาสที่จะไดผลตอบแทนนั้นมีมากหรือไม(หรือเรียกวาเดิมพันมาก เมื่อมีแตมตอ) ซึ่งเหตุการณที่วานี้ไมไดเกิดขึ้นบอยๆ เราจึงไมควรที่จะเดิมพันดวยหุนหลายตัวมากเกินไป(ถาไมมีอะไรยืนยันวาเปนเหตุการณที่วานั้นจริงๆ) ประสบการณของปาปา พาเทล, มณีลาล ชอธุรีเองก็ใชKelly Formula โดยไมรูตัวแมเขาจะไมรูและไมไดคํานวณKelly Formula แตพวกเขาตางก็เดิมพันหนักและเดิมพันนอยครั้ง เขาจะเดิมพันมากก็ตอเมื่อมีแตมตอเกิดขึ้น การลงทุนก็คลายกันมันเปนเรื่องความนาจะเปน การมองหาโอกาสการลงทุนที่มีราคาผิดพลาดและการลงทุนหนักๆ เมื่อมีโอกาสไดผลตอบแทนสูง ซึ่งนี่ก็คือ บัตรผานประตูไปสูโลกแหง
ความมั่งคั่ง
******************************************************************
ติดตามบทความเกี่ยวกับการเงินและการลงทุนที่นาสนใจอื่นๆ ไดที่ www.tsi-thailand.org

นักลงทุนดันโด(1)

“ตามรอยวิถีเซียนลงทุ น: การลงทุนแบบดันโด(1)”
ดร.กฤษฎา เสกตระกูล, CFP
ตลาดหลักทรัพยแหงประเทศไทย

การเรียนรูกลยุทธและสไตลการลงทุนของนักลงทุนที่ประสบความสําเร็จมาแลวเปนเรื่องที่จะชวยใหเราไดตัวอยางของแนวคิดและวิธีการลงทุนในรูปแบบตางๆ ซึ่งเราก็จะสามารถเลือกตามแบบที่เหมาะกับสไตลของเรา ในวันนี้ผมขอพูดถึง “การลงทุนแบบดันโด”  ซึ่งสรุปรวบยอดความรูมาจากหนังสือThe Dhandho Investor เขียนโดยโมนิชพาไบร แปลและเรียบเรียงเปนภาษาไทยโดยคุณพรชัย รัตนนนทชัยสุข จัดพิมพโดยสํานักพิมพวิสดอมเวิรค เพรส หนังสือเลมนี้แปลชื่อการลงทุนแบบดันโดวา “กลยุทธการลงทุนแบบมีความเสี่ยงต่ําแตใหผลตอบแทนสูง” แนวคิดของกลยุทธนี ้สะกิดใจผมในฐานะนักการเงินที่ถูกพร่ําสอนมาตลอดวา “ถาความเสี่ยงต่ําผลตอบแทนที่คาดวาจะไดรับก็จะต่ําดวย( Low Risk Low Expected Return )” แตถามีวิธีการลงทุนที่ทําใหความเสี่ยงต่ําแตอัตราผลตอบแทนสูงดวย
วิธีการนี้ก็นาสนใจไมใชนอย

โมนิช พาไบร เปนนักธุรกิจและนักลงทุนชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดีย ซึ่งคลุกคลีกับธุรกิจดานIT มากอนเขากอตั้งTranstech Inc ซึ่งเปนบริษัทใหคําปรึกษาเกี่ยวกับระบบIT ขึ้นในป ค.ศ. 1991 ดวยเงินลงทุนตนเองเพียง30,000 ดอลลารและจากหนี้บัตรเครดิต70,000 ดอลลาร เขาพัฒนาธุรกิจของบริษัทจนเติบโตและขายบริษัทออกไปในป ค.ศ. 2000 ใหแกKurt Salmon Associates ในราคาประมาณ20 ลานดอลลาร ปจจุบันเขาเปนหุนสวนผูจัดการของPabrai Investment Funds  ซึ่งเปนธุรกิจดานการลงทุนที่ไดกอตั้งมาตั้งแต ค.ศ. 1999 ดวยความที่เปนคนเชื้อสายอินเดียซึ่งเกงกาจดานการทําธุรกิจไมแพใคร โมนิช พาไบร ไดสังเกตและรวบรวมเคล็ดลับของนักธุรกิจเชื้อสายอินเดียที่มาตั้งรกรากในสหรัฐอเมริกาโดยเฉพาะกลุมตระกูล พาเทล ซึ่งมาจากรัฐกุจราช ประเทศอินเดีย ที่ครอบครองธุรกิจโมเต็ลกวาครึ่งในสหรัฐฯ ในปจจุบันทั้งๆ ที่กลุมคนเหลานี้เพิ่งอพยพเขามาตั้งรกรากในสหรัฐฯ เมื่อทศวรรษ1970 ที่ผานมานี้เอง โมนิช พาไบร ไดสังเกตแนวคิดและเคล็ดลับการทําธุรกิจจนประสบความสําเร็จของคนกลุมนี้ซึ่งสามารถประยุกตใชกับการลงทุนในหุนได โดยตั้งชื่อวาการลงทุนแบบดันโด

“ดันโด” (Dhandho) เปนคําจากภาษากุจาราตี โดย “Dhan” มาจากคําวา “Dhana” หรือ ธนา ซึ่งหมายถึง “เงินหรือความมั่งคั่ง” และ “Dhando”  แปลไดวา “ความพยายามสรางความมั่งคั่ง” เมื่อศึกษาไปเรื่อยๆ แนวคิดดันโดจะเกี่ยวของกับการพยายามขยายผลตอบแทนใหสูงสุด ขณะที่จํากัดความเสี่ยงใหอยูในระดับต่ําสุด ผูเขียน(โดยผูแปล) สรุปแนวคิดใหเปนภาษาชาวบานเขาใจแนวคิดแบบดันโดอยางงายๆ วา “ออกหัว ผมไดเงิน  ออกกอย ผมเสียเงินนิดหนอย”

ลักษณะเดนของวิถีแหงดันโด
โมนิช พาไบร หยิบยกเอากรณีศึกษาของ ปาปา พาเทล ผูอพยพเชื้อสายอินเดียที่พาครอบครัวหนีตายมาจากยูกันดาของจอมเผด็จการ อีดี้ อามิน ในชวงทศวรรษ1970 และตองดิ้นรนทํางานอยางหนักในการเปนลูกจางรานขายของชําเพื่อใหครอบครัวอยูรอด ในทศวรรษ1970 นี้เองเกิดวิกฤตราคาน้ํามันที่สูงขึ้นหรือเรียกวาOil Shock ครั้งแรกของโลกสงผลใหเกิดเศรษฐกิจตกต่ําทั่วไปของโลกรวมทั้งสหรัฐฯดวย ผลดังกลาวกระทบตอธุรกิจโมเต็ลที่จัดอยูในกลุมการใชจายที่ไมจําเปน แมผูคนจะจําเปนตองเดินทางแตความตองการที่จะเขาพักก็ลดลงไปอยางมากสิ ่งที่ตามมาก็คือ ปญหาหนี้เสียในธุรกิจโมเต็ลของธนาคารพาณิชยเริ่มสูงขึ้น ธนาคารบางแหงยึดโมเต็ลมาประกาศขายทอดตลาด ในราคาถูก ปาปา
พาเทล เห็นโอกาสนี้เขาเขาซื้อโมเต็ลเล็กๆ ขนาด20 หอง โดยรวบรวมเงินของตนและญาติมาไดเพียง5,000 ดอลลารและขอกูโดยค้ําประกันสวนตัวในอัตราสูงถึงประมาณ90%  ของราคาขาย ซึ่งธนาคารก็ตองยอม เพราะไมเชนนั้นก็ตองแบกภาระหนี้เสียตอไป เขาและครอบครัวบริหารและพักอาศัยอยูในโมเต็ลนี้ดวยทําใหประหยัดคาใชจายไปได นอกจากนี้จุดเดนของการควบคุมตนทุนใหต่ําที่สุดโดยทํางานเองทุกอยาง รวมทั้งลดราคาหองพักใหต่ําลงมาไดใหมากที่สุดทําใหโมเต็ลของ ปาปา พาเทล สามารถอยูรอดมาไดภายใตภาวะเศรษฐกิจตกต่ํา

ในตอนที่ ปาปา พาเทล ตัดสินใจวาจะลงทุนในโมเต็ลนี้ สังเกตไดวาเขากําหนดหลักการสําคัญๆ ไวดังนี้

1.  ธุรกิจนี้เปนธุรกิจที่ดําเนินงานอยูแลว ไมผันผวน มีประวัติการสรางกําไรและกระแสเงินสดมายาวนาน
ลักษณะธุรกิจไมซับซอน ถาควบคุมตนทุนต่ําไดจะไดเปรียบเชิงแขงขัน
2.  แมวาในขณะนั้นภาวะเศรษฐกิจจะตกต่ํา แตถาในอนาคตภาวะเศรษฐกิจดีขึ้นจะสงผลดีตอกําไรและ
ผลตอบแทนสูงมาก ถาภาวะเศรษฐกิจตกต่ําไปภายใตการควบคุมตนทุนใหต่ําถึงขีดสุด(ซึ่งครอบครัวนี้
ทําไดแน) ธุรกิจนี้ก็จะยังคงใหกําไร แตถาโชครายเศรษฐกิจตกต่ํามากที่สุด(ซึ่งความนาจะเปนไมสูง)
ผลประกอบการย่ําแย ชําระหนี้ไมไดธนาคารเขามายึดทรัพยสิน ก็ยึดไดแตโรงแรม ตัวเขาเองไมมีทรัพยสินใด อยางมากเขาก็กลับไปทํางานเปนลูกจางรานขายของชําแลวคอยๆ ผอนหนี้สวนที่เหลือตอไป หลักการในขอ2 นี้ เปนที่มีของแนวคิดวา “ออกหัวไดเงิน ออกกอยผมเสียเงินนิดหนอย” และรูอยูแลววาโอกาสออกกอยมีนอยกวาทําให ปาปา พาเทล สามารถมีโอกาสขยายผลตอบแทนจากการลงทุนไดจากมากถึงนอย ในขณะที่ควบคุมความเสี่ยงจากการลงทุนไดไมวาภาวะเศรษฐกิจจะผันผวนมากนอยก็ตาม นักการเงินมองวาความผันผวน(ของเหตุการณ) คือ ความเสี่ยง จึงระบุวาHigh Risk High Return แตในมุมมองของปาปา พาเทลแลว แมวาสภาวะการณจะผันผวน แตถาควบคุมความเสี่ยงในการจัดการใหอยูในระดับต่ําไดโอกาสที่จะไดอัตราผลตอบแทนสูงก็ยอมมีความเปนไปได

บางคนอาจคิดวา ปาปา พาเทล อาศัยเหตุการณOil Shock ในยุคทศวรรษ1970 ซึ่งเปนเหตุการณพิเศษและอาจไมเหมือนยุคอื่น และวิถีแหงดันโด นี้จะประยุกตใชไดกับชวงเวลาอื่นหรือไม ผูเขียนไดยกกรณีศึกษาอื่นๆ ในชวงเวลาอื่นๆ เพื่อยืนยันกฎของดันโด

•  กรณีศึกษาของ มณีลาล ชอธุรี
นักธุรกิจอเมริกันเชื้อสายอินเดียที่ลงทุนในธุรกิจโมเต็ลเชนกัน แตมณีลาล อดีตนักบัญชีจากอินเดีย เขามาตั้งรกรากในสหรัฐฯ ในป1991 มานี้เอง โดยเริ่มตนการทํางานหนักในปมน้ํามันและเปนนักบัญชีของบริษัทผูผลิตแหลงจายไฟสําหรับคอมพิวเตอร เขาเก็บออมเงินทุนแตไมมากพอที่จะลงทุนในธุรกิจโมเต็ล จังหวะของมณีลาลมาถึงเมื่อเกิดเหตุการณ9-11 ทําใหภาวะการทองเที่ยวเกิดภาวะชะงักงันคลายกับในชวงทศวรรษ1970 มณีลาลใชโอกาสนี้เขาซื้อธุรกิจโมเต็ลในราคาถูกทันที เขาใชแบบจําลองธุรกิจคลายกับ ปาปา พาเทล วิถีแหงดันโดเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จากแนวคิดที่มองธุรกิจที่ดําเนินงานอยูแลวธุรกิจไมซับซอน ออกหัวผมไดเงิน ออกกอยผมเสียเงินนิดหนอย และที่เพิ่มเติมทั้งจากกรณี
ของปาปา พาเทลและมณีลาล ก็คือเดิมพันนอยอยาง เดิมพันหนักๆ ไมเดิมพันบอย

•  กรณีศึกษาของ ลักษมี มิตทาล
ลักษมี มิตทาล เจาพอธุรกิจเหล็กเชื้อสายอินเดียที่รวยอันดับ3 ของโลก รองจาก บิล เกตสและวอรเรน
บัพเฟตต เทานั้น มิตทาลเปนเจาของธุรกิจเหล็กที่เขาสรางและควบรวมมาเกือบทั่วโลกการเขาเทคโอเวอรบริษัทเหล็กในหลายๆ ประเทศ เขาไดของราคาถูกที่กําลังแย ซื้อแลวเขาก็นํามาบริหารใหเกิดประสิทธิภาพในบางกรณีที่เขาไปชวยธุรกิจเหล็กของบางประเทศ เชนKarmet Steel Works ของคาซัคสถาน เขาชวยรักษาคนงานและธุรกิจของเมืองนี้เอาไวมิตทาลไดรับความเคารพศรัทธาเปนอยางมาก เสนทางความมั่งคั่งของมิตทาลอยูบนการวิพากยวิจารณของนักวิเคราะหที่มองวาธุรกิจเหล็กเปนอุตสาหกรรมที่แยเพราะควบคุมราคาขายไมได ตองใชเงินลงทุนสูง เมื่อภาวะเศรษฐกิจตกต่ําจึงมีธุรกิจเหล็กที่ลมละลายจํานวนมาก แตมิตทาลมองไมเหมือนคนอื่น เขาคอยจังหวะในการเขาซื้อในราคาถูกและนํามาบริหารใหดีตนทุนต่ํา ทําใหเขายืนหยัดอยูได นี่ก็เขาขายการลงทุนตามแนวคิดแหงวิถีดันโดเหมือนกัน ซึ่งสามารถใชไดกับธุรกิจเหล็กซึ่งเปนธุรกิจตองตอสูอยางมาก ลักษณะธุรกิจก็ไมไดเติบโตอยางกาวกระโดด มิตทาลตองวายทวนน้ําดวยซ้ําแตเขาก็สามารถรวยเปนอันดับ3 ของโลก

•  กรณีศึกษาของ ริชารด แบรนสัน
วิถีแหงดันโด ไมใชใชไดผลเฉพาะคนเชื้อสายอินเดียเทานั้น มันถูกยืนยันวาใชไดทั่วไป กรณีของริชารด
แบรนสัน ผูกอตั้งสายการบินVirgin Atlantic ก็เริ่มตนธุรกิจสายการบินโดยใชเงินลงทุนนอยมากและควบคุมใหความเสี่ยงต่ําได ทั้งๆ ที่ไมมีประสบการณดานธุรกิจการบินเลย รูแตธุรกิจเกี่ยวกับการแตงเพลงคายเพลง เขาเห็นชองวางการทําสายการบินตนทุนต่ํา โดยเชาเครื่องบินซึ่งจะเสียคาใชจายภายหลังจากบินไปแลว แตในขณะที่จะมีรายรับจากการจําหนายตั๋วเขามากอน เขาไมจําเปนตองลงทุนซื้อเครื่องบิน เพราะเชาระยะสั้นจากโบอิ้งได นี่คือจุดเริ่มตนจนทําใหธุรกิจของVirgin ขยายตัวออกไปอยางมาก และถาสังเกตใหดีธุรกิจนี ่ก็เปนสไตลวิถีแหงดันโดเชนกัน

สิ่งที่ผมประทับใจที่สุด ในฐานะของผูตีความและเอามาเขียนสรุปประเด็นสําคัญใหทานผูอานไดรับรูกันก็คือบางครั้งในการลงทุนเวลาที่เราเขาไปในตลาดที่มีความผันผวนมากๆ ซึ่งนักการเงินเรียกวามีความเสี่ยงสูงเราก็ตองการผลตอบแทนมากๆ เพื่อชดเชยความเสี ่ยง แตผมมักเห็นวาสิ่งที่เราตองการ เรามักจะไมไดและพบวาคนสวนใหญมักจะขาดทุนภายใตตลาดที่มีความผันผวนและติดหุนทําใหมักจะพบวาเขาไปที่High Risk แตไมเห็นจะไดHigh Return จากความรูวิถีดันโด ทําใหผมเห็นแนวคิดที่ตอยอดความรูเพิ่มเติมวาภายใตความผันผวนสูง ถาเราควบคุมความเสี่ยงใหต่ําไดผลตอบแทนก็ยังมีโอกาสที่จะไดรับในอัตราที่เราพึงพอใจได วิธีทําเชนนี้ ชาวดันโดเรียกวา “ลงทุนในธุรกิจที่มีความเสี่ยง
ต่ํา แตมีความไมแนนอนสูง” ในตอนตอไปผมจะนําแนวคิดแบบดันโด มาสรุปประเด็นสําคัญอีกครั้งและจะตีความดวยวาจะนํามาใชในการลงทุนในหุนไดอยางไร
******************************************************************
ติดตามบทความเกี่ยวกับการเงินและการลงทุนที่นาสนใจอื่นๆ ไดที่ www.tsi-thailand.org